Charlois 4 krijgt klapjes

Op de site van Charlois Europoort stonden wat onschuldige plaagstootjes voorafgaande aan onze wedstrijd van gisteravond met hun vierde (!) team. We zouden het slachtoffer worden van een enorm pak slaag en verder werd eerder al gemeld dat de eerste serieuze krachtmeting voor dit vers gepromoveerde vierde (dat dit jaar absoluut opnieuw moet promoveren, anders wordt de teamleider geroyeerd als lid schijnt het) eerst zal plaatshebben in de derde ronde als HZP Schiedam de tegenstander zal zijn. Aan het bezoek van Rokado in de tweede ronde werd gemakshalve eventjes voorbijgegaan. Een formaliteitje. Een plichtpleginkje. Schriftelijk afdoen eigenlijk.
Niet dat het ons deerde hoor. Noch dat het ons motiveerde of als een rood lapje op een stier werkte of iets dergelijks, wat misschien de bedoeling was. Integendeel. Doorgaans vegen we ons achterwerk af met datgene wat er op andere sites over Rokado geschreven wordt. Zo ook in dit kansloze geval.
De resultaten tegen Charlois waren de laatste paar jaar weliswaar bar slecht te noemen (er staan me nog een paar kansloze nederlagen bij uit de beker en de laatste bondswedstrijd tegen het tweede in de promotieklasse eindigde in een waar slagveld), maar het vierde van Charlois moest toch wel te pakken zijn.
De toestroom van nieuwe leden die dit seizoen op het succes van deze sympathieke club uit Rotterdam-Zuid afkwamen als vliegen op een verse hoop stront (als je wint heb je vrienden, zong Herman Brood al), zorgde ervoor dat ook hun vierde in vergelijking met vorig jaar (toen gepromoveerd als kampioen uit de tweede klasse) gisteravond in een aanmerkelijk versterkte samenstelling kon aantreden. Voor onderschatting moest derhalve gewaakt worden.

Al heel snel begon de avond zeer hoopgevend: aan bord één deelde Hans een eerste knal uit. Na precies 42 minuten verdwenen de stukken weer in het doosje nadat de uit tactische overwegingen op het hoogste bord geposteerde reuzendoder Piet Verheij (1819) in een woeste koningsaanval gevloerd werd. Hans en Piet zijn beide vlot spelende, impulsieve schakers. Deze keer pakte de clash dus duidelijk in het voordeel van onze onomstreden eerstebord speler uit.
Op bord drie won ik met wit van Erik van den Berg (2033), die , zo hoorde ik na afloop van diverse mensen, ook goed schijnt te zijn in het spel Stratego (bij ons is Peter Luijendijk dan weer heel goed in sjoelen. Zo!). In bedenkelijke positie met nauwelijks tijd op de klok blunderde van den Berg groot materiaal weg.
Tactisch aan onze kant was de opstelling van Leo op bord zeven. Met wit won hij soepeltjes van Sascha Ottenhof (1871), in een aanval met stikmat-motief.

Nagekomen commentaar van Leo:

Mijn vorige partij stond in het teken van verliefdheid. We hebben kunnen zien tot wat dat allemaal voor kolderieke capriolen dat kan leiden. Tijdens mijn laatste sessie bij mijn persoonlijke healer Annemiek kreeg ik het dringende advies echt wat aan die verliefdheid te doen, dat advies heb ik opgevolgd.
Ik ben niet meer verliefd, ik denk dat nu ‘eindelijk’ iemand op mij verliefd is ;)
Daardoor voel je je meteen een stuk sterker en zekerder achter het bord. Om aan te tonen dat het hier niet om prietpraat gaat volgt hier de partij.

