Werkelijke eindstand OK Hoekse Waard

Hierbij de werkelijke eindstand van het OK Hoekse Waard van 5 maart (even opklikken voor een groter beeld), mij alsnog nagezonden door Ralph Zwart (dank daarvoor). Peter, door mij als overwinnaar gekroond, blijkt toch iets lager geeindigd te zijn dan ik dacht. 11 plaatsen om precies te zijn, maar ach, het had zo mooi kunnen zijn.
Als ik zo het deelnemersveld overzie dan moet ik constateren dat het hier vooral om een "gezelligheidstoernooi" ging, daar in Mijnsheerenland. Eén speler met meer dan 1900 en that's it. Een niet erg sterke bezetting, waarbij ook nog eens de titelverdiger Hans den Hollander ontbrak dus je zou zeggen een uitgelezen kans voor een Rokado-speler om de titel te pakken. Het mocht helaas niet zo zijn.

Rick

Peter pakt Open Kampioenschap Hoekse Waard

Afgelopen 5 maart vond het OK Hoekse Waard plaats. Nergens heb ik op internet de afgelopen week een verslag hiervan kunnen vinden. Mijn mailtjes aan Theo en Ralf Zwart om informatie werden genegeerd. Derhalve van mijn hand een kort verslag uit de dikke duim (een dergelijk evenement moet toch beschreven worden, nietwaar). Moet men maar reageren, er wordt niks meer aan veranderd.

Rokado’s sjoelkanjer Peter Luijendijk heeft op 5 maart j.l. het schaaksucces van zijn carrière behaald door het vijfde open schaakkampioenschap van de Hoekse Waard overtuigend op zijn naam te schrijven. De pittige tegenstand die hij bij de externe wedstrijden met zijn club Rokado ondervindt in de bondscompetitie, en het regelmatig meedoen aan toernooien (zo was Peter niet zo lang geleden nog actief en niet geheel onsuccesvol, in Guernsey) wierpen zo eindelijk zijn vruchten af in dit toernooi, met vooral deelname van regionale spelers uit de Hoekse Waard.
Hij won vijf partijen op een manier die typerend voor Peter is en eigenlijk wel de “Westmase-methode” genoemd zou kunnen worden; of het nou met wit is of met zwart: bliksemsnel in de opening lopers tegen paarden ruilen, dat bij voorkeur te doen middels het verminken van de pionnenstructuur van de tegenstander, om vervolgens met zijn dartelende paardenpaar eindspelletjes in te gaan en uit te melken totdat tegenstander het vermoeide hoofd in de schoot legt en het punt binnen geharkt is. Zo ongeveer. Sha la li – sha la la.
Het was een methode waar zijn concurrenten geen raad mee wisten. Zo ook niet Theo, de enige andere Rokado-speler die in gezelschap van zijn oudere broer Peter op het evenement afgekomen was en zijn kans al schoon zag bij afwezigheid van alle Rokado-toppers die verhinderd waren en of gewoon verstek hadden laten gaan. Maar na enkele ontmoedigende verliespartijen werd door Theo aan het einde van de morgen abrupt van de zwarte koffie op het bier overgegaan. Met een stuk in zijn kraag eindigde hij zo in de onderste regionen met een gelijk aantal punten als mannen als Piet van Oudheusden en Cees van der Velden.
Titelverdediger Hans den Hollander had de afzichtelijke wisselbeker helemaal uit Rotterdam (met de metro, met de bus en vervolgens nog een kolere-eind lopen) met zich mee gezeuld. Hij slaagde er niet in deze vermoeienissen te boven te komen en in zijn spel te geraken. Zo verloor hij van Ed Lammens en remiseerde hij met Hans van ’t Hof en met latere winnaar Peter Luijendijk. Hij werd tweede, maar was in ieder geval tevreden dat hij van dat lelijke kreng van een beker af was.
Hoewel de organisatie er zijn best op had gedaan dit vooral een regionaal toernooi te laten zijn door het nauwkeurig plannen van dit evenement op een datum die samenviel met de speelronde van de landelijke competitie en van een aantal regionale bonden, verschenen er toch nog wat onbekende personages met hogere rating dan die van de gemiddelde Hoeksewaarder (die gemiddelde rating staat sinds mensenheugenis op 1500 of daaromtrent) op het toernooi, lui van buiten de Hoekse Waard – allochtonen zogezegd – die met hebberige blik op de spectaculaire hoofdprijs van 50 euro waren afgekomen. Onder hen zelfs een aan lager wal geraakte buitenlandse grootmeester van wie ik de naam even kwijt ben. Maar niemand was in staat de granieten Westmase methode te slechten van Peter Luijendijk die onbedreigd op de ongedeelde winst afkoerste.

