Slecht resultaat tegen Moerkapelle

Het heeft een tijdje op zich laten wachten, maar hier is dan alsnog een kort verslagje van onze wedstrijd tegen Moerkapelle van afgelopen vrijdag in Nieuw-Beijerland. De lust iets te schrijven over onze wedstrijden wordt merkbaar minder en minder. Zou het iets met de tegenvallende resultaten te maken hebben?
Het tij moet snel gekeerd worden middels een klinkende overwinning, anders komt er bij een volgende nederlaag van Rokado waarschijnlijk in het geheel geen wedstrijdverslag meer. Dit nog afgezien nog van het ernstiger gevolg dat roemloze degradatie naar de ons onwaardige, eerste klasse van de RSB dan onafwendbaar zal zijn.
De voortekenen bij deze wedstrijd waren nog zo goed: Hans was er in geslaagd om Rex van Dijken te strikken en tot een rentree in de schaakarena te bewegen. Rex is nog steeds ijzersterk, weliswaar wat roestig en onwennig na een tijdje geen stuk aangeraakt te hebben, maar normaal gesproken ruimschoots opgewassen tegen de uitdaging van schakers uit de promotieklasse van de RSB.

Rex speelde zijn eerste partij voor Rokado

Moerkapelle bleek wat geschoven te hebben met de spelers, en er een tactische opstelling van gemaakt te hebben door Arno Luinenburg, de speler met een van de minste ratings (1797 - hoewel het daar allemaal dicht bij elkaar zit) bij Moerkapelle op bord 1 te posteren. Je zou zeggen: een ideale partij voor Rex om er weer in te komen. Het punt telden we al voordat de partij goed en wel begonnen was. De praktijk was iets weerbarstiger: met zwart kwam Rex er niet aan te pas, belandde in hevige tijdnood, raakte materiaal kwijt en moest het punt aan Luinenburg gunnen. Knappe prestatie van laatstgenoemde, en een domper voor Rokado.
Hans speelde op bord twee een partij uit één stuk tegen Jesse van Elteren (2000). Met wit domineerde hij, kwam uitstekend te staan en de onhoudbare vrije d-pion besliste de partij in Hans’ voordeel.
Van Theo (tegen Boudewijn Weijermars – 1894) en Leo’s partij(tegen Maarten Vroegindeweij - 1935) heb ik niet zoveel meegekregen, maar ik begreep dat zij hun partijen geruisloos verloren en dat daar weinig tegen in te brengen was.

Marco met zwart tegen Dick Bac

Ook Marco had een moeilijke avond tegen Dick Bac (2013). Wat is er de laatste tijd toch aan de hand met Marco? Op het moment dat hij tegenkansen wilde creëren, ging het mis en kon zijn tegenstander zijn voordeel nog verder uitbouwen. Hij zou het schaken toch niet verleerd zijn?

Frank en Wouter Vroegindeweij

Er volgde nog wel een knappe overwinning van Frank (tegen Wouter Vroegindeweij -1966) die de laatste tijd prima op dreef is, en net als tegen Ivoren Toren met wit een vol punt binnensleepte. Een remise van Peter Luijdendijk (tegen Ron Droog – 1702) volgde hierop nog.

Rick tegen Hugo van Elteren en Hans tegen Jesse van Elteren

Met zwart had ik grote problemen tegen Hugo van Elteren (1954) die geruisloos gewonnen kwam te staan, maar daarna diverse winnende mogelijkheden verkwanselde en in tijdnood belandde bij een inmiddels remiseachtig eindspel. Tijd was op dat moment gewoon een factor die het eindresultaat kon bepalen, net als een pluspionnetje dat is of een positioneel voordeel. Iets waaraan niet zomaar voorbijgegaan kan worden. Iemand door zijn vlag stampen in zo'n situatie is een geheel legitieme optie in tegenstelling tot wat veel schaakpuristen denken bij wie partijen uitsluitend "op stelling" gewonnen mogen worden. Een gelijke stelling in een dame-eindspel betekent nog niet dat je het door jou gewenste resultaat kunt opeisen zoals mijn tegenstander en zijn opgewonden teamgenoten ("Scheidsrechter!") deden. Toen de stelling echter een aantal keren herhaald werd en een winstpoging echt onverantwoord was, zat er voor mij niets anders op dan het onvermijdelijke te accepteren en de remise te pakken.
Al met al een teleurstellende maar terechte 3-5 thuisnederlaag tegen Moerkapelle.

