De malaise duurt voort ...

Het 3-5 thuisverlies tegen HCM Calder was een nieuwe tegenvaller voor Rokado. Een paar uur nadat de klokken waren aangezet zag het er nog naar uit dat Rokado  de punten dit keer in eigen kerk zou houden, maar helaas kwam de klad er daarna in.  Hans wist zijn tegenstander weliswaar te verschalken, maar Leo liet de winst glippen na een knappe afleidingsmanoeuvre van zijn tegenstandster: remise.

Vervolgens blunderde Marco zijn naar een gelijke stand gevochten stelling weg, kwam Han moeilijk te staan na een kleine misgreep in een stelling die in evenwicht leek, zag de tot nu toe onverslaanbare maar dit keer wat vermoeid ogende Ben (hij had voorafgaande de partij de nodige tegenslagslag gehad met zijn auto en kon zich blijkbaar niet helemaal focussen op zijn partij) door de bomen het bos niet meer en raakte Rick zijn initiatief kwijt om plotsklaps in een verloren eindspel te belanden.

Zo was het 1½-4½ ipv een verwachte  4-2 uit deze partijen.

De rest was dus niet belangrijk meer, maar wel vermeldenswaardig.

Wilbert speelde een goede partij veroverde een toren tegen paard en pion, won de pion geforceerd terug vanwege de overmacht door die kwaliteit en gaf zijn opponent geen enkele kans meer, 2½-4½ met nog één partij te gaan. Sander had vanuit een gelijkstaande stelling langzaam maar zeker wat voordeel opgebouwd, kreeg een toreneindspel met een pluspion, moest die pluspion geven maar kreeg kans op een nieuwe pluspion. Het werd remise.

Op een aantal partijen wil ik graag terugkomen, maar ik heb nog niet alles kunnen analyseren, ik begin dus vast met de eerste twee uitslagen en de rest komt er later gewoon achteraan, mits een korte analyse de moeite waard is uiteraard.  Even geduld dus nog.

Hans, zittend aan bord 7 achter de zwarte stukken,  offerde op de de 16e zet een stuk voor een koningsaanval. De nog op e1 staande witte koning van zijn opponent ondernam vervolgens een moeizame voettocht en dacht uiteindelijk een veilige beschutting op b1 te hebben gevonden, achter zijn op c1 geposteerde toren. Het was een extreem lange of langdurige rokade zeg maar. Na de 28e zet van zwart noteerden we de volgende stelling:

Wit stond op dat moment zeker niet minder, maar na zijn dubieuze 29. Dd3? (Eerst bijvoorbeeld Tg1 en de dreiging .... Lc4 wordt ontkracht) kon zwart het heft in handen nemen door zelf kort te rokeren, 29. .... 0-0 dus.

De partij is hier echt aan 't kantelen, want  het ging nu snel bergafwaarts met wit en zijn volgende zet doet bijna pijn aan de ogen, 30. b4?  

Hans kwam natuurlijk steeds meer in zijn element en zijn 30. ... Da7 was ruim voldoende om zijn voordeel te vergroten, hoewel ... Ta4 objectief gezien sterker is.

De keuze van Hans bleek echter gerechtvaardigd, want hij schaakte nu eenmaal niet tegen een computer en het zwakke antwoord 31. Kb2?? verdient het eigenlijk niet om een 'zet' genoemd te worden, behalve als je bedoelt dat je je eigen koning een zet geeft richting de afgrond of zo, dat is technisch gezien natuurlijk ook een zet.

Na 31. .... Lc4 was het helemaal uit en verdedigde wit iets wat moeilijk een stelling genoemd kan worden, maar toch zag hij kans om wat later, op het slechtste moment eigenlijk, dus toen alle zware zwarte stukken in slagorde op de a-lijn stonden, een geweldige bokkensprong met zijn paard te maken: deze op a3 vastgeroeste knol verliet dit veld om de pion op b5 te slaan, zodat zwart vrije doorgang naar a2 kreeg. Hans bracht Rokado dus op een 1-0 voorsprong en als de wedstrijd gestaakt zou zijn vanwege plotseling opkomende dichte mist hadden we, met goedvinden van de KNSB, onze eerste punten binnen gehad!