Zoals gewoonlijk was het een uitermate gezellige boel daar in Mijnsheerenland, in multi-functioneel centrum “De Vijf Schelpen”, waar het bier weer rijkelijk vloeide, de bitterballen aan het einde van de middag in het rond vlogen, de barkeeper met zijn “koetjes en kalfjes” misplaatst weer menig toehoorder dacht te amuseren en op de achtergrond de typische Hollandsche klanken van Frans Bauer, Corry Konings en Sieneke te horen waren, “muziek” die op de een of andere manier uitstekend paste bij de geest van een dergelijk regionaal (om niet te zeggen provinciaal) toernooi.

Volgend jaar zal er ongetwijfeld een volgende versie zijn van deze Hoekse Waardse traditie.

Rick

Erasmus beentje gelicht: 4.5-3.5

De een na laatste horde werd met enige moeite genomen. Het dit jaar goed op stoom gekomen tweede team van Erasmus werd afgelopen vrijdag ternauwernood een halt toegeroepen met een nipte 4.5-3.5 overwinning. Voor het kampioenschap in de eerste klasse A zal in de laatste wedstrijd tegen Krimpen over een paar weken zal een gelijkspel voldoende zijn.

Hans behaalde op het bord één als eerste een overwinning. Binnen het tijdsbestek van drie kwartier had hij eerst zijn tegenstander Van Meerkerk (u weet wel) overklast in de opening, maar was door gehaast spel vervolgens compleet verloren komen te staan. Gelukkig kon Hans het tij nog keren toen van Meerkerk een pijnlijk gebrek aan koelbloedigheid aan de dag legde door mee te gaan vluggeren met Hans (moet je nooit doen natuurlijk), zijn gewonnen stelling verkwanselde en Hans twee torens cadeau deed. Dank u! Ik informeerde snel na afloop bij Hans of de uitgestoken hand van Van Meerkerk inderdaad opgave betekende. Je weet maar nooit tegenwoordig.

in de tijd dat ik dit stukje in elkaar zat te flansen, kreeg ik ook een verslag van Hans:

Vrijdagavond kwam Erasmus 2 op bezoek voor de eerste van de 2 toppers waarin we de terugkeer naar “onze” promotieklasse moeten bewerkstelligen. We komen erin met de partij op het eerste bord, waar het bij Rokado zelden saai is..

Jaap van Meerkerk – Hans

Stelling na 12 .. 0-0


Op het eerste gezicht zou je niet vermoeden dat het zwart is die met een huisvariant van wit werd geconfronteerd. Jaap dacht hier een klein half uurtje na. Over opgave natuurlijk, dacht ik nog, af en toe in het voorbij gaan een blik op het bord werpend. 13. Dxc5 Dc3 14. Kd1 Td8 is geen succes. Eindelijk volgde 13.Tb1 zwart kan nu met ..Dc3 14. Kd1 Lf5 (Fritz komt met Ld7, ook aardig) de dame winnen tegen een toren en een loper. Maar waarom 2 stukken voor een dame geven, waarom niet eerst even 13..Td8 om na Lb2 Df2 te spelen dacht ik in een paar seconde. Toen ik de toren pakte zag ik het onmiddellijk. Gefeliciteerd van der Linden, even a tempo je partij om zeep geholpen, rund, 14. Dxf7 natuurlijk..
Gelukkig besefte Jaap onbewust dat je zo´n partij niet meer hoort te winnen en gaf hij na de nodige complicaties tot 2 x toe een volle toren weg.

