Leo's wereldpot

Leo blijkt toch een heel behoorlijk partijtje gespeeld te hebben tegen Ivoren Toren. Zie hier zijn notities:

Wit: Leo (1916)
Zwart: Alek Dabrowsky (1942)
Bondswedstrijd 12 december tegen Ivoren Toren 3.

Stelling na ...h6

Meestal sla ik a tempo maar nu rekende ik toch maar even wat, zwarts verdediging heb ik toch onderschat. 1.Lxh6 gxh6 2.Dxh6 Te8 Deze zet had ik gezien maar de erop volgende damezetten niet3.Tf3 De7 4.Taf1 Df8 Tja, nu dacht ik weer te simpel en een vol stuk terug tw winnen door op f6 te slaan, maar het wordt zelfs een kwaliteitsoffer. 5.Txf6 Pxf6 6.Dxf6 Dg7 Ik heb alle stellingen 17-diep laten uitrekenen door Fritz: ik heb geen winst gemist :)
Met hulp van boven vind ik het enige plan (niet zonder risico) om de partij nog proberen te winnen. 7.Pe4 Le7 Het zier er verloren uit bijna voor wit, als ik echter een manier kan vinden om mijn weinige stukken allemaal mee te laten doen kan ik remise maken. 8.Df4! een kracht zet 8...f5 Ik heb er de d-pion met schaak voor over, slaan kost zwart tijd en zijn stelling verbetert er niet op. Hij krijg geen tijd zijn toren van a8 mee te laten doen 9.Tf3 dit is al voldoende voor remise (stel dat zwart op e4 slaat dan speel ik Tg3, dan mag hij zowel de loper als de toren nog hebben en houd ik eeuwig schaak met de dame op de witte velden) maar zwart wil geen remise en speelt op winst met 9..Kf7? Een blunder. Je moet wel de winnende zet vinden, niet heel gemakkelijk

Stelling na 9...Kf7

10.Lc4! Dg6 11.De5 Tg8 12.Lxe6+!! BAM Ke8 13.Lxg8 fxe4 14.Lf7+ Dxf7 15.Txf7 Kxf7 16.Dxe4 1-0

Leo

Rokado genekt door smalle basis

Dat het een lange lastige vrijdagavond zou worden, werd me direct al duidelijk toen ik om tien over acht (ik was verdwaald) kwam binnenvallen in het clubgebouw van Ivoren Toren en merkte dat Peter en Murphy, twee van onze basisspelers, zich kennelijk hadden afgemeld en voor de ondankbare taak om hun plaatsen in te nemen Jos Visser en Hans sr. bereid waren gevonden. Alle lof uiteraard voor deze twee voor hun sportiviteit en moed om aan te schuiven, maar omdat je van hen simpelweg niet mag verwachten dat zij in de promotieklasse van de RSB (best hoog natuurlijk) halve laat staan volle punten kunnen scoren, kwam de druk te liggen op de eerste zes borden. Of die maar even 4,5 punt konden binnenharken.

Vooraf ondoenlijk, maar als je naar het verloop van de wedstrijd kijkt zijn we er toch bijzonder dicht bij geweest. Onnodig inderdaad zoals Hans in zijn stukje al terecht schrijft. Achteraf is alles simpel: zo van als Marco niet dit maar dat had gedaan en Theo niet zus maar zo had gespeeld etc.…dan hadden we het volle pond binnengehaald. Ik weet het, het is allemaal gemakkelijk achteraf gelul waar we nu geen ruk aan hebben, om het maar eens netjes uit te drukken. Maar het scheelde inderdaad weinig . Het werd uiteindelijk 4.5-3.5. Voor Ivoren Toren.

