Partij Don Leo –N. Kuijf

Een week geleden zag ik in gedachten me meteen op zet 1 opgeven. Opdracht teamleider!? Er stond immers al een nul bij mij achter mijn naam, niet alleen bij mij trouwens ook Marco werd op deze merkwaardige manier ‘geprikkeld’ er iets van te maken. Ik zag er een nieuwe term voorbijvliegen ‘schapezak’. Tot nu toe kende ik schapentoespitsingen alleen in verband met een of ander Oost-‘Europees’ volk .

Mijn voorbereiding was gedegen. Siciliaans speelt Nico ik wist alleen echt niet welke variant ik op het bord zou krijgen, amper iets van te vinden van die kerel, al helemaal niks recents.

Stelling na 18. .. d5

Meer dan een uur aan het schaken. Tijd voor wat leven in de brouwerij. 19. Lxd5? Herman Grooten zegt dan altijd ‘je hebt wel plezier voor je stuk’. Bedenkelijke zet, andere zetten staan zwart de zet langzaam landje pik toe en dat kan nooit de bedoeling zijn. Wel een beetje gerekend hier, in het oog springt de tussenzet 19. .. Lc3x waarop ik ook een tussenzet in petto had, nl. 20. Txe6! Nu kan zwart niet op d2 slaan wegens 21. Txg6++ Kh8 22. Tg8+ Txg8 23. Dg8 mat. Ik moet zeggen dat ik verbaasd was over het snelle antwoord van Nico, amper 1 minuut dacht hij over zijn zet. Het beste voor zwart na 20. Txe6! Is Lxe6 21. Lxe6 Kh8 22. Lxc3+ dit is zeer goed voor wit.

19. .. exd5 20. Pxd5 grappig is dat de zwartspeler na de partij zei dat het helemaal nergens opsloeg het witte spel. Die indruk kreeg ik niet van hem tijdens de partij. Hij zat steeds met zijn hoofd ja te knikken afwisselend met te kijken alsof hij in de problemen was. Dat gaf mij een goed gevoel en schaken is nu bij mij nu eenmaal niet objectief J

20. .. Dd6 de beste zet is hier 21. f5 die speel je natuurlijk niet anders kan je nooit meer winnen. Dus 21. Pxf6 zwart staat nu +1 ik heb dus niet precies geen compensatie voor het stuk. 21. .. Pxf6 22. Lc3 Ta8 23. Le5 Dc6! Beste zet.

Tijd voor plan B en dat had b3 moeten zijn. Niet mijn opportunistisch (maar wel consequent) gespeelde 24. f5? Ph5 25. Dg5 Lxf5 enigszins weifelend, ‘mooi’ dacht ik weer.

Nou 26. Kg1 dan maar even g4 dreigen .. Dd7 27. h3 Le6 28. g4 g van geen weg meer terug nu.

28 .. Txf1+ 29. Txf1 Pg7 30. Df4 idee is om Ld6 er achteraan te spelen en dan matten. .. Te8 31. Ld6 h5

Stelling na 31...h5

Tja ugly, twee minuten heb ik hier over de voor zwart beste manoeuvre gedacht, opgeven. Wat heb ik nog? Niks L Mijn allerlaatste resource zie ik na mijn gespeelde 32. Te1 en dacht als hij nou doorslaat op g4 dan heb ik schaak op e8, win ik of mijn stuk terug of ik heb een schaak met de dame op f8 waarna we wel weer verder zien.

Zo geschiedde: 32. .. hg4x 33. hxg4 Lxg4 34. Txe8 Pxe8 35. Df8+ Kh7 36. Le5 Pg7 paarden die niet stil blijven staan - hoogst irritant. 130 x!

Ja maar liefst 130 maal komt het woord paard in de bijbel voor.

Vaal paard, zwart paard van de honger, rode paarden, toen kwam er een paard met een grauwe kleur, hm wit paard met Jezus erop, of wat te denken van Hooglied 1:9: Allerliefste, ik vergelijk je met de mooiste merrie voor de wagen van de farao (het zal wel over een vrouw gaan denk ik, maar schaken kunnen ze niet zou Donner er dan achter zeggen om de vrouwen niet al te veel op te hemelen) ik dwaal af, waarom het om gaat is dat ze er best wezen mogen (de paarden dan, vrouwen ook in dit geval J ) maar blijf eens stilstaan.

