De beslissende, zenuwslopende, maar vooral leerzame remise van Marco

Na enige dreigementen is het mij gelukt om de belangrijke, beslissende 'bekerfinaleremisepartij', van Marco op papier te krijgen. Bijna helemaal!
Mijn persoonlijke commentaar is cursief gedrukt, voor de rest is 'die grote (op z'n Engels uitgesproken 'g') maestro' himself aan het woord.

Het verloop van de opening stemde mij zeer tevreden: we volgden namelijk de theorie totdat Sparreboom een pion offerde met Pd5 ipv 'gewoon' volgens de theorie de pion op d4 terug te pakken. Zwart gaat dan verder met de grootmeesterlijke paardzetten Pg4->f6->h7!->g5 en staat prettig. Ik betwijfel dus ten zeerste of zijn offer goed is, alleen zoals ik het speelde, minder grootmeesterlijk dus, kreeg wit inderdaad alle troeven in handen. Toen ik na lang nadenken geen verdediging zag besloot ik er van ellende maar een paard tegenaan te gooien. In plaats van glorieus de wellicht winnende aanval te zoeken ging de tegenstander verdedigen en raakte het initiatief kwijt voordat 'ie het kreeg.
Bijna dezelfde openingsstelling had ik overigens nog dit jaar in een simultaan (met zwart) -ja Marco, dat snappen wij ook wel!- tegen IGM Reinderman. Deze gooide er op een iets andere manier ook een pion tegenaan, verloor daarna een 2e en zwijnde uiteindelijk nog naar remise.
Voor de duidelijkheid, Marco heeft ook in deze partij zwart.

KoningsIndisch

1.d4 Pf6 2.c4 g6 3.Pc3 Lg7 4.e4 d6 5.Le2 0-0 6.Pf3 e5 7.0-0 Pa6 8.Le3 Pg4 9.Lg5 De8! 10.h3 h6! (de theorie geeft dxe5 als kansrijker dan h3; ook Reinderman speelde echter h3) 11.Lh4 (Reinderman speelde Lc1)....exd4! 12.Pd5!? g5 13.hxg4 gxh4 14.g5 hxg5 15.Pxg5 c6 16.Pf4 De7 (Dit is dan vermoedelijk mijn foute plan; wellicht is Lh6 beter om dan gewoon een paard er af te slaan op f4 en dan Dxe4!?; de koningstelling is open, maar wit staat 2 pionnen achter en heeft een stuk minder in de aanval; zwart kan blokkeren met f5 en als het paard op a6 erbij komt in het centrum lijkt het me gedaan met wit!? -> dit zijn dus eigen breinverzinsels, niks analyses met Fritz) 17.Pgh3 Pc5?

Hiernaast de stelling na 17....Pa6-c5, door Marco met een vraagteken versierd. De volgende aantekening is weer van Marco.
(wellicht is hier 17.....Lxh3 beter, om een aanvaller er af te halen, maar toch bevalt ook deze stelling me niet) 18.Lg4! Pe4 19. Lxc8 Taxc8 20,Te1 d5 21.f3 Dc5 (wit wint op eenvoudige wijze een stuk voor 2 pionnen, maar met zijn volgende zet verliest hij tijd daar waar hij denkt tijd te winnen)22.Pd3? Db6 23. fxe4 dxc4 (nu blijkt het paard ongelukkig te staan op d3) 24. Dh5 (dreigt iets onbetekenends) 24. ............f6 25. Pdf4 d3 26. Kh1 d2 27. Ted1 Dxb2 (na wits passieve 22ste zet heeft zwart gevaarlijk tegenspel gekregen)28. Tab1 De5 (of toch Dxa2 omdat na een zwart c3 er een toren naar f7 kan om de 7e rij te verdedigen?)29. De2 c3 30. Dc4 Kh7 31. Pe2 b5 32 Dxc3 Dxe4 33 Dxd2 Tcd8 34 De1 Txd1 35 Dxd1 Te8 (oef*, tijdcontrole gehaald en nog alle kans op een half puntje of zelfs meer) (*Marco leest graag Indianenverhalen, trouwens, was hier toren d8 geen optie?) 36 Pfe4 Lh6 37 Dd3 Lxf4 38 Pxf4 Dxd3 39 Pxd3 Te2 (zie diagram)

40 hier had wint -lijkt mij- Tb2 moeten spelen; torenruil lijkt me dubieus voor zwart.
Nu kon ik de A-pion snoepen en al snel de witte g-pion ruilen tegen mijn g-pion.
Direct nadat Frank won, bood ik remise aan wat door Sparreboom werd geaccepteerd.
Het resterende eindspel van voor wit toren en paard tegen zwart toren en f, c en a-pion is niet meer te winnen voor wit.