RSR Ivoren Toren is een club die ons ligt en doorgaans zijn onze resultaten goed, want wie herinnert zich niet onze legendarische RSB-bekerwinst van 2007 in Barendrecht? Maar de afwezigheid van twee basisspelers zou deze avond toch iets teveel van het goede zijn, ook tegen deze hekkensluiter van de promotieklasse.
Marco op het vierde bord overkwam iets ongebruikelijks tegen Vincent Braaf: hij werd overklast in zijn favoriete domein, namelijk dat van de openingstheorie. Zoals we weten is Marco de theoretisch meest onderlegde en zonder uitzondering de best voorbereide Rokado-speler, maar nu werd toch duidelijk dat Marco’s voorbereiding aan modernisering toe is: Braaf was op de hoogte van de laatste theorie en Marco dus niet. Zijn kennis hield op bij de zetten die gespeeld werden in de tijd dat paard en wagen nog het gangbare vervoermiddel was. Een actueel openingsboekje of CD-rommetje misschien een ideetje voor Kerst, Marco?
Leo won op bord 5 in een aanval die mogelijk niet volledig correct was maar in ieder geval het gewenste effect had dat Alek Dabrowski in verwarring gebracht werd en uiteindelijk moest capituleren met een loper en een toren tegenover een dame en een compleet leger aan pluspionnen voor Leo: punt voor Rokado.
Hans werd in een positie gedrongen die hem totaal niet lag. Degelijk, maar passief. Niks voor Hans natuurlijk die zweert bij actief spel, open lijnen, pionoffers etc…Edwin Tol kwam bij zeer goede stelling in grote tijdnood. Of het verstandig was betwijfel ik, maar Hans ging meevluggeren, dus per saldo niet profiterend van zijn surplus aan tijd, in de hoop zijn tegenstander onder maximale druk te zetten en zo te dwingen om de fout in te gaan. Dat gebeurde niet en de overeengekomen remise was uiteindelijk mooi meegenomen.

Hans sr. en Jos Visser leverden moedig strijd tegen respectievelijk Pim Uytdewilligen en Herman Keetbaas, maar moesten beiden de vlag strijken tegen hun sterke en ervaren tegenstanders.
Frank volgde het goede voorbeeld van mede Raadsheerder Leo en won met wit zijn partij tegen Aernout Markus , tegen wie hij vorig jaar ook in de bekerfinale speelde. Ook toen won Frank.
En dan Theo…daarover heeft Hans in zijn stukje al het een en ander gemeld. Maar het was inderdaad verbijsterend. Als teamgenoot wil je het wel van de daken schreeuwen: ZETTEN, NU!! Maar dat is tegen de regels, dus dat mag gewoon niet. Het ultieme gevoel van machteloosheid wanneer je ziet dat een speler van je team op het punt staat door zijn vlag te gaan en duidelijk is dat het absoluut niet nodig is en eenvoudig voorkomen kan worden. Bijzonder jammer van een verder goed gespeelde partij van Theo. Op het moment dat de vlag viel, had Theo nog alle kansen om het punt naar zich toe te halen. Jammer, jammer. Uithuilen en opnieuw beginnen. De wedstrijd was gespeeld.
Met wit speelde ik tegen Wil Sparreboom. Een paar maanden terug had ik met zwart tegen hem gespeeld en was toen met veel mazzel en een blauw oog met een halfje ontsnapt. Maar deze vrijdagavond schaakte ik iets beter. De opening speelde ik weliswaar lusteloos en het middenspel was tam, maar daarna ontspon zich toch een bijzonder aardig potje, dat ik trouwens al veel eerder had kunnen beslissen. Maar ja, dan hadden we niet zo’n spannend en zenuwslopend eindspel gehad, en dat was ook wat waard:

Wit: Rick Ensering
Zwart: Wil Sparreboom

Stelling na de 34…Tb3

35.Kg3? (Uiteraard wint 35.Txa5! eenvoudig: bxa5 36.Pc5 Tb7 37.Pxb3 Txb5 38.Pc5 of 35.Txa5 Te7 36.Pd8! Kc7 37.Pc6 bxa5 38.Pxe7 Txb5) 35...Txb5 36.Pxg5 Pc4 37.Kf3 a5 38.Pe6 Tb3 39.Pf4 Kb7 40.Ke2 Tb2+ 41.Kd3 Txa2 42.Txa2 b5 43.f3 Kc6 44.e4 dxe4+ 45.fxe4 a4 46.Kc3 Kb6 47.Pd5+ Ka5 48.Tf2 Pd6 49.Kd3 b4 50.e5 Pb5 51.Kc4

Stelling na 51. Kc4...

51...Pa3+? (Het is inmiddels zeer onduidelijk geworden en elke zet nu kan het verschil uitmaken tussen winst en verlies. Een zeer goede kans was hier (volgens het beest Fritz): 51...a3; omdat ik dan ongetwijfeld 52.e6 gespeeld zou hebben, waarna Txd5!! het ontnuchterende antwoord is: 53.Kxd5 b3 en de zwarte pionnen zijn niet meer te houden) 52.Kc5 b3 53.e6 Td8 54.e7? (54.Pb4 was hier de zet: 54…Te8 55.e7+-) 54...Tc8+ 55.Kd6 Pc4+? (55...Pb5+ hier de aangewezen zet, maar kom daar maar eens om in tijdnood 56.Kd7 Ta8 57.e8D Txe8 58.Kxe8 a3 59.Kd7 a2-+) 56.Kd7 Ta8 57.Tf8 Ta7+ 58.Pc7 Pe5+(enfin, weer de weg kwijt waarschijnlijk) 59.dxe5 59...b2 60.Tb8 en zwart geeft het op.
Zo slaapverwekkend en overzichtelijk als de opening, zo bloedstollend en ook duidelijk te moeilijk voor beide spelers was de enerverende finale van deze partij.

Eindresultaat dus: 4.5-3.5 voor Ivoren Toren 3. Eerste revanchemogelijkheid: 16 januari 2009 – zelfde locatie, maar dan voor de beker.
Een aardig verslag van de wedstrijd op de site van RSR Ivoren Toren, gelardeerd met gele kaarten e.d., valt hier te lezen

Rick

Rokado overuigend langs Zwijndrecht

Na de kansloze nederlaag in de 1e wedstrijd tegen Charlois (nou nou, we moesten er gewoon een beetje inkomen. red.), diende er nu gewonnen worden tegen Zwijndrecht om aansluiting te houden met de kanshebbers voor de twee promotieplaatsen. Zwijndrecht heeft op papier het team met de laagste gemiddelde rating, maar wist in haar eerste twee wedstrijden goed tegenspel te bieden tegen de veel sterker ingeschatte teams als Rotterdam en Charlois. Het wedstrijdverloop van vanavond was al snel in het voordeel van Rokado. Marco speelde op bord 4 met wit tegen Wim van Dijk (2024)en kreeg na 14 zetten de volgende stelling:


Zwart is aan zet en na bijvoorbeeld 14… Ph5 is er niet veel aan de hand. Er volgde echter 14..b6? en na 15. a4 zit de zwarte Dame in de knel. Zwart had nu natuurlijk 15.. pe4 of 15..b5 moeten spelen. Hij verliest dan een pion met slechte stelling. Wim had hier echter geen zin in en na 15. La6? 16. Pb3 Lxd3 17. Dxd3 1-0

Dit werd al snel gevolgd door een remise van Leo op bord 6. Met wit had hij niet veel bereikt en koos voor zetherhaling i.p.v. een risicovolle winstpoging.

Vervolgens zette Murphy Rokado op een comfortabele voorsprong door fraai te winnen met wit op bord 8. Na de hele partij duidelijk beter te hebben gestaan, maakt Murphy het met een mokerslag uit.


Er volgde Txe6!! En na Kxe6 Te1 hield zwart het voor gezien. Na Kd7 volgt Df5 en de stukken kunnen in de doos.

Hierna ontsponnen zich op de andere borden een aantal prachtige gevechten. Frank stond op bord 3 met zwart lange tijd passief, maar wist zich in zijn karakteristieke stijl onder de druk uit te werken en leek het eindspel overtuigend naar zich toe te trekken. Terwijl de toeschouwers het punt al telden kwam zijn jonge tegenstander met een fraaie counter:


De zwarte stukken staan prachtig centraal en er dreigt mat in twee. Er volgde echter zeer sterk Lxf7! Frank ging hier lang nadenken, terwijl de toeschouwers hier dachten dat Kg7 eenvoudig zou winnen. Frank pakte echter de loper via Kxf7 en na Dxb7 houdt wit remise met eeuwig schaak. Na de partij legde Frank geduldig uit aan de –minder talentrijke- toeschouwers waaronder Marco en Leo dat na Kg7 wit prachtig Lc4 speelt en remise is onafwendbaar.

Met een 3-1 voorsprong en nog 4 partijen te gaan leek de overwinning een kwestie van tijd. Rick stond echter op bord 1 niet lekker met zwart en wist zich inderdaad niet onder de druk uit te werken. Een zeldzame nederlaag voor Rick (laten we het daar verder niet over hebben - red.) De cruciale partij van de avond speelde zich af op bord 2, waar Hans met wit als altijd grof ten aanval was getrokken. In de messcherpe openstelling waren de toeschouwers het met elkaar eens dat het na Pg5 met aanval op de zwarte dame en schaak uit was. Hans speelde hier echter Pd6 en liet na de partij zien dat zwart zich op Pg5 inderdaad fraai kan redden door Pe3! Er ontstond een knotsgekke open stelling met ongelijk materiaal waarin de zwarte kansen zeker niet minder waren. Gelukkig voor Hans had zijn zeer jonge tegenstander vrijwel geen tijd meer op de klok en na een bok vlak voor de tijdcontrole kon Hans alsnog een zeer belangrijk punt pakken.

Ons aller voorzitter Theo haalde daarna op bord 5 met zwart het beslissende halfje binnen. Op de 18e zet zou hij nog stukwinst gemist hebben. Nu resulteerde een eindspel met ongelijke lopers waarin Theo ondanks een pion minder terecht op winst speelde, maar uiteindelijk moest afwikkelen naar een remise stelling.

Peter wist als laatste op bord 7 met zwart knap remise te houden tegen M. Vos (1902). In het middenspel stond Peter gedrukt maar in een zeer fraai gespeeld eindspel met pion minder wist hij door een actieve koning de remisehaven te bereiken.

Een 5-3 overwinning waar we tevreden mee mogen zijn.

Marco

Harde doch logische afstraffing tegen Charlois II: 6,5-1,5

Even een update voor onze trouwe supporters: de vreedzame start van onze wedstrijd tegen het tweede van Charlois Europoort werd dus gevolgd door een kansloze afstraffing.
Aan het vantevoren binnengesprokkelde halfje van Marco konden vanavond slechts twee remises worden toegevoegd. Hans hield Ben Boog op remise na herhaling van zetten, en met wit nam ik dankbaar een remisevoorstel van Valerie Maes aan, die het aanbod deed in een voor hem iets betere stelling, maar wat krap in de tijd zat en zijn mooie partij niet wilde bederven.
Over de vijf overige borden kunnen we vrij kort zijn: die gingen dus allemaal verloren. Frank ging ten onder nadat hij te weinig compensatie had weten te krijgen voor een geofferde pion tegen Lendert van den Ouden. Murphy's aanval tegen Peter Kemner sloeg niet door, Theo werd door Gijsbert Kamerman ingepakt, Leo werd vakkundig uitgeteld door John Leer en Peter probeerde het nog lang tegen de kalm spelende Ton Dulk, maar moest uiteindelijk ook de vlag strijken: 6,5-1,5.
Een harde nederlaag waar helaas weinig op af valt te dingen. Charlois nam vanavond met deze klinkende overwinning opzichtig de favorietenrol op zich om dit seizoen naar de KNSB te promoveren. Het wachten voor Rokado is slechts op betere tijden.


Rick

Vreedzame start Charlois - Rokado

Gisteren speelde Marco (1960)vooruit tegen Arjen Kouwenhoven (2026) van Charlois op bord 4. Hij had dus wit.

Gesteund door een massa rumoerige supporters had Arjen na een rustige opening ruimtevoordeel tot aan de tijdcontrole. Daarin kon ik me gelukkig – mede door zijn grote tijdnood- loswurmen en kreeg tegenspel met kansjes op meer. Snel na de tijdcontrole bleek het echter geheel vast vast te staan, zodat het al snel door zetherhaling remise werd. Opmerkelijk waren de vele felicitaties voor de remise van de teamgenoten van Arjen. Kennelijk is er groot vertrouwen dat de overige borden het karwei nu eenvoudig zullen klaren a.s. vrijdag.

De ambities dit jaar van Charlois om het 2e te laten promoveren naar de KNSB zijn groot. Oude bekende Ben Boog en Valery Maes maken een stap terug naar het 2e. Verder aangevuld door Kouwenhoven, Leer, Kemner, Kamerman, Dulk en Van Ouden. Hans Uitenbroek schuift op naar het 1e team.

Succes a.s. vrijdag!

Marco