De partij is nu definitief in handen van zwart. Wit geeft niet op omdat er nog niemand klaar was, kijk als het nou 3-0 voor ons was dan had ik de koning wel omgelegd, maar niet als eerste. Dus pak ik de pion op c5 met de dame.

37. Dxc5 Lf3 hm dat belooft niet veel goeds wegwezen 38. Kf2 Dg4?! Partij van de dieren, animal rights, noem ze allemaal maar op, inschakelen meteen bij het verwaarlozen van een mooi paard, waar Nico volkomen onnodig voor koos om het te laten inslapen. 39. De7 Dg2+ 40. Ke3

Een memorabele stelling.

 Nico wil het paard misbruiken om een vork op f5 te geven L De jury was niet onder de indruk bij deze tot nu toe onbekende Concours Hippique beweging, verre van galant, geen gezicht een paard dat springt en dan midden in de lucht omkeert. Na kort beraad was de jury het eens, allemaal nullen. Wat een mens een paard allemaal kan aandoen?! Vol walging zette Kuijf de klok stil, keek nog een laatste keer verwijtend naar zijn zwarte paard van de honger en beende weg, mij in verwarring achterlatend.

‘Wat is de bedoeling Nico, ‘geef je op? ’. ‘Ja ik ga mij koning naar h6 niet meer laten bewijzen, ik geloof dat verder wel’. Ik was het daar natuurlijk mee eens, zocht hem op legde mijn hand op zijn schouders om hem te troosten en zei: ; ‘je hebt goed gespeeld, wat wil je drinken’.

Er werd niet geanalyseerd door Nico, normaal is hij daar erg goed in, maar nu niet. Met Rex dan maar en Han ook, maar we kwamen er niet uit hoe wit deze stelling had moeten winnen. Fritz zit nu 35 zetten diep, het is niet te winnen.

Don Leo

Geen remises in Leiden - wel een gelijkspel: 4-4

In een voortdurende poging tot lijfsbehoud werd afgelopen zaterdag relatief goede zaken gedaan in Leiden. Tegen Philidor eindigde het in een 4-4 gelijkspel met als zeldzaam karakteristiek dat geen enkele partij remise werd.

De op bord één geposteerde Leo zorgde voor een aangename verrassing door met wit te winnen van Kuijf, in het bezit van zo’n slordige 400 ratingpunten meer. De ontknoping was lichtelijk bizar. In een wilde partij had Leo een stuk geofferd voor aanval. De compensatie daarvoor leek weg te vloeien en zwart nam het initiatief over. Maar Kuijf overzag toen een simpel stukverlies. De gevolgen daarvan leken overkomelijk, aangezien de zwarte koning gewoon weg kon lopen en er een lastig, onduidelijk eindspel op het bord zou komen. Het bizarre was echter dat Kuijf direct opgaf toen Leo zijn stuk ging terugwinnen. Totaal onnodig dus. Als teamlid van Philidor zou ik toch niet zo blij zijn met dit soort fratsen en grollen van je eerste bordspeler. En achteraf gezien was het nog een belangrijke partij voor de einduitslag ook. Leo, enigszins beduusd nog, hoorden we na afloop uiteraard niet klagen.

Lees hier Leo's epos over deze partij. 

Marco op bord 8 speelde met zwart tegen invaller dhr. Vergeer die achter het bord geen adequaat antwoord kon vinden op Marco’s stevige opening. Die opening kan alleen bestreden worden met scherp tegenspel door wit om nog op voordeel te hopen. Alleen maar schijnbaar gezonde zetten werken dan niet. En dat bleek hier ook: het was een partij waarbij Marco’s voordeel groter en groter werd, met winst als logisch resultaat.

Onder toeziend oog van Wilbert en secretaris Jos konden Rex en Matthias het helaas niet bolwerken. Rex werd in een Koningsindier met zwart lelijk platgewalst en Matthias had teveel materiaal geïnvesteerd in een vrijpion op de damevleugel die minder gevaarlijk was dan gehoopt.

Frank had een zware middag. Hij werd geconfronteerd met een zeer actief gespeelde Hollandse verdediging. Op den duur moest Frank een stuk geven voor wat pionnen, maar die werden stuk voor stuk deskundig onschadelijk gemaakt waarop de strijd gestaakt werd.