Marco

Voor de duidelijkheid, in de slotstelling had zwart een toren en 3 pionnen, en wit een toren en een paard. Nadat ik de aantekeningen nog wat heb opgepoetst plaats ik hem op ons Rokadoblog, ach wat kan het me ook schelen, ik zet hem er alvast op. Veel plezier!

Artikel uit De Schakel van 10 mei j.l.

Echt het laatste artikel over de bekerfinale tegen de Ivoren Toren. Ere wie ere toekomt: de verslaggever heeft goed werk geleverd en het verloop van de avond waarheidsgetrouw weergegeven in een bijzonder goed leesbaar stuk.
Op de avond zelf had ik daar zo mijn twijfels bij, gezien het feit dat deze medewerker van De Schakel zich voor zijn stuk uitsluitend kon baseren op de gekleurde ontboezemingen van de Rokado-spelers. De mensen van Ivoren Toren waren toen zoals bekend al lang gevlogen. Maar het moet gezegd, het is een bijzonder aardig artikel geworden.

Foto's bekerfinale tegen RSR Ivoren Toren

Met dank aan Tjerk-Peter de Bruijn, voorzitter van Barendrecht, voor het doorsturen van de foto's.

Uitreiking RSB-beker

Vers van de pers: gisteren heeft Theo de RSB-beker namens Rokado in ontvangst genomen. Kijk hem eens glimmen van trots (Theo bedoel ik)! Het was natuurlijk ook geen geringe prestatie. Ik zie dat we ook een ouderwetsche klok rijker geworden zijn.

Rick

Verslag bekerfinale - Sander de Groot

Hierbij het verslag van de bekerfinale door Sander de Groot. Ik denk dat we hiermee onze memorable bekerwinst uitputtend genoeg hebben beschreven. Op naar een volgend historisch hoogtepunt voor Rokado.

Op maandag 23 april 2007 was schaakvereniging Barendrecht de gastheer voor de finale van de RSB-beker 2006/2007. In de finale speelden de kampioen van klasse 1B, Rokado, en de nummer 3 van de promotieklasse, RSR Ivoren Toren, tegen elkaar. Beide teams hadden in de 1e en 2e ronde moeizame overwinningen (soms via snelschaak en/of loting) geboekt en waren op basis van gemiddelde rating kanshebbers op een eventuele finaleplaats. In de 3e ronde en halve finale bleek waarom; grote overwinningen op Spijkenisse en Nieuwerkerk a/d IJssel respectievelijk Papendrecht/Alblasserdam en Sliedrecht.

Rokado heeft de beker in het verleden al 2x gewonnen, in 2003 en 2005. RSR Ivoren Toren was vorig jaar ook finalist. Genoeg ingredienten voor een spannende strijd.
Na overhandiging van de opstellingen kon geloot worden voor de kleur. RSR Ivoren Toren bleek op de oneven borden met wit te mogen strijden. Aldus werden de volgende partijen gespeeld:

Bord 1: Hans van der Linden (Rokado; 2120) - Richard Ammerlaan (RSR Ivoren Toren; 2121)
Bord 2: Aernout Markus (RSR Ivoren Toren; 1948) - Frank Verkooyen (Rokado; 2052)
Bord 3: Marco van der Linden (Rokado; 2007) - Wil Sparreboom (RSR Ivoren Toren; 1869)
Bord 4: Herman Keetbaas (RSR Ivoren Toren; 1916) - Rick Ensering (Rokado; 1968)

Rokado was op papier licht favoriet, maar RSR Ivoren Toren is een echte cupfighter. Beide teams hadden een groot aantal supporters meegenomen naar Barendrecht. De hele vereniging van Rokado, met 9 spelers de kleinste van de RSB, was er en ook minimaal 15 supporters van RSR.