Vorige week informeerde Theo tijdens het biljarten in het kleine café aan de haven of ze altijd wel voldoende fusten in huis hadden. Daar komt het tegenwoordig uit een 6000 liter tank, dus we hadden een aardig feestje kunnen bouwen, als de vooraf door velen favoriet geachte middenmoter C/E 4 van Krimpen had gewonnen. Helaas konden we uit het getwitter opmaken dat deze wedstijd in 4-4 was geëindigd. We moeten dus de laatste ronde nog vol aan de bak. Er zijn nog 3,5 bordpunten nodig en we lieten het daarom maar bij een tomatensapje.. (tot zover Hans)

Murphy verloor van de oude bekende Olivier Vrolijk die ik al een hele tijd niet had gezien. Sinds kort is hij weer wat actiever gaan schaken, mede door toedoen van zijn talentvolle 7-jarige zoontje Liam dat ook besmet is geraakt met het schaakvirus. Olivier is dit jaar goed op dreef met nog steeds een maximale score van 100 procent.

Leo raakte op bord 8 de draad kwijt. Dat het niet goed ging tijdens de partij maakte zijn tegenstander wel duidelijk toen ik hem op de gang tegen een clubgenoot hoorde oreren dat hij ha ha hi hi dat blog van ons wel gelezen had en hi hi hi die Rietveld maar vooral zijn gang moest gaan ha ha ha met zijn hi hi hi offers. Wat een lol. Of in Leo´s eigen woorden:

stelling na 21...Ph5

Mezelf deed ik helaas (weer eens) te kort. Partij best mooi opgezet.Wits laatste zet is 21 Tb1-e1 en is volgens fritz de beste.
Het plan is op e6 te offeren. Ik had op een aantal tegenzetten gerekend, maar niet op zwarts (Ruurd Ouwehand) Ph5. Ik ging te negatief denken hier en vond niets beters dan 22. g4?! Zwart speelt h6 en het vervlakt tot een stelling waarbij wit voor remise moet vechten. Ik had wel even vluchtig naar 22. Txf7 gekeken, maar nam het niet serieus, ten onrechte.
Fritz erbij met wederzijds beste zetten: 22. Txf7 Txf7 23. Lxe6 dit had ik nog wel gezien, ik dacht alleen hij speelt zijn koning weg en komt dan met h6. Maar zwart kan hier de koning noch naar h8 spelen wegens de vork Pf7, noch naar g7 spelen wegens de vork Pe6.Dus moet zwart hier spelen zoiets als 23. .. Df6 24. Lxe6 Kh8 25 Tf1 met +3 stelling.
Na de partij begon Marco te zeuren met: hoe kan dat nou dat je verliest met de opening die je helemaal moet kennen... alsof je tot zet 20 helemaal in je knar hebt zitten?? Innoveren noemen we dat Marco, niet volgens het boek afraffelen! Daarna speelde ik tegen Rex nog een paar leuke 3 minuten potjes die ik verloor. Ik zei Rex je bent vandaag te goed. Marco: nee dat zie je verkeerd, jij bent te slecht Leo. Laat ik nu nog een glas bier vasthebben. En ik zat voor mijn gevoel toch al vol. Dus ik met dat glas richting Marco, hielt het daar boven zijn stoel, dreigde (in schaaktaal spanning handhaven) en kapte het vervolgens toch maar leeg, tja dat was een geslaagd offer haha.....tot zover Leo