Mijn partij tegen Leonore Braggaar, topscorer bij Philidor dit seizoen, was vrij eenzijdig. In het middenspel tastte ik mis en werd veroordeeld tot een lange passieve verdediging. Maar het was nog niet gemakkelijk om een duidelijk winstplan te vinden voor mijn opponente die twee stukken voor een toren had. Door concentratieverlies beging ik nog een onnauwkeurigheid die de stelling niet meer kon hebben en leidde tot een glad verloren positie. Iets meer taaiheid had me wellicht een halfje op kunnen leveren.

Aan Han in de laatste partij van de dag de ondankbare opdracht om er nog een matchpunt uit te slepen. Met wit kreeg hij prachtig spel en een niet neembaar paard of f6 leverde hem kwal-winst op.



Dat materiaalvoordeel werd door Han deskundig naar winst uitgemolken. Het zwarte paard was kansloos tegen de witte toren. Winst voor Han, 4-4 eindresultaat en Rokado slaakte een zucht van opluchting. Nagetafeld door het voltallige team werd er tenslotte in een aangenaam Chinees restaurant bij de Beestenmarkt.

Laatste ronde over vijf weken op 6 mei tegen Paul Keres II. Het gaat nog spannend worden.

Rick  

Erop of eronder wedstrijd eindigt onbeslist

Rokado en RSR Ivoren toren, twee aan de staart van de ranglijst bungelende teams uit de Rotterdamse Schaakbond, vochten het afgelopen zaterdag in een erop of eronder duel uit maar de uitkomst van 4-4 leverde uiteindelijk om half zeven in de avond, nadat de partij van Frank was beëindigd, slechts een uitstel van executie op. De werkelijke beslissingen over degradatie dan wel lijfsbehoud zullen pas vallen in de twee slotrondes op 1 april en 6 mei.

Ivoren Toren trad aan in zijn min of meer vaste opstelling. Dus zonder onaangename 2100+ verrassingen nu de nood aan de man was.  Op hun achtste bord moesten ze zelfs een beroep doen op invaller Michael Fung (1870). Je zou zeggen een uitgelezen kans op een vol punt met wit voor Marco, die een gaatje in zijn agenda had kunnen vrijmaken en graag weer eens wilde meespelen voor ons geliefde team. Dat volle punt kwam er niet na een vrij matte partij waarin wits voordeeltje snel was weggesieperd. In de slotstelling zat geen muziek en er werd flux tot remise besloten.

Remise, daar had Han’s tegenstander ook wel trek in. Maar Han niet. Dus het aanbod werd afgewimpeld en dat was kennelijk tegen het zere been. Uit zijn concentratie gebracht beging Torczynski (2024) in een vrij overzichtelijk ongelijk loper eindspel een blunder die hem nog een extra pion kostte. En dat was ook in dit doorgaans remise-achtige eindspel teveel van het goede. Overigens werd de goede harmonie na afloop weer hersteld, schijnt het.

Han zag er de humor wel van in

Anderhalf tegen een half met mooie perspectieven: Matthias had het weliswaar zwaar te verduren tegen van Ruitenburg, maar daar stonden prachtige stellingen tegenover van Frank (met een pion en kwaliteit meer stond hij op winst) en Ben en Rex allebei met een pion in de plus. De stelling van Hans was zeer onduidelijk en Wilbert verdedigde een minder eindspel. Per saldo zag het er dus niet verkeerd uit.

Ben haalde het punt inderdaad binnen tegen Paul Tromp (2005) door een eerder buitgemaakte pion op systematische wijze naar winst te voeren in een toreneindspel wat er nog helemaal niet zo gemakkelijk uitzag.

Daar stond de partij van Matthias tegenover die de hele middag al had zitten keepen tegen Joost van Ruitenburg (2312). De druk werd zo hoog opgevoerd dat Matthias met bal en al over de doellijn werd gedrukt. Verliespunt voor Rokado.

Ook Wilbert kon tot eigen frustratie geen vuist maken. tegen Philip Westerduin (2002) was hij terecht gekomen in uitzichtloos eindspel van passieve loper en toren tegen actieve stukken van wit en in het proces was er ook al een pion van het bord verdwenen.  Het witte spel leek zich vanzelf te spelen en er was op den duur geen houden meer aan. Spanning terug in de wedstrijd met 2.5 punt elk.