Dit leverde zoals verwacht een spannende wedstrijd op. Kansen lagen er aan beide kanten. Op bord 4 offerde Herman Keetbaas zijn dame voor een flink aantal stukken, gecombineerd met een vrijpion die al snel aan zijn opmars begon. Een paardvorkje zorgde voor een onaangename verrassing, zodat Rokado het eerst op het scorebord kwam (0-1).
Op bord 1 leek Hans van der Linden via een torenoffer zijn tegenstander mat te gaan zetten of zijn dame te winnen. Hij had een paar tussenzetjes over het hoofd gezien en bleef de toren achterstaan. Na nog enkele vergeefse pogingen staakte hij de ongelijke strijd (1-1).

Inmiddels was op bord 3 een waar gevecht ontstaan, Wil Sparreboom had een paard gewonnen ten koste van 2 verbonden vrijpionnen. Deze stormden toch wel snel naar de overkant, waardoor Wil in de verdediging moest. Nadat alle stukken waren geruild bleef hij het paard voor, tegen 3 losse pionnen en beiden nog een toren.
Omdat op bord 2 Frank Verkooyen een pionnetje voor stond werd, met de verwachting dat Frank zou gaan winnen, door Marco van der Linden remise aangeboden. Dit werd aangenomen, omdat winst er niet meer in zat.
Frank miste nog een directe variant om zijn pion naar de overkant te loodsen, maar via een lange omweg wist hij uiteindelijk toch het punt naar zich toe te trekken (1½ - 2½).

Hierdoor won Rokado voor de 3e keer de RSB-beker. Opvallend is wel dat dit iedere keer gebeurd als het team in de 1e klasse speelt en dat jaar ook promoveert naar de Promotieklasse.
Er werd al gespeculeerd dat ze komend seizoen degraderen om zo in het seizoen 2008-2009 weer deze dubbelslag te gaan halen.....

De bij deze overwinning behorende beker werd alvast uitgereikt aan de winnaars, waarna enkele foto's werden genomen.
Opvallend was dat het hele RSR-team inclusief supporters daarna direct waren vertrokken, terwijl Rokado nog een overwinningsdrankje nam.

Bij deze wil ik schaakvereniging Barendrecht bedanken voor de geboden gastvrijheid.

Sander de Groot,
competitieleider RSB

Duidelijk wèl

De RSB-bekerfinale tussen Rokado uit Nieuw-Beijerland en het Rotterdamse RSR Ivoren Toren was inderdaad spannend, maar die spanning had aanvankelijk vooral met Rick te maken en ging over de vraag:
"komt 'ie wèl of komt 'ie niet?"
Het deed mij een heel klein beetje denken aan de enige echte schaakmatch van de vorige eeuw, toen de wat lastige, maar op dat moment oppermachtige Bobby Fischer, heel de schaakwereld in angstige spanning hield omtrent de vraag of hij uiteindelijk nog wel bereid zou zijn naar IJsland af te reizen, om daar de Sovjet-Russische hegonomie te doorbreken wat betreft de titel 'wereldkampioen schaken'.
Gelukkig kwam Rick.

Door een knappe lotingstechniek had ik er persoonlijk voor gezorgd dat Frank en Rick met wit, en Hans en Marco met zwart mochten aantreden.
Nu moet ik vooraf iets bekennen. Van schaakopeningen heb ik al jaren geen verstand meer, om maar helemaal niet te spreken van de namen van gangbare openingen. Om diepgaande discussies hierover verder zinloos te maken gebruik ik daarom maar ‘pseudoniemen’, met andere woorden, jullie bekijken het maar!
Verder is mijn verslag, als ooggetuige, natuurlijk buitengewoon betrouwbaar en deskundig.