Een teleurstelling was het slot van de partij van Leo, hoewel hij een doorgaans heel sterke opponent had. Nadat Leo, spelend met wit aan bord 6, in de opening een pion geofferd had, vond zijn jeugdige tegenstandster  het ten onrechte nodig om een stuk te geven voor 2 pionnen. Qua materiaal stond het nu gelijk gelijk maar Leo had duidelijk positioneel voordeel, wat hij echter niet wist uit te bouwen.

Beide spelers wisselden vervolgens goede zetten af met kleine onnauwkeurigheidjes, totdat de zwartspeelster op zet 15 blunderde met de opstoot van haar e-pion. Leo wist zich met het verkregen voordeel echter geen raad en gaf op de 19e zet zijn inmiddels kolossale voordeel in één klap weg door 19. e6?, terwijl na logische voortzettingen als 19. La4 of 19.Lf4 de winst wellicht een kwestie van tijd zou hebben kunnen zijn. Beide spelers zaten blijkbaar niet geweldig in hun vel en durfden daarom niet meer voor de winst te spelen,  met een heuse kleinmeesterremise als gevolg.

Intussen was Marco aan bord 5 goed uit de verdrukking gekomen en was na de 24e zet van zwart de volgende stelling bereikt:

Wit speelde hier 25. Da2 en Marco wilde dit aanvankelijk met het logische 25. .... Dc4 beantwoorden. Had hij dat maar gedaan, want de engine geeft na zowel 26. Da3 als 26. Da1 ongeveer een halfje plus voor zwart, en dan gaan de berekeningen toch al gauw 25 zetten diep. In een vlaag van onterechte voorzichtigheidsverbijstering (verstandsverbijstering klinkt zo hard) zag Marco echter een spook opdoemen in de vorm van een kwaliteitsoffer op e7 en deed hij eerst nog gauw even 25. Td7?

Dat was dus net even teveel van het niet-goede, na 26. d5!  kwam zwart opnieuw in de verdrukking en tijdnood deed de rest, winst voor wit en een gelijke stand, 1½-1½.

Maar Marco had na 26. d5  niet hoeven te verliezen, omdat na 26. ... Db8 of 26. ... Dd8, in beide gevallen gevolgd door 27. Lf4  Tc5  28.Le3  Ta5  29. Ta4  Txa4  30. Dxa4 Tc7 (bij 26 ... Db8) en Dc8 (bij 26 .... Dd8)31. Db5 de stelling nog redelijk in evenwicht zou zijn geweest.

Wat betreft het kwaliteitsoffer nog even een simpele-laten-we-het meteen-maar-ff-uitvoeren-analyse (25. ... Dc4 dus):  26. Dxc4  Txc4  27. Txe7 Lxe7  28. Txe7  Ta4! en wit moet wat aan de matdreiging doen, zodat de pion op a6 valt, waarna zwart technisch gewonnen staat.

Wilbert speelde met zwart op bord 3 een positionele schuifpartij, waar aanvankelijk niet echt de vonken van afvlogen. Gedurende lange tijd bleef de stelling in evenwicht en na de 33e zet van zwart stond het alsvolgt:

Wit had hier voor het rustige Kd2 kunnen kiezen met volkomen gelijkspel, maar dacht waarschijnlijk iets in de trant van "die toren staat wat opgesloten en b4 is geen optie" en  speelde daarom moedig

34. Txd5!, een kwaliteitsoffer met veel potentie en kansrijker dan iedere rustige voortzetting. 

Na

34. .... exd5 

35. Pf4  Kf7 

36. Pxd5  Tb7 

37. c4  Tb8 had wit keurig zijn verkregen voordeeltje vastgehouden, maar beging met 

38. Kd2 een kleine onnauwkeurigheid (Kd3 had het lichte voordeel vastgehouden). 

Wilbert antwoordde met

38. .... The8 waardoor deze stelling bereikt werd:

Indien wit hier alsnog Kd3 gespeeld zou hebben, of bijvoorbeeld Tb1, dan was er niets aan de hand geweest, want zijn paard staat buitengewoon sterk, centraal opgesteld  en samen met de pluspion wordt de kwaliteitsachterstand daarom volledig gecompenseerd.