Wit: Don Leo - Zwart: Sascha Ottenhof

1.e4 e6 2.d4 d5 3.Pc3 dxe4 4.Pxe4 Le7 5.Pf3 Pf6 6.Ld3 Pc6 7.c3 Dd5 8.De2 Ld7 9.c4 Da5+ 10.Ld2 Lb4 11.Pc3 0-0-0 12.0-0 Dh5

Leo - Sascha Ottenhof na 12...Dh5

Zo het middelspel is in volle gang, de vraag is nu wie het eerste een aanval op het spel krijgt. Zwart staat zo goed als klaar daarvoor, de volgende zet is logisch.13.Lf4 a6 14.a3 Le7 15.d5 gewaagd, maar zoals ik zei, maar ik wil zeker niet als tweede aan een aanval beginnen, zwart overweegt misschien al zoiets als g7-g7 15. .. Pb8 beter was toch af te ruilen waarna ik de volgende variant in gedachten had: 16 cxd5 Pxd5 17 Pxd5 Dxd5 18 Tad1 deze stelling beviel me wel ondanks pion achter 16.Tac1 Pe8 17.c5!? g5!? 18.Lg3 Lxc5 19.Pe4 La7

Stelling na 19...La7

20.Txc7!!+ Pxc7 21.Pd6 mat

Tja, dat doet een mens deugd"(tot zover Leo).

Theo ging tenonder tegen Victor van de Wetering (1898). De dames werden in een vroeg stadium weliswaar geruild, maar toch werd de kwetsbare positie van zijn zwarte koning die continu in het centrum gehouden werd, hem middels allerlei nare penningen fataal.
Van diverse kanten is gesuggereerd om Theo op een cursus “Rokeren voor beginners” te sturen. Mogelijk een optie. En ook het feit dat Theo intern speelt bij Charlois is natuurlijk bepaald niet bevorderlijk voor de kwaliteit zijn spel.
Murphy speelde een puike partij tegen invaller John van den Laar (1785), die in een koningsaanval (en die moet je Murph echt niet geven) zowat van het bord werd geblazen.

Murphy Brunings - John van der Laar - wit aan zet

1.Pg6! fxg6 2.Txe6+ Pe7 3.Dxg6+ Kd7 4.Txe7+ Kxe7 5.Dg7+ Kd6 6.Dxf8+ Kc6 7.Dc5+ Kb7 8.Dxc7+ Kxc7 9.Tf7+ 1-0

Een tussenstand van 4-1, en we gingen op zoeken naar nog minimaal een halfje. In de drie resterende partijen hadden we het moeilijk: Peter, die zich deze maand had ingespeeld op het toernooi van Guernsey, was in tijdnood gekomen bij een mindere stelling tegen Hans van Calmthout (1861). De laatste zetten voor de tijdcontrole werden niet meer genoteerd voordat Peter zijn tijd overschreed. Zijn tegenstander die ondanks voldoende tijd ook niet meer genoteerd had, claimde daarop de winst. Peter was hierover zo verbolgen dat hij weigerde te reconstrueren en zijn mindere stelling opgaf. Een twijfelachtige actie, en zeker niet in het belang van het team. Enfin: 4-2 en nog steeds op zoek naar een halfje.
Carel Vredenborg (1973) had met een handige tactische wending een kwaliteit gepakt, maar eenvoudig te winnen was het nog niet. Marco’s loperpaar zorgde voor tegenwicht:

Carel Vredenborg - Marco: stelling na 29...d5

Commentaar van Marco: "Na een voorzichtige laveerpartij heeft zwart het loperpaar weten te behouden en achtte ik het moment rijp om de stelling te openen met 29...d5. In opkomende tijdnood Carel besluit in te zetten op een truc.30.De3 dxc4 31.e5 Le7 32.Pf5 Lc5? wit krijgt nu precies wat hij wilde; na bijvoorbeeld 33.. Dxe3 behoudt zwart de pluspion. 33.Pe7+ Kf8 35. Pxc8 Txc8 36. Df3 Le7. Hier zat ik mezelf zwaar verwensend achter het bord. We stonden toen 4-2 voor en dan trap je in zo'n trucje met notabene genoeg tijd op de klok. Benadeel je jezelf en ook nog eens het team. Gelukkig blijkt het voor wit allemaal niet zo gemakkelijk en zowaar komt er met ieder nog circa 4 minuten op de klok nog een ontsnappingswending in de stelling. 37. Tdc1 Tc5 38. De4 g6 39. Txc4 Txb5 40. Txb5 Dxb5 41. Tc7!? Beter Tc8 en wit haalt de b-pion op en houdt zwart vastgepind op de onderste rij. "41...Lc6!"