Theo gaf in ieder geval niet te vroeg op.

Met alle nederlagen die we inmiddels geleden hebben, pakken zich steeds meer donkere wolken samen boven ons arme Rokado, en dat in een jaar met een degradatieregeling waarbij twee ploegen verdwijnen naar de eerste klasse. Er moet snel iets gebeuren, zoveel is duidelijk, anders kunnen we het wel vergeten!

De Rotterdam, het beruchte schip van 200 miljoen, gezien bij de Maastunnel, ligt er fraai bij op de zonnige, maar koude zaterdagmorgen 10 januari

Rick

Ook op de site van Moerkapelle een verslag

Afmaken van gewonnen stelling niet altijd eenvoudig

De stelling komt uit Istratescu – Kasimdzhanov.


Wit is overspeeld, maar zwart is in tijdnood en verbaast zich erover dat hij het niet achter elkaar kan uitmaken. In tijdnood speelde hij 34 ... h6?
Het is te zien dat wit om zetten verlegen zit, alle stukken dekken elkaar.

Wit had nu een bevrijdende zet!
Vraag 1: Welke is dat?

Hij speelde echter 35. Dc2 op weg naar g6, hopend op tegenspel.
Vraag 2: welke zet maakt onmiddellijk een einde aan de partij?

Tot slot en zeer leerzaam: Wat is in bovenstaande stelling zwarts beste zet?

Leo

Leo's wereldpot

Leo blijkt toch een heel behoorlijk partijtje gespeeld te hebben tegen Ivoren Toren. Zie hier zijn notities:

Wit: Leo (1916)
Zwart: Alek Dabrowsky (1942)
Bondswedstrijd 12 december tegen Ivoren Toren 3.

Stelling na ...h6

Meestal sla ik a tempo maar nu rekende ik toch maar even wat, zwarts verdediging heb ik toch onderschat. 1.Lxh6 gxh6 2.Dxh6 Te8 Deze zet had ik gezien maar de erop volgende damezetten niet3.Tf3 De7 4.Taf1 Df8 Tja, nu dacht ik weer te simpel en een vol stuk terug tw winnen door op f6 te slaan, maar het wordt zelfs een kwaliteitsoffer. 5.Txf6 Pxf6 6.Dxf6 Dg7 Ik heb alle stellingen 17-diep laten uitrekenen door Fritz: ik heb geen winst gemist :)
Met hulp van boven vind ik het enige plan (niet zonder risico) om de partij nog proberen te winnen. 7.Pe4 Le7 Het zier er verloren uit bijna voor wit, als ik echter een manier kan vinden om mijn weinige stukken allemaal mee te laten doen kan ik remise maken. 8.Df4! een kracht zet 8...f5 Ik heb er de d-pion met schaak voor over, slaan kost zwart tijd en zijn stelling verbetert er niet op. Hij krijg geen tijd zijn toren van a8 mee te laten doen 9.Tf3 dit is al voldoende voor remise (stel dat zwart op e4 slaat dan speel ik Tg3, dan mag hij zowel de loper als de toren nog hebben en houd ik eeuwig schaak met de dame op de witte velden) maar zwart wil geen remise en speelt op winst met 9..Kf7? Een blunder. Je moet wel de winnende zet vinden, niet heel gemakkelijk

Stelling na 9...Kf7

10.Lc4! Dg6 11.De5 Tg8 12.Lxe6+!! BAM Ke8 13.Lxg8 fxe4 14.Lf7+ Dxf7 15.Txf7 Kxf7 16.Dxe4 1-0

Leo

Rokado genekt door smalle basis

Dat het een lange lastige vrijdagavond zou worden, werd me direct al duidelijk toen ik om tien over acht (ik was verdwaald) kwam binnenvallen in het clubgebouw van Ivoren Toren en merkte dat Peter en Murphy, twee van onze basisspelers, zich kennelijk hadden afgemeld en voor de ondankbare taak om hun plaatsen in te nemen Jos Visser en Hans sr. bereid waren gevonden. Alle lof uiteraard voor deze twee voor hun sportiviteit en moed om aan te schuiven, maar omdat je van hen simpelweg niet mag verwachten dat zij in de promotieklasse van de RSB (best hoog natuurlijk) halve laat staan volle punten kunnen scoren, kwam de druk te liggen op de eerste zes borden. Of die maar even 4,5 punt konden binnenharken.