Waarschijnlijk zag hij allerlei torenverdubbelingsspoken opdoemen, maar na bv. 38. Kd3  Te4  39. Pc3 Te6/e7  40- Pd5 is moeilijk te zien hoe zwart verder komt.

Hoe dan ook, met wits volgende zet liet hij zien dat hij de stelling niet begreep, terwijl zwart dat overduidelijk wèl deed, want 

39. Te1? was een regelrechte blunder.

39. .... Txe1 Wilbert slaat het verlies-aanbod van zijn tegenstander natuurlijk niet af.

40. Kxe1  Te8+  onmiddellijk uiteraard!

41. Kd2  Te4 houdt de druk op de ketel, nu moet wit kiezen: of de pion op b6 nemen, of de e-pion verdedigen door Ke3. Beide zetten zijn echter niet voldoende voor remise, dus probeert wit wanhopig

42. Pe3?  f4  direct  42. .... Txd4+ had natuurlijk ook gekund, maar dit ziet er diepzinniger uit.

Er volgde nog

43. gxf4  Txd4+ 

44. Ke2  Txf4 

45. b3  Tf3 

en Wilbert kon het volle punt noteren, waarmee de stand met 2½ - 4½ wat draaglijker werd voor Rokado.

De eindstand 3 - 5 kwam in de boeken nadat Sander zijn winstpogingen moest staken vanwege correct tegenspel, het is in elk geval een vechtremise geworden!

Leo van Rhijn

Weinig soeps

Het was weinig soeps in Souburg.

Rick

Nipte nederlaag in 2e ronde KNSB: 3.5-4.5

Aan Ben lag het opnieuw niet. Hij hield zijn ongeslagen status vast en voegde weer wat puntjes toe aan zijn inmiddels weer imposante rating. Handig lokte hij zijn tegenstander uit de tent om vrijwel al zijn materiaal op te offeren voor een mataanval. Dat die aanval correct was en bij juist spel tot mat van Ben's koning had moeten leiden doet er verder niet toe: de beste voortzettingen in moeilijke stellingen worden doorgaans uitsluitend door de engines gevonden.

We komen erin bij de 30e zet van wit:

Zwart: Ben 

Wit speelde hier het correcte 30. f6+! Pxf6 31. Txf6! Kxf6 32. Dh6 (32 Tf1, Kg7 33. Dg5, Pxg6 34 Df6 etc. was wel zo sterk) 32...Pf5?!! (niet de allerbeste, maar er zit wel een leuke truc in waarin wit met open ogen in tuint):

33. Tf1?? dat bedoelen we Dh1+! (geinig toch) 34. Txh1 Pxh6 en wit gaf het op 0-1. Knap spel van Ben en een verdiende winst.

Dat Hans (met wit) in een materieel gelijk eindspel belandde, was een mirakel na wat zich eerder op zijn bord afspeelde. 

Stelling na 23..Pa6

23.f5 Pb4 24.fxe6 Pxc2 25.exf7+ Dxf7 (25...Kh8 26.Pxg6+ hxg6 27.fxe8D Dxe8 28.Txe8+ Pxe8 29.Lxc2 en wit staat een stuk voor) 26.Pxf7 Txd3 27.Txe8+ Pxe8 28.Pd5 Ld4+ 29.Kh1 Kg7? 

30.Lg5? (30.Pg5! was winnend geweest Pf6 (30...Pe3 31.Tf7+ Kg8 32.Pe7+ Kh8 33.Txh7#) 31.Pe6+ Kf7 32.Pxd4 Txd4 33.Lxf6 ) 30...h5 31.Pd8 Pd6 32.Pe6+ Kh7 33.Pxd4 Txd4 34.Pf6+ Kg7 35.b3 Td3 36.h4 Pf5 37.Kh2 Txb3 38.Td1 Pcd4 39.Te1 Ta3 40.Te5 Ta2 41.Txc5 Pf3+ 42.Kh3 Pg1+ 43.Kh2 Pf3+ 44.Kh3  remise

Wilbert speelde een krachtig gevoerde partij, zonder dat zijn tegenstander tegenspel kreeg. Hij haalde het volle punt binnen.

Zijn goede vriend Don Leo daarentegen....maar laten we Leo zelf even aan het woord:

"Een verslag van mij heeft eigenlijk geen zin, geheel in tegenstelling tot de vorige partij waarin vrijwel geen fout werd gemaakt ging er nu niets goed.

Zelfs de mentaliteit was fout, ik week van mijn geijkte pad af omdat ik dacht dat hij zich had voorbereid. Met mijn remiseaanbod gaf ik zomaar een 2^e pion weg om maar aan te geven dat ik nooit in de partij heb gezeten.

Op de website van Delft staat dat het gênant was dat ik zo lang doorspeelde. Fuck you too is mijn reactie. Het aantal keren dat ik nog heb verloren na 100% winst in teampartijen is niet te tellen.

Motto in team wedstrijden luidt al lang: je geeft niet op tenzij het echt niet ander meer kan. En dat weten zij daar net zo goed, geen goedkope foute oneliners aan mijn adres want mijn pen spuwt gemakkelijk gal.

Wel blijf ik bij mij constatering ooit gedaan dat hoe hoger de rating van mijn tegenstander ik beter speel en echt hoe lager de rating ik ik slechter speel.

Maastricht 21 partijen in drie jaar gemiddelde tegenstand 2100 zit ik tegen de 50 %.

Het is de angst te verliezen. En er valt alleen maar te winnen (voor mij) tegen iemand van 2000+ en alleen maar te verliezen tegen 1550,  beide gebeuren dan ook vaak.

Zoiets heet mentale onbalans, ik werk eraan, medio het jaar 2020 verwacht ik dit onder de knie te hebben.

Na de verloren partij zijn Wilbert en ik nog naar Rotterdam gegaan hebben daar gezellig en goed gegeten bij een Turks restaurant. Vervolgens net zo lang op terras gezeten (echt warm was het niet maar ok) dat we de laatste trein hadden gemist. Nachttreinen bleken niet meer te rijden, (ons werd nog verweten dat we dat toch moesten weten) dus werd het de nachtbus naar Breda.

Die ging niet verder dan Dordrecht, werd ons verteld. Eenmaal vlak bij Dordrecht besloot hij met ons 2 alleen in de bus toch door te rijden, wij blij J In Breda wist de chauffeur de weg niet, waarna ik hem deskundig vertelde hoe hij moest rijden, scheelde on weer een taxi J

In huize Rietveld werden in een kwartier nog 10 potjes gespeeld, waarna wij om 04:15 de oogluiken sloten."

In mijn eigen partij zag ik voornamelijk mogelijkheden voor mijn tegenstander, die geen gebruik maakte van de buitenkansjes. Lange tijd zat ik met zwart tegen een passieve stelling aan te kijken waar niets te beleven viel. Wit kon zijn stelling  geleidelijk versterken.

Zwart: Rick

Heel sterk voor wit was hier 58.Th6, g5 59. Tg6, Kf7 60. Th8, Tbb8 61. b6! en zwart heeft niets meer in te brengen.

Iets later werd het opnieuw spannend:

Op mijn vorige zet had ik 71...Th8 gespeeld. Na 72.b7! is het geplande Th3 echter slecht. Wit speelt Kd2 na Th3 en Le2 na het volgende Th2 waarna zwart is uitgepraat. Uit armoede moest ik terug met Tb8, waarna ik er met hangen en wurgen een remise uitsleepte. Overigens ook een resultaat waarmee Rokado in het geheel niet gediend was.

Normaal gesproken verwijs ik aan het einde altijd even naar het verslag van de tegenstander. Dat doe ik deze keer maar niet. Ik heb er niet zo'n verstand van, maar Frank dacht dat de stukjesschrijver aldaar een vertegenwoordiger was van de puriteinse schaakbond. Nou die het zegt, zou best eens kunnen.

Rick

KNSB-Beker: exit in Gouda

Tegen het sterke bekerteam van Messemaker was Rokado gisteren dicht bij een verrassing, maar in de noodzakelijk geworden barrage ging het bij het snelschaken alsnog mis: 1-3.

Hans kreeg met zwart een prima stelling vanuit een van zijn favoriete openingen tegen Jan Evengroen. Een tactische grap leverde hem een stuk op en een gewonnen stelling. In het eindspel won Evengroen zijn stuk terug, maar het resulterende toreneindspel was nog steeds gewonnen hoewel minder eenvoudig. Hans speelde dit overtuigend uit.

Jan Evengroen - Hans. Stelling na 1. Te8,...

In plaats van het gespeelde 1...Pxg4 zou 1...d4 nog fraaier geweest zijn: 2.a8(D), Txa8 3.Txa8, d3 4. Td8 (of Ta22), d2 5. Txd2, Pf1+

De partij van Han tegen Erik Hennink ging daarna verloren. Wat ik begreep van Han was dat niet echt nodig geweest en had hij de nodige correcte voortzettingen gemist.

Mijn partij tegen Peter Ypma begon ik met een half uur achterstand op de klok omdat ik de nieuwe locatie van Messemaker niet tijdig had kunnen vinden en in Gouda was verdwaald. Toch wel een leuk stadje, Gouda.

Het stadhuis by night op de markt 

Je moet ervan houden. Groene boerenkaas in 't kaaswinkeltje - Lange Tiendeweg in Gouda

In the middle of nowhere. De Kerksteeg? Hier betwijfelde ik zeer ernstig of ik de speellocatie nog voor negen uur zou halen

De geslonken bedenktijd was niet echt een factor van belang. Het KNSB-tempo van twee uur is sowieso absurd lang, 90 minuten voor de hele partij is meer dan genoeg. Na twintig zetten hadden we evenveel tijd verbruikt. Na een voorzichtige opening kreeg ik een prima stelling, met de koning van Peter op de tocht. In het eindspel speelde ik het minder scherp en nauwkeurig en bracht Peter een kansrijk kwaliteitsoffer dat mijn stukken ongecoördineerd achterliet en zijn c-pion een vrijwel onbelemmerde gang naar het promotieveld opleverde. Verlies voor mij dus. De cruciale fase verliep als volgt:

Stelling Ypma - Rick na 28...Dc5

Om h5 te dekken deed wit nu 29. g3-g4. 

Ik speelde 29...Pxd5 met (tijdelijke) pionwinst. 30. Rab1 Pf6 (direct Pc3 had een hoop moeilijkheden bespaard) 31. Df4 Tg5 32. Kh1 De5 33. Dxe5 dxe5 34. f4 exf4 35. Txf4 Te5 36. Pxd4 Rd8 37. Lf1 Tg5 (een ongelukkig veld) 38. Le2 Lc5 39. Pf5 Te8 40. Lf3 Le3 41. Pxh6+! Kh7 42. Txf6 gxf6 43. Pxf7 Tg7 met gemakkelijke winst voor wit. 

Ben moest dus winnen van Henk Jan Evengroen om de balans te herstellen. Er was helemaal aan het slot van de partij een eindspel ontstaan van loper en twee pionnen (voor Ben) tegen paard en één pion. Ik geloof niet dat er veel omstanders waren die de weg naar winst voor Ben zagen. Er werd geschoven en gelaveerd zonder dat evenwicht verstoord leek te worden. Wat er precies gebeurde weet ik niet, maar ineens had Ben een belangrijk tempo gewonnen en moest zwart wel zijn paard geven om promotie van een pion te voorkomen. Een zeer knappe winst voor Ben.

2-2 dus en snelschaken. Snelschaken na een zware serieuze pot is niet mijn favoriete hobby. Ik was dan ook blij dat Ypma in een licht beter eindspel remise aanbod. Ben herhaalde de zetten tegen de jonge Evengroen, wiens vader wraak nam en Hans versloeg. Omdat ook Han verloor eindigde het snelschaken daarmee in 1-3 voor Messemaker.

Exit uit de beker dus. Jammer, maar helaas. Overigens geen misselijk bekerteam dat Messemaker: vorig jaar versloeg het Meesterklasse kampioen En Passant uit Bunschoten met maar liefst 4-0.

Rick

N.B: op de site van Messemaker een verslag en foto's van good old Ab Scheel.

VALSE START ROKADO in K.N.S.B.

Rokado is de 1e ronde van klasse 3G K.N.S.B. vals gestart met een 6-2 nederlaag tegen titelfavoriet L.S.G. Philidior.

Voor het debuut van Rokado in de KNSB waren Rex en Sander afwezig, maar met de nieuwkomers Wilbert en Han kwamen we toch met een sterke opstelling opdagen in Leiden.

Het begin was direct nadelig:  Hans op bord 2 met zwart trof een goed voorbereide tegenstander en stond na 5 minuten met een volle kwaliteit minder tegen de bierkaai te vechten.  De compensatie bleef uit en een blunder beëindigen abrupt de partij.

Positief was het optreden van Leo op bord 7 met wit: Leo kwam in een voor hem bekende prettige stelling terecht en had tevens een groot tijdvoordeel. Met vaste hand voerde Leo de partij naar winst.

ingekomen commentaar van Don Leo:

Don Leo – Arres Oudshoorn

Korte analyse partij.  Een Franse partij, waarin ik over het algemeen goed scoor met de witte stukken.

1.e4 e6 2.d4 d5 3.Pc3 Pf6 4.e5 Pfd7 5.f4 c5 6.Pf3 Pc6 7.Le3 a6

Dit onschuldige zetje krijg ik vaak tegen, als ik dan verder ga met het standaardplan met Dd2 bouwt zwart mijns inziens te gemakkelijk op met b7-b5, Db6 en Lb7 en erger dreigt met een complete opmars van de b-pion, ik wilde dat niet hebben.

8.a4 Le7 9.Dd2 Dc7 10.Le2 cxd4 11.Pxd4 Pxd4 12.Lxd4 Lc5 13.0–0 Db6 zwart heeft een paar tempi verspeeld  14.Lxc5 Dxc5+ 15.Kh1 ik ben klaar met mijn ontwikkeling .. b6 16.Lf3 Ta7 17.Tae1 plan is f4-f5 .. g6 18.Pe2 OO 19.Pd4 Tc7 zwart staat wat gedrongen, de stukken staan elkaar een beetje in de weg, met krachtig spel win ik nu ruimte en zet de boel nog vaster op de damevleugel en dus eigenlijk het hele bord 20.Te3! dreigt stukwinst ..  Pb8 21.b4 De7 22.b5 zo het paard staat op stal en meer dan een zak haver gaat het niet meer zien ..  Td8 23.Ld1 apart zetje maar ben er wel over te spreken, het idee erachter is om eventueel c3 te spelen en de loper naar c2 mocht het nodig zijn om a4 en e4 te gelijk te verdedigen, vanaf c2 kijkt de loper dan ook mooi op de zwarte koningsstelling  .. 

Ld7 24.h4 tja geen partij zonder misser dit was niet nodig, ik vond echter van wel, da`s mijn temperament  .. f5? 25.h5 Le8 26.hxg6 hxg6 het doel is bereikt de h-lijn is open en in wits bezit, weldra komt zwaar geschut via deze toevoerlijn de zwarte stelling binnen 27.Th3 Lf7 28.g4 fxg4 29.Lxg4 Kf8 run but you can’t hide :)  30.Dh2 Ke8 31.Th7 zet een houdgreep aan ..  Tc4 32.Pxe6!

Best een prettige stelling om naar te kijken

.. Lxe6 er is niks beters zo erg is het 33.Txe7+ Kxe7 34.Dh7+ Lf7 35.e6 Tf8 36.exf7 Txf7 37.Te1+ 1–0

Theo op bord 8 met zwart had zowaar keurig gerokeerd maar moest een lange tijd een wat passieve stelling verdedigen. Net toen Theo spel leek te krijgen op de damevleugel beukte zijn jeugdige opponent er hard doorheen op de koningsvleugel.

Rick op bord 1 met wit had op papier veruit de sterkste tegenstander. Lange tijd leek de partij gelijk op te gaan maar gaandeweg kwam Rick telkens iets minder te staan om in het verre eindspel het hoofd te moeten buigen.

Han op bord 6 met zwart leek lange tijd spel te hebben met het loperpaar maar zijn tegenstander verdedigde goed en bood remise aan. Han toonde mentaliteit door door te knokken gezien de teamachterstand. Het gebrek aan wedstrijdritme brak hem echter op: Han overspeelde zijn hand en liep in een matnet.

Wilbert op bord 4 met zwart moest zich tot verdedigen beperken. Er resulteerde een eindspel van een loper en 3 pionnen voor wit en een paard en 2 pionnen voor zwart. Evenals Han had Wilbert lang niet gespeeld en vlak voor de tijdcontrole gaf een blunder de zekere remise weg.

De eer werd nog een beetje gered door Ben op bord 3 met wit:  in een gelijke stelling had Ben remise afgeslagen en bleef onvermoeibaar zoeken naar dat ene kansje. Dat kwam uiteindelijk waardoor de uitslag nog enigszins dragelijk werd.

Tenslotte Marco op bord 5 met wit: in een stelling die volgens de theorie goed zou moeten zijn voor wit kon hij het juiste plan niet vinden en gaf pardoes een vol stuk weg. Er werd nog (te)lang doorgemodderd in een verloren eindspel maar hij had zich de moeite kunnen besparen. 

Derhalve een terechte 6-2 nederlaag. 

Marco

Klik hier voor een aantal haarscherpe actiefoto`s geschoten door Leo met zijn nieuwe camera.

Ook Hans had enige aanvullende observeringen: 

ZWAAR DEBUUT

Zaterdag 21 september stond de eerste KNSB wedstrijd van Rokado tegen de voormalige hoofdklasser Philidor Leiden op het programma. De start was al moeizaam, het verkeer rondom Rotterdam was een drama en tussen de afslag Zoeterwoude-Dorp en de stad had een stokoud vrouwtje stevige brokken gemaakt zodat het halve team 5 tot 20 minuten te laat arriveerde. En even wachten is er in de KNSB echt niet meer bij.

De strijd ging lange tijd gelijk op. Rick speelde op bord 1 tegen Kuijf en leek zeker niet minder te staan. Rick speelde echter niet alleen tegen zijn tegenstander, op de markt vlak naast de speellocatie speelde een band “zeikmuziek” waar hij zich zichtbaar groen en geel aan ergerde.  In tijdnood moest Rick tenslotte het onderspit delven. Kuijf deed het na afloop voorkomen dat het allemaal volgens plan verlopen was, maar ik kon me niet helemaal aan de indruk onttrekken dat hij toch wat last heeft van het Van Gaal-syndroom en het idee heeft het schaken persoonlijk uitgevonden te hebben.

Zelf schoof ik met 20 minuten minder bedenktijd aan tegen Guido Bakker. Een jongen die het schaken serieus opvat en Fritz had laten snorren op een van mijn ongure gambietjes die het vooral van hun verrassingseffect moeten hebben. Tegen Fritz is het natuurlijk altijd lastig, maar toch heb ik nog een redelijke kans op een halfje gemist.

Guido Bakker - Hans

Stelling na 21. Lb4

Hier ging zwart definitief de mist in met 21.. Tc7?. Na 21.. Te8 22. Lxc5 Lxc5 23. a4 Lg4 24. Da6 Lxf3 25. gxf3 Ph5 was het witte voordeel minimaal geweest.

Naast mij had Ben weer een typische Boogschuifpartij waar ik zelden een hout van begrijp, maar die toch weer resulteerde in een gewonnen eindspel en dat uitschuiven kan je aan Ben rustig overlaten. 

Hans

Lees ook het verslag van Philidor Leiden: Eerste klap is een daalder waard