Zeer belangrijke punten werden binnengesleept door Rex die tegen Cander Flanders zijn slag sloeg in tijdnood en een volle dame buitmaakte en door Peter, in een partij die naar ik begreep beslist werd door geblunder.
Marco had een zware kluif aan de voor Rokado bekende Paul Wilhelm. De materiële voorsprong die Marco had verkregen kon niet te gelde gemaakt worden vanwege een ver opgerukte d-pion die nogal wat zwarte stukken bezig hield. Remise dus.
Tegen Pim Kleinjan was ik in een mat opgezette partij (na 20 zetten waren bijna alle stukken van het bord geruild) toch nog heel ver gekomen. Pim speelde het eindspel ijzersterk met steeds de beste zetten, waardoor er voor mij ook alleen maar remise in zat.
In een positie waarin hem zelf niets meer kon gebeuren, consolideerde Frank tenslotte de voorsprong en de teamwinst door zijn partij tegen van ’t Hoenderdaal remise te geven: 4.5-3.5 in Rokado’s voordeel.

Slotronde is 22 maart a.s. met de topper in Krimpen.

Rick

Winst voor Rokado en voor Theo!

Met 7-1 werd zwakke broeder De 3-Torens gisteren vlotjes en vakkundig de nek omgedraaid. De club uit Berkel staat na de wedstrijd van gisteren stijf onderaan en het moet wel vreemd lopen willen ze volgend jaar niet spelen in de klasse waar ze in feite thuishoren, namelijke de tweede klasse.
Met Rokado gaat het intussen crescendo. Zes overwinningen vielen er gisteren te noteren en met name de winstpartij van Theo maakte ons blij. Een overwinning van Theo, zult u vragen. Het zal toch niet waar zijn. Maar het wonder is toch echt geschied. Ik heb het archief van de RSB er eens op nagekeken en zijn laatste volle winst in competitie verband dateerde namelijk alweer van (ongelogen) 3 maart 2006 tegen J.A. Klein van Sliedrecht. Het werd dus weer eens tijd voor onze voorzitter. Of Theo heeft gerokeerd in zijn partij weet ik overigens niet, maar je zou haast denken van wel. De landelijke kranten zijn inmiddels van het spectaculair nieuws op de hoogte gebracht. Nu maar hopen dat we niet tot 2014 hoeven te wachten op zijn eerstvolgende winstpartij. Het interval tussen je volle punten mag je trouwens inkorten, Theo.

Theo aan het begin van zijn partij (foto website 3-Torens)

Frank won van Arno van Houten. Beide heren spelen een vergelijkbare degelijke-doch- pretentieloze-antitheorie-Ben Boog-achtige loperpion-opening. Frank was met zwart wel heel erg snel klaar. Het zal wel ergens fout gelopen zijn voor Arno.
Leo en Hans wonnen zoals we ze kennen: heftig offerend zich een weg banend naar de zwarte koning.

Hans - Ronald Damhuis, stelling na 24.., c4

25.Txf6! exf6 26.Dh7+ Kf8 27.Pe6+ fxe6 28.Txf6+ Lxf6 29.Dxd7 Ld4+ 30.Kf1 exd5 31.Dxd6+ Kg8 32.De6+?! (Zowel 32. Dxg6 als e5 worden door Fritz op bijna +4 getaxeerd) Kh8 33.e5 Tf8+ 34.Ke1 c3 35.Dh3+ Kg8 36.bxc3 Lf2+ 37.Kd1 d4 38.De6+ Kh8 39.Lg5 Tb1+ 40.Kc2 Tb3 41.Lf6+ 1-0

Voor Leo een goede opwarmer voor het Noteboom-toernooi dat dit weekend gespeeld wordt. Waar half Nederland zich voor de buis nestelt en zich opmaakt voor het olympische schaatsen in Vancouver, gaat Leo zich afbeulen in een loodzwaar zwitsers toernooi. Ieder z’n meug. We houden inmiddels rekening met een enorm verslag met heel veel diagrammen.

En jawel, hierbij het inmiddels gearriveerde commentaar van Leo:

Don Leo – Henk Springer

Op voorhand was ik niet blij dat ik mee moest spelen aangezien ik van plan was om het weekendtoernooi van leiden mee te doen. Mijn tegenstander Springer werkte wel erg mee in de opening, we komen in de partij op zet 12.