Frank had zijn tegenstander André Coenen (1963)wel erg de vrije hand gegeven op de koningsvleugel. Wits aanval zag er dreigend uit. Donkere wolken pakten zich samen. Het zou toch niet gaan gebeuren?
De opluchting kwam toen Marco, heftig bewegend met het lichaam ter bevestiging dat het leed geleden was, gebruik maakte van een onnauwkeurigheid en kon counteren met een dreigende loper-dame batterij op de h1-a8 diagonaal. Er zat niets anders op voor Carel om de kwaliteit terug te geven, waarna Marco direct remise aanbod in een gunstig eindspel teneinde de teamvictorie te verzekeren. Grote klasse Marco:

Stelling Carel Vredenborg - Marco na 40...Lc6!

vervolg commentaar Marco: "42.De3? Dd5 met een kleine dreiging op h1. 43. Dh6 Ke8 44. Txc6 bxc6 en direct remise aangeboden wat door Carel werd aanvaard. In de analyse kwamen John Leer en Ben Boog erbij zitten. John toverde de meest bizarre stellingen op het bord die veelal nog bleken te kloppen ook. Carel zei het toen treffend: daarom spelen John en Ben op zaterdag (KNSB) en wij op vrijdag."

Frank wist de mindere stelling te keepen en het daarop volgende moeilijke dame-eindspel kon hij ook remise houden.
Einduitslag: 5-3 voor Rokado. En de tweede bondsoverwinning in successie. Een hoopgevende start, maar de echte concurrenten (en serieuze krachtmetingen) moeten ons pad nog kruisen.

Rick

Rokado verliest degradatieduel

Op 26 januari stonden te Rotterdam de beide degradatiekandidaten Shah Mata 1 en Rokado tegenover elkaar. Voor beide ploegen telde vooraf enkel de winst gezien de penibele stand op de ranglijst.

Op bord 1 ging Hans van der Linden met wit zoals gebruikelijk als een raket van start tegen invaller Klaas de Ruiter. Voor een geofferde pion kwam er veel compensatie en de aanval sneed als een mes door de boter door de zwarte stelling.
1-0 voor Rokado. Al heel snel was het alweer 1-1. Voorzitter Theo Zoetemeijer ging tactisch op bord 2 zitten, maar kon na een vroege blunder opgeven tegen Bram Steijn.
Leo Rietveld speelde op bord 5 met wit tegen Paunovic. Leo raakt dit seizoen steeds beter in vorm en kreeg in zijn favoriete opening al snel stevig aanvalsspel wat resulteerde in damewinst tegen een toren en paard. De rest was techniek. 2-1 voor Rokado. Vervolgens trok Sha Mata de stand weer gelijk. Rick Ensering op bord 3 met wit bereikte niet veel tegen Oosterom, kwam geleidelijk steeds minder te staan en zag een onweerstaanbare aanval op zijn koning af komen.

Op dat moment kon de match nog alle kanten op. Frank Verkooyen op bord 4 met zwart speelde een rustige partij tegen Warnik en wist ergens in het eindspel de winst naar zich toe te trekken. Een prima seizoen voor Frank die deze week vader werd van ween zoon Tim. Van harte gefelciteerd Frank!.

Helaas kantelde de match toen op bord 8. Invaller Hans van der Linden senior op het laatste moment opgeroepen door 2 afzeggingen speelde voortreffelijk tegen de veel sterker geachte vd Sluis en kreeg groot materiaal voordeel. Helaas begonnen toen de tijddruk en bijbehorende spanning toe te nemen en kreeg vd Sluis uiteindelijk het volle punt cadeau.
Op bord 7 gooide Peter Luyendijk met wit tegen de Lange er 2 maal een kwaliteit tegenaan maar werd fraai weggecounterd. Derhalve 4-3 voor Sha Mata en alles hing af van bord 6 waar Marco van der Linden met zwart het opnam tegen Onderdelinden. Na al na 5 zetten een volle pion cadeau te hebben gekregen dacht Marco de partij rustig uit te kunnen schuiven, maar verzandde in vrijwel alle partijen dit sezoen in planloos spel. In het middenspel kreeg Onderdelinden hierop fraaie compensatie tegen de zwarte koning. In de 1e tijdcontrole bleef Marco overeind, maar het resterende eindspel met pion minder bood alleen Onderdelinden kansen. Uiteindelijk koos Onderdelinden voor het teambelang door remise af te dwingen met herhaling van schaakjes i.p.v. de iets riskantere winst binnen te halen.
Sha Mata winnt met 4,5 - 3,5 en Rokado staat met 2 uit 5 stijf onderaan. Met nog de toppers de Willige Dame, Krimpen en Rotterdam in het vooruitschiet, moet er een groot wonder gebeuren wil dit Rokado zich handhaven in de promotieklasse.

Marco

Slecht resultaat tegen Moerkapelle

Het heeft een tijdje op zich laten wachten, maar hier is dan alsnog een kort verslagje van onze wedstrijd tegen Moerkapelle van afgelopen vrijdag in Nieuw-Beijerland. De lust iets te schrijven over onze wedstrijden wordt merkbaar minder en minder. Zou het iets met de tegenvallende resultaten te maken hebben?
Het tij moet snel gekeerd worden middels een klinkende overwinning, anders komt er bij een volgende nederlaag van Rokado waarschijnlijk in het geheel geen wedstrijdverslag meer. Dit nog afgezien nog van het ernstiger gevolg dat roemloze degradatie naar de ons onwaardige, eerste klasse van de RSB dan onafwendbaar zal zijn.
De voortekenen bij deze wedstrijd waren nog zo goed: Hans was er in geslaagd om Rex van Dijken te strikken en tot een rentree in de schaakarena te bewegen. Rex is nog steeds ijzersterk, weliswaar wat roestig en onwennig na een tijdje geen stuk aangeraakt te hebben, maar normaal gesproken ruimschoots opgewassen tegen de uitdaging van schakers uit de promotieklasse van de RSB.

Rex speelde zijn eerste partij voor Rokado

Moerkapelle bleek wat geschoven te hebben met de spelers, en er een tactische opstelling van gemaakt te hebben door Arno Luinenburg, de speler met een van de minste ratings (1797 - hoewel het daar allemaal dicht bij elkaar zit) bij Moerkapelle op bord 1 te posteren. Je zou zeggen: een ideale partij voor Rex om er weer in te komen. Het punt telden we al voordat de partij goed en wel begonnen was. De praktijk was iets weerbarstiger: met zwart kwam Rex er niet aan te pas, belandde in hevige tijdnood, raakte materiaal kwijt en moest het punt aan Luinenburg gunnen. Knappe prestatie van laatstgenoemde, en een domper voor Rokado.
Hans speelde op bord twee een partij uit één stuk tegen Jesse van Elteren (2000). Met wit domineerde hij, kwam uitstekend te staan en de onhoudbare vrije d-pion besliste de partij in Hans’ voordeel.
Van Theo (tegen Boudewijn Weijermars – 1894) en Leo’s partij(tegen Maarten Vroegindeweij - 1935) heb ik niet zoveel meegekregen, maar ik begreep dat zij hun partijen geruisloos verloren en dat daar weinig tegen in te brengen was.