Rick begon dus toen de anderen zich al zo ongeveer op het middenspel stortten en speelde met wit de zogenaamde Patagonische flankopening. Dat is dus die opening waarbij wit twee paarden krijgt voor een toren en een pion.
Zijn tegenstander dacht aanvankelijk goede kansen op de damevleugel te krijgen, maar het secure speltype dat vereist is voor zwart in deze toch vrij onbekende opening, kon hij niet al te lang opbrengen.
Zijn pluspion raakte dan ook al gauw kansloos geïsoleerd en toen besloot hij maar wat af te ruilen uit vrees voor de te verwachten toenemende 'paardenkracht' (ook wel 'PK' genoemd) van Rick.
Rick hoefde niet eens diep te gaan, zijn tegenstander zag door de bomen het bos niet meer en kwam in een kansloze materiaalvehouding terecht, iets als dame + lopert + paard tegen 2 torens + lopert.
Rick won dan ook snel, 1-0 voor Rokado!

Bij Hans ging het Anders...
Na een stabiele, voorzichtige opening, voor zover ik weet de Eskimo verdediging, kreeg de Rokado-aanvoerder plotseling kansen tegen de witte koning.
Na een sterke dameuitval van Hans begon Leo R hevig te transpireren. Rood van opwinding wenkte hij medesupporters Theo en Leo vR naar de bijzaal: Leo R had een prachtige combinatie gezien voor Hans: 16...... loper e1 is winnend voor zwart!
Zenuwachtig paradeerden wij de schaakarena weer in om vervolgens teleurgesteld te moeten toekijken hoe Hans iets Anders had gezien om zijn koningsaanval kracht bij te zetten.
Zijn schijn-torenoffer zag er fraai uit, maar Hans overzag een heel venijnig lopertussenzetje (bril kopen Hans!) van wit en toen ging het licht in zijn stelling langzaam maar zeker uit.
Eén-één, jammer, want twee-nul was zeker mogelijk geweest.

Bij de partij van Frank gebeurde lange tijd niets opzienbarends. Zijn opening was sterk, waarschijnlijk was het de beresterk-opening, maar door wat onnauwkeurigheidjes kreeg zijn opponent iets teveel ruimte. Deze dreigde op een gegeven moment zelfs een zeer sterk pionnencentrum te krijgen, maar Frank borduurde zeer knap wat taktische wendingen in de partij, waardoor wat ballast aan stukken overbo(o)rd kon worden gegooid.
Toen alle lopers en paarden van het bord waren bleef er dus alleen nog groot materiaal en een scheepslading pionnen over. Langzaamaan manoeuvreerde Frank zich naar een stelling waarbij hij meer vrijheid had dan zijn tegenstander. Deze moest vervolgens lijdzaam toezien hoe Frank een pion won, waarna zijn techniek de rest deed.
Frank kon zich zelfs een onnauwkeurigheidje veroorloven, maar de winst kwam geen moment meer in gevaar en nadat zijn pion promoveerde werd het snel twee-één!

Marco speelde met zwart de biervariant van het knolgambiet en koos om onduidelijke redenen vrij snel voor materiaalvoordeel (plus-pion) ten koste van zijn positie. Het zag er riskant uit voor Marco, het leek er zelfs op dat elke directe aanval op zijn zwarte koningsstelling succes zou kunnen hebben.
De tegenstander zag dit gelukkig echter niet en begon aan een onbegrijpelijke, angstige terugtocht...boezemde Marco soms zoveel natuurlijk ontzag in dat zijn handen begonnen te trillen bij de gedachte dat hij hem zou kunnen overrompelen? Wij weten het niet.
Marco speelde wat overmoedig, alsof er niets aan de hand was, maar het leek er toch op dat hij deze hand -die waar niets aan was dus- overspéélde bij het nemen van een centrumpion met zijn paard.
Dat paard werd dus gepend en Marco moest het inleveren, maar kon door sluwe damezetten toch een vervaarlijk uitziende pionnenopmars bewerkstellingen.
Deze pionnen gingen weer verloren ten koste van andere pionnen en uiteindelijk hield Marco er een gunstige materiaalverhouding (3 pionnen tegen een paard) aan over die alleen hij kon winnen. De tegenstander moest Marco's gluiperige remise-aanbod dus wel accepteren, en daarmee kwam Rokado op de beslissende 2½ punt, Rokado RSB-bekerwinnaar!