Het bord staat al goed in brand.
12. Pxd6! Just for the fun. .. Dxd6 13. Txf8 Dxf8 14. Lxd5 exd5



Van te voren had ik hier 15. Pg6 gevolgt door Pe7 in gedachten. Ik zag nu de tegenzet 15 .. La6 en ging op zoek naar iets anders. Ik vond de zet 15. Lxh6 en zag er niet veel op tegen. Henk: ‘goh sta ik al zo slecht?!’ 15 .. gxh6 16. Tf1 De7 17. Dh5 De6 18. Dh4 Pc6 19. Tf6 1-0 - tot zover Leo.

Een remise van Murphy volgde in vastgeschoven stelling. Ik zelf kwam ook niet verder dan een half puntje. Ik was 20 minuten te laat gearriveerd omdat ik te fiets centrum Rehoboth of all places in Berkel niet kon vinden. En werkelijk niemand op straat om de weg te vragen in dit uitgestorven dorp. Enfin, ik speelde slecht, ongeinspireerd en snel met remise als maximaal resultaat. De eindscore werd tot blowout- hoogte opgevoerd toen de tegenstanders van Marco en Peter in tijdnood spontaan en geheel ongevraagd allerhande stukken in de aanbieding begonnen te doen. Onze spelers konden de giften slechts dankbaar aanvaarden en de punten incasseren. Eindstand 7-1, met alle kansen op het kampioenschap en promotie nog in eigen hand, met als eerstvolgende tegenstander Erasmus 2 op 5 maart.

Rick

Een aanvulling van Marco:

Hierbij de reeds legendarische stelling waarin Theo (zwart) inderdaad besloot te rokeren:


er volgde 0-0 !! en Theo won.
We zullen Theo nog eens vragen hoe lang hij hier heeft nagedacht over 0-0-0. Dit moet een serieuze optie zijn geweest daar zijn voorlaatste zet Dd7 was geweest.

In Marco's partij met zwart op tegen Bert Botma overzagen beide spelers een combinatie op de 19e zet:


Wit's laatste zet was Te1-e5. Hier speelde Marco 19. Ld7? i.p.v. gewoon Dxd4. Er volgt dan 20. Txd5, exd5 21. Lxd5 Kg7 22. Dxd4 Pxd4 23. Lxa8 en tot zo ver hadden beiden gerekend, er volgt echter 23...Pb3 en 24. Tb1 faalt op Lf5. In de partij ging wit even later alsnog in op een verkeerde combinatie, verloor een stuk en kon opgeven.

De gewaardeerde lezers van dit stukje moeten zeker het zeer vermakelijke verslag lezen van Peter Kemner over de nederlaag van het 4e tegen Erasmus 2 op de website van Charlois. Van gegiechel in Nieuw Beijerland over dit opzichtig falen van Charlois Europoort was overigens geen sprake. We zien maar al te graag dat dit team zich rehabiliteert in de volgende ronde tegen achtervolger Krimpen a/d IJssel 2.

Marco

N.B: op de site van 3-Torens ook een verslagje.

Gelijkspel tegen RSR Ivoren Toren

In de derde competitiewedstrijd, thuis tegen RSR Ivoren 4 uit Rotterdam deden Rokado's vier topborden eindelijk weer eens dat waarvoor ze ingehuurd waren: namelijk het binnenhalen van de volle buit van 100 procent. Hans, Frank, Marco en ik kenden geen genade pakten het hele punt. Tot zover uiteraard geen klachten.
Het mindere nieuws dat hier tegenover staat was de volstrekte, collectieve off-day van onze vier staartborden gisteravond: nul uit vier, zelfs geen schamel halfje kon eraf om winst te verzekeren. Overigens moet hier direct aan toegevoegd worden dat de kans dat we op deze lagere borden meer dan 0 punten zouden pakken de complete avond al volstrekt illusoir was. Met andere woorden: we hadden er geen schijn van kans.
Hans was uiteraard het eerste klaar, na een stief uurtje spelen had hij met zwart zijn tegenstander John Ruitenberg (1833)ingepakt en kon met een gerust hart aan het bier (dus na de partij, Leo) om de verrichtingen van zijn teamgenoten te volgen. Met zwart maakte ik daarna gebruik van een openingsexperiment van Paul Dekker (1858) dat niet helemaal naar wens liep en kon de partij met winst afsluiten. Aan bord acht intussen restte Murphy bij het overzien van de rokende puinhopen voor zich, na het voeren van een mislukte alles of niets aanval, helaas niets anders dan op te geven tegen Rick van der Eijk (1519).
Frank was zijn partij tegen RSB-wedstrijdleider Arrian Rutten (1697) dramatisch begonnen: na tien minuten zag hij stukverlies over het hoofd. Met een dame-uitval naar a5 gaf Arrian schaak en viel tegelijkertijd de ongedekte witte loper aan op g5. Toch een bekend truckenmotief. Gelukkig kreeg Frank compensatie die allengs uitmondde in een sterke aanval. In het verre eindspel en in tijdnood kreeg Frank het stuk terug cadeau en kon even later het punt naar zich toe trekken door he resterende toreneindspel gemakkelijk te winnen.


Frank - Arrian Rutten (1-0)

Hans wees op de volgende stelling in Frank's partij:

Stelling na .Pe4 Dg6

Frank had geniaal kunnen winnen in deze stelling met Tg1! In plaats van De5+
2.Thg1! De8 3.Txg7!!+ Lxg7 4.Dd6+ Kc8 (4...Kb7 5.Pc5+ Kc8 6.Db6 De7 7.Td6) 5.Dc5+ Kb8 6.Db6+ Kc8 7.Pd6+ en 1-0

Marco had met wit gewonnen van Leo van Dongen (1809) en had dit gedaan zonder zijn tegenstander veel tegenkansen te gunnen. Tot zover dus, nogmaals, geen klachten. 4-0 op de topborden. Ging het altijd maar zo.

Marco - Leo van Dongen (1-0)

Onze roemruchte onderste borden dan: Leo kon aan zijn succes met de zwarte stukken het afgelopen weekend geen passend vervolg geven. Hij speelde een opening waarvan hij de finesses geloof ik niet echt kende. Zijn dame werd van hot naar her gejaagd en zijn stelling werd slechter en slechter. Zo slecht uiteindelijk dat er geen redden meer aan was tegen zijn opponent Jeroen Landman (1697).

Leo - Jeroen Landman (0-1)

Peter werd op bord zeven in een aanval snoeihard van het bord geknald door de enige dame van het gezelschap: Daniëlle Talmon(1684). Ik geloof niet dat Peter ook maar een moment uitzicht heeft gehad op meer.

Peter - Danielle Talmon (0-1)

Ook Theo, die het deze keer wel tot een rokade wist te brengen maar dat helaas naar de verkeerde kant deed, was slachtoffer van de aanvalsdrang van zijn tegenstander Mark Beijen (1544). Mark investeerde een stuk in zijn aanval en ongetwijfeld had Theo het ergens beter kunnen spelen, maar de praktische problemen waren zo groot bij rap slinkende bedenktijd dat Theo's opgejaagde witte koning aan het einde zelfs pardoes mat werd gezet.
Hiermee werd de einduitslag van 4-4 van deze avond met twee verschillende gezichten vastgelegd. De volgende wedstrijd op het programma is 18 december de topper tegen HZP uit Schiedam. Een collectieve off-day zal in die ontmoeting ongetwijfeld wel fatale consequenties hebben en onze kampioenspretenties de nek omdraaien. Dus laat het ons niet zover komen!

Ook op de site van Ivoren Toren een verslag en Theo als lijdend voorwerp in het Fragment van de week: Team 4 stunt slechts half in Niemandsland

Rick