Rex’ voordeel was intussen geheel vervluchtigd. Zijn tegenstander Jason Zondag (2026) deed louter goede, degelijke zetten waarna er een toreneindspel met een minus-pion ontstond. Gehaaid offerde Rex zijn enig overgebleven pion in ruil voor activiteit van zijn koning. Die activiteit was ook voldoende voor remise.

Slotfase uit de partij van Frank tegen Harmen van de Werken

De vorstelijke positie die Frank eerder op het bord had, was door scherp tegenspel van zijn tegenstander Harmen van de Werken (2073) inmiddels veranderd in een stelling die ruïne-achtige trekjes had gekregen. Zijn koning was onder vijandelijk vuur van zwarts zware stukken komen te liggen en het leek een kwestie van tijd voordat hij verstrikt zou raken in een matnet. Zo ver kwam het gelukkig niet. Frank maakte dankbaar gebruik van enkele onnauwkeurigheden door her en der wat stukken te ruilen en te vluchten naar een eindspel met ongelijke lopers en een pion minder. Dit eindspel was dus wél remise. Toch nog een geweldige opluchting voor Rokado, ondanks de eerdere zonnige perspectieven die middag.

Met nog twee uitwedstrijden te gaan tegen Phildor Leiden op 1 april en tegen Paul Keres II in Utrecht op 6 mei zijn er dus nog volop perspectieven op lijfsbehoud. Moet kunnen zou je zeggen.

Rick

Rokado uiterst schlemielig uitgeschakeld door de Pion

Volkomen onnodig zijn we vrijdagavond tegen de Pion uit Roosendaal uitgeschakeld voor de KNSB-beker, terwijl een soepele stunt in de maak leek, nee, voor het grijpen lag. Van het grote ratingverschil was tijdens de partijen weinig te merken. De winnende goal hoefde alleen maar over de doellijn gelopen of geblazen te worden. Het liep anders.

De loting had wel het gewenste resultaat: door een diepzinnige tip van Han zorgde Hans voor wit op de oneven borden. Tien minuten na het toch al onzalige aanvangstijdstip 20.30u. konden we eindelijk van start.

Het begin verliep voortvarend: ik had al snel groot voordeel, terwijl Ben en Han comfortabele stellingen hadden. Alleen Hans zat met allerlei positionele gaten opgescheept, maar daar heeft hij zoals bekend maling aan.

Niet ik, maar Han was degene die het eerste punt pakte: in een dameloos middenspel overheerste zijn paard stilletjes de witte loper. Alle pogingen van de witspeler om de stelling een dynamisch karakter te geven, hadden een averechts effect. De stelling werd steeds geslotener, waarna een klassiek eindspel van superieur paard tegen obese pion overbleef, dat Han klinisch tot winst voerde. (0-1)

Ben was als volgende klaar. Hij had in het middenspel een pion meer, waar zijn tegenstander het loperpaar en wat activiteit tegenoverstelde. Ben kreeg de pluspion niet verzilverd, maar scoorde niettemin een puik halfje. (½- 1½)

Zo was het 1-2 i.p.v. ½- 2½, waardoor mijn partij er ineens weer toe deed. En het beste was er bij mij inmiddels wel af. Nadat ik mijn tegenstander in de opening compleet onder de voet had gelopen, nam deze zijn toevlucht tot een stukoffer om wat rommelkansen te creëren met een paar mobiele centrumpionnen. Ik gaf het stuk meteen terug om het pionnencentrum te ontmantelen en mijn witveldige loper vrij baan te geven tegen de verzwakte witte koningsstelling.

Op het moment dat ik een fraai gespeelde partij – ja, bescheidenheid siert de vos – mocht bekronen was het beruchte moment van onachtzaamheid daar. Kijk en huiver.

Cees IJzermans – Wilbert Surewaard

Stelling na 22. Df5...

Hier maakte ik bijna à tempo een vooraf bekeken zettenreeks af met 22… 0-0??? waarna wit de boel bij elkaar kon houden met 23. Pxe7+ Dxe7 24. Pg5 g6 25. Df4.

Na 22…, Td8 was het einde oefening. Het paard is ten dode opgeschreven vanwege Le4+. Hoog tijd om herexamen te doen voor mijn pionnendiploma.

De rest ging van kwaad tot erger, zodat we na halfeen nog moesten snelschaken, met uitschakeling tot gevolg. Daarna moest ik halsoverkop mijn schaamrode boetekleed aantrekken om de nachttrein naar Utrecht te halen, waarin ik tweeënhalf uur de tijd had om mijn zonden te overdenken.

Sorry, mannen.                                                                                                                                                                                        

WS

                               

De Pion (2247) – Rokado (2089) 2-2 (De Pion w.n.s.)

1)      Stefan Colijn (2312) – Hans v.d. Linden  (2125)        ½- ½

2)      Cees IJzermans (2176) – Wilbert Surewaard (2062)  1-0

3)      Alik Tikranian (2274) – Ben Boog (2128)                  ½- ½

4)      Mark Smits (2225) – Han Westenberg (2042)             0-1

N.B: Rokado's protest werd afgewezen, want te laat ingediend.

                              

6-2 pak slaag in Velserbroek

Nog maar vijf dagen na de indrukwekkende en massaal bezochte crematieplechtigheid voor Theo moest er door Rokado geschaakt worden. Niemand zat daar echt op te wachten, maar het was even niet anders, zoals Hans al mailde aan zijn teamgenoten.

Het sterke Santpoort, derde van de ranglijst en nog kanshebber op promotie, verwachtte ons gisteren in Velserbroek.

Kersverse vader van een tweeling Matthias mocht het op bord 1 opnemen tegen GM Harmen Jonkman (2387), die hoewel geen professioneel schaker meer toch nog steeds een geduchte speler is. Matthias leek het de eerste uren uitstekend te doen: de rustige stelling werd geleidelijk steeds meer uitgedund en er leek weinig aan de hand. Toch kon Jonkman de druk opvoeren, viel met zijn dame binnen en bracht wat nare penningen in de stelling. Het zag er verloren uit toen Matthias door de vlag ging.

Op het moment dat Matthias na ruim vijf uur spelen op moest geven, had Leo helaas al verloren van Daan Haver (2099 -over tweelingen gesproken. Santpoort heeft er ook een: Bas en Daan Haver).  Hij moet zich ergens vergaloppeerd hebben in een rustige stelling waarin hij weinig te duchten leek te hebben.  Te oordelen naar de ontdane reactie en het rood aangelopen gezicht van Leo direct na afloop zal het inderdaad een blunder geweest zijn.

Wilbert verloor na zware strijd een vrij complexe partij tegen Peter de Roode (2149) en Han melkte nog heel lang toreneindspel met een pluspionnetje uit tegen Wim Laurens Gravemaker (2067). Maar het was en het bleef potremise.

Frank had Bas Haver (2205), de andere helft van de tweeling, als tegenstander. Frank had het initiatief, probeerde het serieus in een lopereindspel maar Haver kon de boel nog net bij elkaar houden. Remise dus.

Tegen Wim Eveleens (2051) offerde ik een stuk voor een drietal pionnen en dat leek wel goed uit te pakken. Het eindspel dat ontstond was ondanks het beperkte materiaal voor mij binnen de gegeven tijd en na een kleine zes uur spelen toch wat te complex. Ergens in het eindspel moet ik het hebben laten liggen, want remise moet onder handbereik geweest zijn.

Rex weigerde halverwege zijn partij met Rik Konst remise, voornamelijk vanwege de ongunstige situatie aan de andere borden, en ging daarna in de fout en moest een kwaliteit inleveren. Het ontstane eindspel met voornamelijk lichte stukken was moeilijk maar leek nog wat kansjes op remise te geven door het vrijwel ontbreken van pionnen.  Zover liet Rex’ tegenstander het niet komen, waardoor ook deze partij verloren ging.

6-2 dus. Een uitslag die enige kansloosheid suggereert maar dat is ver bezijden de werkelijkheid. Tot dik in het vijfde speeluur was het grootste gedeelte van de partijen nog volop gaande waarbij de resultaten nog allesbehalve voorspelbaar waren. Ik denk daarom dat we als team maximaal hebben gestreden, maar soms valt alles net de verkeerde kant op, zoals gisteren in Velserbroek.

Laten we uitgaan van een gunstiger uitkomst van Caïssa’s grillen bij de volgende wedstrijd: 11 maart thuis spelen we de degradatiewedstrijd tegen RSR Ivoren Toren uit Rotterdam.

Rick  

Lees ook het verslag van SV Santpoort