zondag 8 maart 2009

Hans Hollander pakt titel OK Hoekse Waard 2009

De in Rotterdam woonachtige huisschaker Hans Hollander, tot gisteren onbekend in Hoeksewaardse contreien, heeft zich zaterdag verrassend ontfermd over de wisselbeker behorend bij de eerste plaats in het open kampioenschap van de Hoekse Waard 2009.
Verrassend, maar verdiend met een puike score van 6 uit 7. In de laatste en beslissende ronde won hij overtuigend van Peter Luyendijk die tot op dat moment met een halfje achterstand de tweede plaats in de rangschikking innam en bij winst zich dus nog had kunnen verzekeren van de ongedeelde toernooiwinst. Helaas mocht het voor Peter niet zo zijn. Al vroeg in de partij moest hij een stuk inboeten, waarna hij zich geen serieuze tegenkansen meer vermocht te scheppen.
Hollander is een nog vrij jonge speler die min of meer gestopt is als clubschaker, maar nog wel op internet actief is en daar veel speelt op de server Freechess (vergelijkbaar met Playchess of het nog veel betere ICC, maar dan gratis). In een grijs verleden, meer dan tien jaar geleden had hij een KNSB-rating van ergens in de 1900, zo vertelde hij achteraf.
(Enig speurwerk op de geweldige site van Mark Huizer leverde wat preciezere info op: Hans Hollander was eind jaren negentig lid van het inmiddels ter ziele gegane NRSG Wilhelm Steinitz en later van SO-Rotterdam. Vanaf eind 2007 is hij daar geen lid meer. Zijn hoogste rating met 1904 bereikte hij in 2006)

Er waren gisteren zo’n 35 deelnemers afgekomen op dit fraaie regionale toernooi, voor de vierde keer gehouden in de mooie zaal “De Vijf Schelpen” in Mijnsheerenland met uitzicht op de gisteren wat onstuimige Binnenmaas.
De KNSB-competitieplanning hield geen rekening met dit toernooi (vreemd!), evenmin als de Limburgse en Brabantse bond dat deden, en zo kon het gebeuren dat er bijzonder weinig echt sterke schakers aanwezig waren. Geen Hans, Marco, Leo. Ook geen spelers uit Goeree-Overflakkee die dit toernooi in het verleden toch geregeld aandeden, en verder dus ook geen sterke KNSB-spelers. Van Rokado waren eerder genoemde Peter Luijendijk, Theo en ik aanwezig. Voorts vooral regionale clubspelers van verenigingen als Springend Peert en SV Hoeksewaard. Daarnaast de gebruikelijke toernooi-junks-op-leeftijd, enige jeugdspelers en tot mijn verbazing zag ik ’s-ochtends ook het bekende schaakechtpaar (WGM) Corry en Piet Vreeken de speelzaal binnenschrijden.
Kortom, in gedachten had ik het toernooi al op mijn naam geschreven. Dat het toch wat lastiger zou worden, werd mij duidelijk toen ik in de tweede ronde tegen de uiteraard ook weer aanwezige toernooitijger Jan van Elburg bij vol daglicht een kwaliteit wegblunderde, dat leidde tot nog veel meer materiaalverlies en een volstrekt, maar dan ook volstrekt verloren stelling. Van Elburg verbijsterde mij hier met een remiseaanbod dat ik direct en dankbaar aanvaardde: Dit win je achter elkaar, zei ik hem direct na afloop. Ja, zei hij, maar tegen jou durf ik dat niet aan. Nou ja! Welk een volstrekt misplaatst respect. Een geheel onverdiend halfje was toch nog mijn deel.
Toen er een paar rondes later tegen Gerard Kastelein weer eens heibel ontstond omdat ik een remiseachtig eindspel (ongelijke lopers en pion meer) op tijd probeerde te winnen en er geen ter zake kundige wedstrijdleider aanwezig bleek te zijn om de kwestie te settelen, gaf ik uit armoede maar remise om de gemoederen niet al te zeer te laten verhitten. Want omstanders die geen bal met deze kwestie te maken hadden, konden het uiteraard niet laten om hun geheel niet op kennis stoelende meninkjes luidruchtig te moeten debiteren. Prutsers zijn jullie en niks meer en in het vervolg stamp ik iedereen door de vlag wanneer ik dat maar wil. Als je dat maar weet.
Maar intussen hadden mijn titelkansen dus ernstige averij opgelopen. Geheel de nek werden ze door mijzelf omgedraaid in de partij van de vijfde ronde tegen de jeugdspeler Tom Beeren (1743) van Botwinnik uit Zoetermeer, die een afzichtelijke openingsblunder van mij afstrafte voordat de partij goed en wel begonnen was en verder bekwaam en foutloos naar winst afwikkelde.
Tijd dus om samen met Theo aan het bier te gaan (het was een uur of twee, dus geen elf uur in de ochtend waarop sommige van mijn clubgenoten tijdens toernooien al hun heil tot de alcohol schijnen te zoeken – dus we hielden het absoluut beschaafd). Theo had een ronduit dramatische start met 1.5 punt uit 4, onder andere met een verlies tegen Hans van ’t Hof van Springend Peert, maar kwam na de pauze terug (dankzij het bier?) met 3 uit 3, waardoor zijn eindscore van 4.5 uit 7 toch nog enigszins draaglijk werd.
Eerste werd dus uiteindelijk zoals gezegd na 7 ronden de vooral op internet actieve schaker Hans Hollander uit Rotterdam. Tweede werd verrassend Springend Peert veteraan Ed Lammens met 5.5 die in de laatste ronde in een hectisch pionneneindspel op routine van de nerveuze Tom Beeren won en daarmee eerste werd in de B-groep en ook nog boven mij eindigde. Ik haalde vijf punten, en op weerstandspunten was dit voldoende voor de tweede prijs in de A-groep. Peter eindigde derde, zijn bye in de eerste ronde had zijn weerstandspunten geen goed gedaan.

De organisatie was weer in vertrouwde handen van het Springend Peert. Dank aan het adres van Arjo van Dijk voor de wedstrijdleiding. Hij nam de plaats in van Ralph Zwart die een dag eerder net in het huwelijk getreden was. Mis ging het zaterdag eigenlijk alleen een paar keer toen de computer raar deed bij de indeling en mensen aan de borden werden geconfronteerd met gezichten tegenover zich die, als ze zich niet vergisten, toch echt ook al een ronde daarvoor voor zich hadden gezien…enfin, alles kwam tenslotte uiteraard goed. En Hans van ’t Hof, die zeer vakkundig het woord vooraf en de prijsuitreiking voor zijn rekening nam, meldde alvast dat het volgend jaar absoluut de bedoeling is om in de eerste week van maart opnieuw een OK op dezelfde locatie te houden. Tip van mij in deze, uiteraard geheel vrijblijvend: maak het toernooi wat competatiever, geef er wat meer sjeu aan en stel het volgende toernooi vast op een zaterdag in februari of maart waarop geen KNSB-competitieronde gespeeld wordt. Wanneer je het prijzengeld dan nog iets attractiever maakt, kun je zo rekenen op 70 man en een aanzienlijk sterkere bezetting. Als dat is wat je wilt uiteraard! Maar die keuze is uiteraard geheel aan de organisatie. Wanneer je het toernooi echt Hoeksewaards en regionaal wilt houden, is dat vanzelfsprekend ook geheel legitiem en volstrekt verdedigbaar.

Er staat hier ook een verslag op de site van Springend Peert inclusief een aantal foto's van Arjan Verkerk. In het verslag wordt verrassend gewag gemaakt van "een sterk deelnemersveld".

Rick

woensdag 4 maart 2009

Raadsheer buigt (wederom) voor Checkmate

Hoewel Rokado als vriendenclub bekend staat, zeker na het fraaie stukje op de RSB-site door de redactie van de Willige Dame, is er ook zeker sprake van een gezonde rivaliteit tussen de leden.

Zo spelen neef Hans van der Linden, Frank Verkooyen en Leo Rietveld zowel intern als extern al jaren bij de Raadsheer uit Zundert (omgeving Breda). Marco op zijn beurt is actief voor Checkmate uit Weert wat net als de Raadsheer speelt in de 1e klasse NBSB. Nadat Frank zich op een regenachtige zondagmiddag had gewaagd aan een ludiek redactioneel stukje over Checkmate als zijnde de "schaakmaatjes" zijn de messen echter geslepen. Frank vertoont zich verstandigerwijze de afgelopen 2 jaar niet meer ten zuiden van Eindhoven en vermijdt zelfs het jaarlijkse schaakfestijn te Veldhoven, alwaar het snelschaakkampioenschap voor teams uit Brabant wordt gehouden. In 2008 werd Checkmate nog 2e in de B-groep en de Raadsheer 3e, dit jaar besloot de Raadsheer wel een hele sterke delegatie af te sturen met o.a. Hans en Leo, vastbesloten om de titel in 2009 te veroveren en het Checkmate van Marco achter zich te laten.
De Raadsheer ging overtuigend uit de startblokken en verpulverde in de eerste rondes zowaar diverse A-teams. Het team zat echter al om 11.00 uur aan het bier en de wijn en zou daarvoor later op de dag de tol duur betalen. Hans bevestigde zijn grote vorm dit jaar, door te winnen van de nr. 18 van Nederland, F. Cuijpers met een elo van 2489! Mede hierdoor behaalde hij de hoogste score aan bord 1 in de B-groep en kon een fles wijn mee naar Breda nemen.

Hieronder volgt een verslag van Mat Hornix van Checkmate:

Enerverend dagje uit met Checkmate!

Afgelopen zaterdag begaven 5 Checkmate-gladiatoren (Ray, Eric, Raimund, Marco en Mat) zich richting de Veldhovense Arena om de degens te kruisen met andere teams in het Open Noord-Brabantse Snelschaakkampioenschap voor clubteams. Opmerkelijk was dat we ruim van te voren voltallig aanwezig waren, dus voor de verandering hoefde Marco niet vol stress te wachten of en wanneer de rest zou gaan arriveren. Kleine kanttekening hierbij was wel dat Ray slechts enkele uren nachtrust had gehad, en zich los daarvan sowieso fysiek al niet optimaal voelde. Een tussenstop bij de apotheek zorgde er echter voor dat Ray hulpmiddelen bij de hand had om zich uit de fysieke malaise te kunnen worstelen.

Gewapend met Eric’s geniale rouleersysteem waardoor iedereen 8 of 9 partijen zou spelen, kwamen we vol goede moed aan de start. In de eerste ronde begonnen we volledig volgens plan met een 4-0 nederlaag tegen de latere kampioen van de A-groep HMC 1. Geen kleine jongens, echter Marco vond het grappig om op bord 1 een speler met 2300+ in 15 zetten van het bord te trappen, deze wilde echter nog even Marco’s 16e zet zien. Gelukkig voor ons vond Marco deze voor de hand liggende winnende 16e zet niet, en vond hij nog een mes om zich in te storten en alsnog te verliezen. De HMC-speler haalde overigens vervolgens 10 uit 11 op bord 1en de bijbehorende fles wijn.

Onze tactiek om niet te hoog en niet te laag te komen staan, om ons te positioneren voor de laatste 2 rondes werd met name door Eric in gevaar gebracht, want deze scoorde compleet onverantwoord 7,5 uit 8 na zijn geplande nederlaag in de eerste ronde. Gelukkig zijn er dan nog echte teamplayers zoals Raimund, die de dreiging onderkende en middels een sympatieke 2,5 uit 9 onze score wist te drukken. Ray herstelde zich gelukkig van zijn fysieke ongemakken en wist er een aantal leuke potten (en overwinningen!) uit te persen. Marco begon dramatisch aan het toernooi, maar wist richting het einde van het toernooi(en dan doet het er het meeste toe) de nodige punten te verzamelen. Mat speelde met 4,5 uit 8 een solide toernooi.

In een van de laatste ronden stond ook de kraker tegen de Raadsheer op het programma. Hans won welliswaar de onderlinge pot van neef Marco, maar als team bleek Checkmate sterker en won met 2,5 - 1,5.

Uiteindelijk gingen we als gedeeld koploper van de B-groep met een gunstige loting de laatste ronde in. Onze concurrenten lootten zware tegenstanders, terwijl wij op Veldhoven 2 stuitten (gemiddeld 1750). Marco en Eric wisten te winnen, Ray wist ondanks een bizar incident (schaak staan en het niet zien, een onregelementaire zet doen, en vervolgens je tegenstander stoïcijns aankijken nadat je alsnog een reglementaire zet doet en je klok weer indrukt) een zwaarbevochten remise uit het vuur te slepen. Raimund wist ondanks een goede stelling deze glansrijk om zeep te helpen en zijn dame te verliezen. Dit kwam ongetwijfeld door zijn deze dag verworven instinct dat verliezen in teambelang nuttig kan zijn. Dit was uiteraard niet het moment ervoor. Niet getreurd, uiteindelijk bleek dit resultaat voldoende te zijn voor toernooiwinst in de B-groep! Al met al een prachtig resultaat voor Checkmate en met een beker en 180 euro verlieten we het pand. De beker hebben we nog, de 180 euro hebben we gespendeerd aan een gezellig welverdiend Bourgondisch etentje. De Raadsheer eindige zeer verdienstelijk op een gedeelde 2e plaats in de B-groep, waarbij vermeld moet worden dat Leo er bijna in slaagde om bij de prijsuitreiking er met het prijzengeld van zowel plaats 2 en 3 vandoor te gaan. (het andere team kwam niet direct de prijs ophalen, en Leo kreeg enigzings schaapachtig hun envelop in handen gedrukt, terwijl zijn teamgenote de prijs van de Raadsheer in handen had)

In Weert aangekomen besloten Ray, Mat en Raimund dat een afterparty eigenlijk wel zo gezellig was, en we hebben het tot in de kleine uurtjes gevierd met het nodige bier. Ik weet niet hoe het met mijn kompanen is afgelopen, maar de almachtige Hornix had koppijn toen hij luttele uurtjes later zijn bed uit moest om te gaan voetballen…

Marco

maandag 23 februari 2009

Noteboom toernooi 2009

Zo, de alcoholdampen zijn beetje voor beetje uit mijn lichaam aan het verdwijnen. Soms pakt drank goed uit bij mij, gisteren tijdens de laatste ronde van het Noteboom-weekendtoernooi in Leiden niet dus.

Ik was de zaterdagavond met Wilbert (Suurewaard) en Sander (Boogaard) op pad gegaan en we hadden gehoord dat het café ‘Duke’ gezellig zou zijn. Dus wij daarheen. Je moest daarvoor twee uur binnen zijn anders kwam je er niet meer in. Om half vier en na 5 bier en 7 wodka’s, realiseerde ik mij dat ik mijn hotel al betaald had. We hebben het hier over Golden Tulip. Ik sprintte het café uit zonder nog iemand te groeten. Onderweg was ik aan het uitrekenen wat dat bed me per uur kostte :( Wodka heeft toch wel een soort LSD werking op mij, ik kan me nog herinneren dat ik het langdurig hardop op aan het praten was voordat ik in slaap viel. Dat slapen duurde echter niet lang. Om 6 uur werd mijn toch al korte slaap ruw verstoord door de telefoon. Slaapwandelend nam ik hem op, niet eens boos of kwaad. Wilbert!? eerst en daarna Sander, ik begreep er niets van waar ze het over hadden, een partijstelling?! vond het slecht in mijn droom passen en hing op.

Acteraf bleek dat ze met een slechte smoes probeerden bij mij op de kamer te komen, ze hadden zelf geen hotel genomen. De smoes was dat ze nog partijen wilden doornemen voor de volgende dag, maar daar trapte de nachtportier (geen schaker) niet in haha. Tja, ik sliep gewoon door dus en had geen weet van wat die twee nu gingen doen. Wel die gingen met de nachtrein alsnog maar naar Utrecht terug. Het laat zich raden dat er na ronde 5 bij twee spelers een reglementaire nederlaag te noteren viel wegens afwezigheid.

Genoeg geluld, over de volgende partij ben ik tevreden.

Ronde 4 (1) Leo,Don (1936) - Huijsers,M (1900)

1.d4 e6 2.Nc3 b6 3.e4 Bb7 4.Bd3 Nf6 5.Nf3 Nc6 6.a3 d6 7.0–0 [7.d5!?] 7...Be7 8.Qe2 Nd7 het begin van een reeks passieve zetten, het lijkt wel of het plan van zwart het bezet houden van het veld b8 met een paard is :) 9.e5 d5 10.b4 Ncb8 11.Rb1 a5 12.b5 c5 13.bxc6 Nxc6 14.Nb5 Ndb8 stick to the plan, in ieder geval consequent.


15.Bg5!! in da house! 15...Nxd4? zwart stort gelijk in [15...Bxg5 het beste maar niet goed genoeg 16.Nd6+ Kf8 17.Nxb7 Qc7 18.Nd6 Be7 19.Nb5 plus 2] 16.Nfxd4 Bxg5 17.Nd6+ Ke7 18.Qh5 de zwarte stelling is een ruïne :)


18...Qf8 19.Qxg5+ f6 20.Qg4 Bc8 21.Nxc8+ 1–0 Met een score van 3 uit 6 en ondanks een ½ uit 2 op de zondag toch een TPR van 1978.

Don Leo

zaterdag 14 februari 2009

DEBÂCLE VOOR ROKADO TEGEN SPIJKENISSE

Alle goede voornemens ten spijt liggen we eruit in de kwartfinale van de RSB-Beker. Met de vooraf voor onmogelijk geachte cijfers 0-4 werden we door het verrassend sterke Spijkenisse afgedroogd. Een afgang zonder weerga!
Eerst maar eens het weekend ziek op bed. Wellicht kan Rick nog een verslagje eruit persen(dat valt nog te bezien -red.). Ik in elk geval niet.

Marco