Marco met zwart tegen Dick Bac

Ook Marco had een moeilijke avond tegen Dick Bac (2013). Wat is er de laatste tijd toch aan de hand met Marco? Op het moment dat hij tegenkansen wilde creëren, ging het mis en kon zijn tegenstander zijn voordeel nog verder uitbouwen. Hij zou het schaken toch niet verleerd zijn?

Frank en Wouter Vroegindeweij

Er volgde nog wel een knappe overwinning van Frank (tegen Wouter Vroegindeweij -1966) die de laatste tijd prima op dreef is, en net als tegen Ivoren Toren met wit een vol punt binnensleepte. Een remise van Peter Luijdendijk (tegen Ron Droog – 1702) volgde hierop nog.

Rick tegen Hugo van Elteren en Hans tegen Jesse van Elteren

Met zwart had ik grote problemen tegen Hugo van Elteren (1954) die geruisloos gewonnen kwam te staan, maar daarna diverse winnende mogelijkheden verkwanselde en in tijdnood belandde bij een inmiddels remiseachtig eindspel. Tijd was op dat moment gewoon een factor die het eindresultaat kon bepalen, net als een pluspionnetje dat is of een positioneel voordeel. Iets waaraan niet zomaar voorbijgegaan kan worden. Iemand door zijn vlag stampen in zo'n situatie is een geheel legitieme optie in tegenstelling tot wat veel schaakpuristen denken bij wie partijen uitsluitend "op stelling" gewonnen mogen worden. Een gelijke stelling in een dame-eindspel betekent nog niet dat je het door jou gewenste resultaat kunt opeisen zoals mijn tegenstander en zijn opgewonden teamgenoten ("Scheidsrechter!") deden. Toen de stelling echter een aantal keren herhaald werd en een winstpoging echt onverantwoord was, zat er voor mij niets anders op dan het onvermijdelijke te accepteren en de remise te pakken.
Al met al een teleurstellende maar terechte 3-5 thuisnederlaag tegen Moerkapelle.

Theo gaf in ieder geval niet te vroeg op.

Met alle nederlagen die we inmiddels geleden hebben, pakken zich steeds meer donkere wolken samen boven ons arme Rokado, en dat in een jaar met een degradatieregeling waarbij twee ploegen verdwijnen naar de eerste klasse. Er moet snel iets gebeuren, zoveel is duidelijk, anders kunnen we het wel vergeten!

De Rotterdam, het beruchte schip van 200 miljoen, gezien bij de Maastunnel, ligt er fraai bij op de zonnige, maar koude zaterdagmorgen 10 januari

Rick

Ook op de site van Moerkapelle een verslag

Harde doch logische afstraffing tegen Charlois II: 6,5-1,5

Even een update voor onze trouwe supporters: de vreedzame start van onze wedstrijd tegen het tweede van Charlois Europoort werd dus gevolgd door een kansloze afstraffing.
Aan het vantevoren binnengesprokkelde halfje van Marco konden vanavond slechts twee remises worden toegevoegd. Hans hield Ben Boog op remise na herhaling van zetten, en met wit nam ik dankbaar een remisevoorstel van Valerie Maes aan, die het aanbod deed in een voor hem iets betere stelling, maar wat krap in de tijd zat en zijn mooie partij niet wilde bederven.
Over de vijf overige borden kunnen we vrij kort zijn: die gingen dus allemaal verloren. Frank ging ten onder nadat hij te weinig compensatie had weten te krijgen voor een geofferde pion tegen Lendert van den Ouden. Murphy's aanval tegen Peter Kemner sloeg niet door, Theo werd door Gijsbert Kamerman ingepakt, Leo werd vakkundig uitgeteld door John Leer en Peter probeerde het nog lang tegen de kalm spelende Ton Dulk, maar moest uiteindelijk ook de vlag strijken: 6,5-1,5.
Een harde nederlaag waar helaas weinig op af valt te dingen. Charlois nam vanavond met deze klinkende overwinning opzichtig de favorietenrol op zich om dit seizoen naar de KNSB te promoveren. Het wachten voor Rokado is slechts op betere tijden.


Rick