Het was nog lang onrustig in Barendrecht, maar jammer was het wel dat de schakers van RSR Ivoren Toren geen trek bleken te hebben in een drankje, terwijl zij toch zouden hebben kunnen weten dat de bescheiden Rokadoschakers echt niet de types zijn om pekel in een open wond te strooien.
Op naar de volgende bekerwinst dan maar!

Net wél!

Afgelopen maandag heeft Rokado uit Nieuw-Beijerland opnieuw de RSB beker veroverd. In de finale in Barendrecht werd in het clubgebouw 't Trefpunt van de plaatselijke vereniging het sterke RSR de Ivoren Toren in een spannende wedstrijd met 2.5 - 1.5 opzij gezet.

Zelf was ik als eerste klaar, hoewel het laatst gearriveerd en aanvankelijk compleet verdwaald in Barendrecht, en uitgekomen op een soort kermis met allerhande hangjongeren. Maar tot opluchting van de meeste Rokado spelers arriveerde ik toch nog met een acceptabele vertraging. LeoII die al trappelend aan de zijlijn klaarstond voor het geval dat, hoefde derhalve zijn opwachting niet te maken. Samen met LeoI kon hij zich helemaal richten op het mentaal ondersteunen van de Rokado spelers. En dat deden ze beiden met verve.
Ik speelde tegen Beetkaas (1916), pardon Keetbaas (1916) en haalde vrij makkelijk mijn punt binnen, omdat mijn tegenstander juist op de kritieke momenten besloot om a-tempo te zetten. Zijn snelle ondergang was het gevolg.

De partij ging als volgt:

Wit: Rick Ensering (1968)
Zwart: Herman Keetbaas (1916)

Engels: symmetrisch, Benoni opstelling (ECO A31)

1. Pf3 Pf6 2. d4 g6 3. c4 c5 4. Pc3 Lg7 5. e3 O-O 6. Le2 d6 7. O-O Pc6 8.a3 a6 9. d5 Pa5 (Deze zet had wat langer bedenktijd verdiend)10. b4 Pe4 11. Pxe4 Lxa1 12. Ld2 cxb4 13. Dxa1 Pb3 14. Db2 Pxd2 15. Pexd2 bxa3 16. Dxa3 Ld7 17. Tb1 Dc7 18.Pd4 Tfb8 19. Pe4 b5 20. cxb5 axb5 21. Db2 b4 22. h4 Lf5 (hopend op Pxf5 gevolgd door Dc3 met tegenkansen) 23. Tc1 Dxc1+ (Ziet er leuk uit, maar is in wezen compleet kansloos)24. Dxc1 Lxe4 25. Pc6 Tb7 26. Dc4 Lxd5 27. Dxd5 Ta1+ 28. Kh2 b3

Stelling na 28..., b3

29.Pd8. Zwart geeft het op.

De stand werd gelijk getrokken toen Hans verloor van Ammerlaan (2121). Hans had een mooie stelling, hem eigenlijk op het lijf geschreven, we telden het punt al bijna maar overzag toen een bijzonder gemeen zetje van zijn tegenstander: 1-1.
Frank had de hele partij wat minder gestaan tegen Markus (1948), maar verbeterde zijn positie met elke zet en kon toen de druk op zijn tegenstander verzetten. Deze hield geen stand en werd langzaam maar zeker weggeschoven door superieur manoeuvreren van Frank.
De laatste partij die aan de gang was, was die van Marco tegen Sparreboom (1869). Het zag er wat somber uit omdat hij een stuk tegen twee pionnen achterstond bij een moeilijke stelling. Marco wist echter zulke complicaties in de stelling te brengen dat zijn tegenstander uiteindelijk alleen nog maar mocht dromen van het volle punt. Toen Marco zijn remiseaanbod deed, werd dit door zijn tegenstander dan ook dankbaar aanvaard. Hiermee was het pleit beslecht: 2.5 om 1.5 voor Rokado!
De Ivoren Toren droop verslagen af en de Rokado spelers namen op het succes een paar biertjes, onderwijl alweer denkend aan een volgende stap om dit seizoen nog succesvoller te maken dan het inmiddels al is.

Hierbij nog wat foto's van dolgelukkige Rokado-spelers na afloop van de gunstig verlopen wedstrijd tegen Ivoren Toren: