Erop of eronder wedstrijd eindigt onbeslist

Rokado en RSR Ivoren toren, twee aan de staart van de ranglijst bungelende teams uit de Rotterdamse Schaakbond, vochten het afgelopen zaterdag in een erop of eronder duel uit maar de uitkomst van 4-4 leverde uiteindelijk om half zeven in de avond, nadat de partij van Frank was beëindigd, slechts een uitstel van executie op. De werkelijke beslissingen over degradatie dan wel lijfsbehoud zullen pas vallen in de twee slotrondes op 1 april en 6 mei.

Ivoren Toren trad aan in zijn min of meer vaste opstelling. Dus zonder onaangename 2100+ verrassingen nu de nood aan de man was.  Op hun achtste bord moesten ze zelfs een beroep doen op invaller Michael Fung (1870). Je zou zeggen een uitgelezen kans op een vol punt met wit voor Marco, die een gaatje in zijn agenda had kunnen vrijmaken en graag weer eens wilde meespelen voor ons geliefde team. Dat volle punt kwam er niet na een vrij matte partij waarin wits voordeeltje snel was weggesieperd. In de slotstelling zat geen muziek en er werd flux tot remise besloten.

Remise, daar had Han’s tegenstander ook wel trek in. Maar Han niet. Dus het aanbod werd afgewimpeld en dat was kennelijk tegen het zere been. Uit zijn concentratie gebracht beging Torczynski (2024) in een vrij overzichtelijk ongelijk loper eindspel een blunder die hem nog een extra pion kostte. En dat was ook in dit doorgaans remise-achtige eindspel teveel van het goede. Overigens werd de goede harmonie na afloop weer hersteld, schijnt het.

Han zag er de humor wel van in

Anderhalf tegen een half met mooie perspectieven: Matthias had het weliswaar zwaar te verduren tegen van Ruitenburg, maar daar stonden prachtige stellingen tegenover van Frank (met een pion en kwaliteit meer stond hij op winst) en Ben en Rex allebei met een pion in de plus. De stelling van Hans was zeer onduidelijk en Wilbert verdedigde een minder eindspel. Per saldo zag het er dus niet verkeerd uit.

Ben haalde het punt inderdaad binnen tegen Paul Tromp (2005) door een eerder buitgemaakte pion op systematische wijze naar winst te voeren in een toreneindspel wat er nog helemaal niet zo gemakkelijk uitzag.

Daar stond de partij van Matthias tegenover die de hele middag al had zitten keepen tegen Joost van Ruitenburg (2312). De druk werd zo hoog opgevoerd dat Matthias met bal en al over de doellijn werd gedrukt. Verliespunt voor Rokado.

Ook Wilbert kon tot eigen frustratie geen vuist maken. tegen Philip Westerduin (2002) was hij terecht gekomen in uitzichtloos eindspel van passieve loper en toren tegen actieve stukken van wit en in het proces was er ook al een pion van het bord verdwenen.  Het witte spel leek zich vanzelf te spelen en er was op den duur geen houden meer aan. Spanning terug in de wedstrijd met 2.5 punt elk.

Rex’ voordeel was intussen geheel vervluchtigd. Zijn tegenstander Jason Zondag (2026) deed louter goede, degelijke zetten waarna er een toreneindspel met een minus-pion ontstond. Gehaaid offerde Rex zijn enig overgebleven pion in ruil voor activiteit van zijn koning. Die activiteit was ook voldoende voor remise.

Slotfase uit de partij van Frank tegen Harmen van de Werken

De vorstelijke positie die Frank eerder op het bord had, was door scherp tegenspel van zijn tegenstander Harmen van de Werken (2073) inmiddels veranderd in een stelling die ruïne-achtige trekjes had gekregen. Zijn koning was onder vijandelijk vuur van zwarts zware stukken komen te liggen en het leek een kwestie van tijd voordat hij verstrikt zou raken in een matnet. Zo ver kwam het gelukkig niet. Frank maakte dankbaar gebruik van enkele onnauwkeurigheden door her en der wat stukken te ruilen en te vluchten naar een eindspel met ongelijke lopers en een pion minder. Dit eindspel was dus wél remise. Toch nog een geweldige opluchting voor Rokado, ondanks de eerdere zonnige perspectieven die middag.

Met nog twee uitwedstrijden te gaan tegen Phildor Leiden op 1 april en tegen Paul Keres II in Utrecht op 6 mei zijn er dus nog volop perspectieven op lijfsbehoud. Moet kunnen zou je zeggen.

Rick

Rokado uiterst schlemielig uitgeschakeld door de Pion

Volkomen onnodig zijn we vrijdagavond tegen de Pion uit Roosendaal uitgeschakeld voor de KNSB-beker, terwijl een soepele stunt in de maak leek, nee, voor het grijpen lag. Van het grote ratingverschil was tijdens de partijen weinig te merken. De winnende goal hoefde alleen maar over de doellijn gelopen of geblazen te worden. Het liep anders.

De loting had wel het gewenste resultaat: door een diepzinnige tip van Han zorgde Hans voor wit op de oneven borden. Tien minuten na het toch al onzalige aanvangstijdstip 20.30u. konden we eindelijk van start.

Het begin verliep voortvarend: ik had al snel groot voordeel, terwijl Ben en Han comfortabele stellingen hadden. Alleen Hans zat met allerlei positionele gaten opgescheept, maar daar heeft hij zoals bekend maling aan.

Niet ik, maar Han was degene die het eerste punt pakte: in een dameloos middenspel overheerste zijn paard stilletjes de witte loper. Alle pogingen van de witspeler om de stelling een dynamisch karakter te geven, hadden een averechts effect. De stelling werd steeds geslotener, waarna een klassiek eindspel van superieur paard tegen obese pion overbleef, dat Han klinisch tot winst voerde. (0-1)

Ben was als volgende klaar. Hij had in het middenspel een pion meer, waar zijn tegenstander het loperpaar en wat activiteit tegenoverstelde. Ben kreeg de pluspion niet verzilverd, maar scoorde niettemin een puik halfje. (½- 1½)

Zo was het 1-2 i.p.v. ½- 2½, waardoor mijn partij er ineens weer toe deed. En het beste was er bij mij inmiddels wel af. Nadat ik mijn tegenstander in de opening compleet onder de voet had gelopen, nam deze zijn toevlucht tot een stukoffer om wat rommelkansen te creëren met een paar mobiele centrumpionnen. Ik gaf het stuk meteen terug om het pionnencentrum te ontmantelen en mijn witveldige loper vrij baan te geven tegen de verzwakte witte koningsstelling.

Op het moment dat ik een fraai gespeelde partij – ja, bescheidenheid siert de vos – mocht bekronen was het beruchte moment van onachtzaamheid daar. Kijk en huiver.

Cees IJzermans – Wilbert Surewaard

Stelling na 22. Df5...

Hier maakte ik bijna à tempo een vooraf bekeken zettenreeks af met 22… 0-0??? waarna wit de boel bij elkaar kon houden met 23. Pxe7+ Dxe7 24. Pg5 g6 25. Df4.

Na 22…, Td8 was het einde oefening. Het paard is ten dode opgeschreven vanwege Le4+. Hoog tijd om herexamen te doen voor mijn pionnendiploma.

De rest ging van kwaad tot erger, zodat we na halfeen nog moesten snelschaken, met uitschakeling tot gevolg. Daarna moest ik halsoverkop mijn schaamrode boetekleed aantrekken om de nachttrein naar Utrecht te halen, waarin ik tweeënhalf uur de tijd had om mijn zonden te overdenken.

Sorry, mannen.                                                                                                                                                                                        

WS

                               

De Pion (2247) – Rokado (2089) 2-2 (De Pion w.n.s.)

1)      Stefan Colijn (2312) – Hans v.d. Linden  (2125)        ½- ½

2)      Cees IJzermans (2176) – Wilbert Surewaard (2062)  1-0

3)      Alik Tikranian (2274) – Ben Boog (2128)                  ½- ½

4)      Mark Smits (2225) – Han Westenberg (2042)             0-1

N.B: Rokado's protest werd afgewezen, want te laat ingediend.

                              

6-2 pak slaag in Velserbroek

Nog maar vijf dagen na de indrukwekkende en massaal bezochte crematieplechtigheid voor Theo moest er door Rokado geschaakt worden. Niemand zat daar echt op te wachten, maar het was even niet anders, zoals Hans al mailde aan zijn teamgenoten.

Het sterke Santpoort, derde van de ranglijst en nog kanshebber op promotie, verwachtte ons gisteren in Velserbroek.

Kersverse vader van een tweeling Matthias mocht het op bord 1 opnemen tegen GM Harmen Jonkman (2387), die hoewel geen professioneel schaker meer toch nog steeds een geduchte speler is. Matthias leek het de eerste uren uitstekend te doen: de rustige stelling werd geleidelijk steeds meer uitgedund en er leek weinig aan de hand. Toch kon Jonkman de druk opvoeren, viel met zijn dame binnen en bracht wat nare penningen in de stelling. Het zag er verloren uit toen Matthias door de vlag ging.

Op het moment dat Matthias na ruim vijf uur spelen op moest geven, had Leo helaas al verloren van Daan Haver (2099 -over tweelingen gesproken. Santpoort heeft er ook een: Bas en Daan Haver).  Hij moet zich ergens vergaloppeerd hebben in een rustige stelling waarin hij weinig te duchten leek te hebben.  Te oordelen naar de ontdane reactie en het rood aangelopen gezicht van Leo direct na afloop zal het inderdaad een blunder geweest zijn.

Wilbert verloor na zware strijd een vrij complexe partij tegen Peter de Roode (2149) en Han melkte nog heel lang toreneindspel met een pluspionnetje uit tegen Wim Laurens Gravemaker (2067). Maar het was en het bleef potremise.

Frank had Bas Haver (2205), de andere helft van de tweeling, als tegenstander. Frank had het initiatief, probeerde het serieus in een lopereindspel maar Haver kon de boel nog net bij elkaar houden. Remise dus.

Tegen Wim Eveleens (2051) offerde ik een stuk voor een drietal pionnen en dat leek wel goed uit te pakken. Het eindspel dat ontstond was ondanks het beperkte materiaal voor mij binnen de gegeven tijd en na een kleine zes uur spelen toch wat te complex. Ergens in het eindspel moet ik het hebben laten liggen, want remise moet onder handbereik geweest zijn.

Rex weigerde halverwege zijn partij met Rik Konst remise, voornamelijk vanwege de ongunstige situatie aan de andere borden, en ging daarna in de fout en moest een kwaliteit inleveren. Het ontstane eindspel met voornamelijk lichte stukken was moeilijk maar leek nog wat kansjes op remise te geven door het vrijwel ontbreken van pionnen.  Zover liet Rex’ tegenstander het niet komen, waardoor ook deze partij verloren ging.

6-2 dus. Een uitslag die enige kansloosheid suggereert maar dat is ver bezijden de werkelijkheid. Tot dik in het vijfde speeluur was het grootste gedeelte van de partijen nog volop gaande waarbij de resultaten nog allesbehalve voorspelbaar waren. Ik denk daarom dat we als team maximaal hebben gestreden, maar soms valt alles net de verkeerde kant op, zoals gisteren in Velserbroek.

Laten we uitgaan van een gunstiger uitkomst van Caïssa’s grillen bij de volgende wedstrijd: 11 maart thuis spelen we de degradatiewedstrijd tegen RSR Ivoren Toren uit Rotterdam.

Rick  

Lees ook het verslag van SV Santpoort

Rouwkaart Theo - gelegenheid om afscheid te nemen

Voor de vermelde uitnodiging op de kaart (click erop voor een grotere versie) geldt dat een ieder welkom is.

De rouwkaart is hier ook in PDF-formaat beschikbaar.

Bij de dood van Theo

Je kunt jaren en mensen tot terugkeer bewegen,

En ook liefde – wat zeg ik, er is nog zoveel.

Ik ging weg voor altijd, maar terug zal ik komen

En dan reis ik met jou naar de zon en de zee

Boris Ryzji

Onze voorzitter is er niet meer. Theo is overleden. Hij stierf op een kille winterdag, in de middag van maandag 23 januari 2017, aan de gevolgen van uitgezaaide kanker.

Dat Theo er nu niet meer is, is voor mij en voor veel anderen, vrienden, clubgenoten, bijna niet voor te stellen.   

Theo was er namelijk altijd. Bij Rokado waar ik hem ruim 30 jaar geleden leerde kennen was hij tot zijn overlijden het hart en ziel  van de vereniging. Hij runde de vereniging zowat in zijn eentje: hij was zowel voorzitter als teamleider, maar ook penningmeester die jarenlang de bondscontributie voorschoot van veel leden en daar vervolgens zonder een spoortje van wrok werkelijk nooit meer op terugkwam. 

Theo wàs Rokado. En zonder Theo’s onbaatzuchtige inzet was Rokado zonder twijfel al lang geleden opgedoekt, ter ziele gegaan en nu niet meer dan een mooie, maar vage herinnering uit het verleden geweest.

Maar ach, dat is maar schaken. Theo was een mens die positief in het leven stond. Ik herinner me hem als opgewekt, goedgehumeurd en altijd bereid tot een praatje. Praatjes die vaak overgingen in lange gesprekken, aan de telefoon of tot midden in de nacht in de kroeg onder het genot van de nodige biertjes.  

Theo was een graag geziene persoon. Niemand mocht Theo niet. Theo was makkelijk in de omgang, had geen groot ego en kon wel tegen een stootje. Hij was daarom ook heel goed in staat om met moeilijke mensen, zoals ikzelf bijvoorbeeld, langdurig vriendschappelijk om te gaan en om andere karakters met een gebruiksaanwijzing zelfs tot zijn beste vrienden te mogen rekenen.

Zijn positieve levenshouding begon barstjes te vertonen toen begin 2015 de diagnose maagkanker werd gesteld.  Hij herstelde snel van de schrik en nam zich heilig voor de strijd met de ziekte aan te gaan en deze te overwinnen. Theo onderging een operatie en kreeg chemokuren en leek inderdaad op weg naar een volledig herstel.

Toen later in 2016 de ziekte terugkwam, leek Theo’s eerdere verzet plaats gemaakt te hebben voor een soort berusting en acceptatie van een onvermijdelijke uitkomst.

Het laatst zag ik hem op een zondag, half december 2016, de dag na onze laatste thuiswedstrijd in Nieuw-Beijerland. Op de één of andere manier voelde ik dat ik bij hem langs moest gaan. Ik wist gewoon dat dit een van de laatste keren was om Theo te zien en nog te kunnen spreken.

Ik ben blij dat ik dat ook gedaan heb. Theo was sterk vermagerd, had  veel moeite had met ademhalen en was er overduidelijk lichamelijk bar slecht aan toe. Maar toch was hij was hij geïnteresseerd in de partij die ik de dag ervoor had gespeeld en suf in remise had laten verzanden en hem nu demonstreerde.  Hij sprak daarna heel open en realistisch over de ziekte die hem in zijn greep had en die hem volgens de artsen nog 7 maanden respijt zou geven. Theo wist ook wel dat dit getal maar een slag in de lucht was.

Iets meer dan een maand later overleed Theo, niet meer in staat om nog zin te kunnen geven aan zijn leven dat beroofd was van elk perspectief.

Theo was een geweldig mens, we zullen hem verschrikkelijk missen.

Rick

Op de site van Charlois Europoort

en ook van SV de Raadsheer uit Zundert wordt Theo herdacht.

Op pagina 6 van het Kompas van 27 januari vind je enkele rouwadvertenties van familie, vrienden en de tafeltennisclub

Theo's rouwkaart