Vooraf ondoenlijk, maar als je naar het verloop van de wedstrijd kijkt zijn we er toch bijzonder dicht bij geweest. Onnodig inderdaad zoals Hans in zijn stukje al terecht schrijft. Achteraf is alles simpel: zo van als Marco niet dit maar dat had gedaan en Theo niet zus maar zo had gespeeld etc.…dan hadden we het volle pond binnengehaald. Ik weet het, het is allemaal gemakkelijk achteraf gelul waar we nu geen ruk aan hebben, om het maar eens netjes uit te drukken. Maar het scheelde inderdaad weinig . Het werd uiteindelijk 4.5-3.5. Voor Ivoren Toren.

RSR Ivoren Toren is een club die ons ligt en doorgaans zijn onze resultaten goed, want wie herinnert zich niet onze legendarische RSB-bekerwinst van 2007 in Barendrecht? Maar de afwezigheid van twee basisspelers zou deze avond toch iets teveel van het goede zijn, ook tegen deze hekkensluiter van de promotieklasse.
Marco op het vierde bord overkwam iets ongebruikelijks tegen Vincent Braaf: hij werd overklast in zijn favoriete domein, namelijk dat van de openingstheorie. Zoals we weten is Marco de theoretisch meest onderlegde en zonder uitzondering de best voorbereide Rokado-speler, maar nu werd toch duidelijk dat Marco’s voorbereiding aan modernisering toe is: Braaf was op de hoogte van de laatste theorie en Marco dus niet. Zijn kennis hield op bij de zetten die gespeeld werden in de tijd dat paard en wagen nog het gangbare vervoermiddel was. Een actueel openingsboekje of CD-rommetje misschien een ideetje voor Kerst, Marco?
Leo won op bord 5 in een aanval die mogelijk niet volledig correct was maar in ieder geval het gewenste effect had dat Alek Dabrowski in verwarring gebracht werd en uiteindelijk moest capituleren met een loper en een toren tegenover een dame en een compleet leger aan pluspionnen voor Leo: punt voor Rokado.
Hans werd in een positie gedrongen die hem totaal niet lag. Degelijk, maar passief. Niks voor Hans natuurlijk die zweert bij actief spel, open lijnen, pionoffers etc…Edwin Tol kwam bij zeer goede stelling in grote tijdnood. Of het verstandig was betwijfel ik, maar Hans ging meevluggeren, dus per saldo niet profiterend van zijn surplus aan tijd, in de hoop zijn tegenstander onder maximale druk te zetten en zo te dwingen om de fout in te gaan. Dat gebeurde niet en de overeengekomen remise was uiteindelijk mooi meegenomen.

Hans sr. en Jos Visser leverden moedig strijd tegen respectievelijk Pim Uytdewilligen en Herman Keetbaas, maar moesten beiden de vlag strijken tegen hun sterke en ervaren tegenstanders.
Frank volgde het goede voorbeeld van mede Raadsheerder Leo en won met wit zijn partij tegen Aernout Markus , tegen wie hij vorig jaar ook in de bekerfinale speelde. Ook toen won Frank.
En dan Theo…daarover heeft Hans in zijn stukje al het een en ander gemeld. Maar het was inderdaad verbijsterend. Als teamgenoot wil je het wel van de daken schreeuwen: ZETTEN, NU!! Maar dat is tegen de regels, dus dat mag gewoon niet. Het ultieme gevoel van machteloosheid wanneer je ziet dat een speler van je team op het punt staat door zijn vlag te gaan en duidelijk is dat het absoluut niet nodig is en eenvoudig voorkomen kan worden. Bijzonder jammer van een verder goed gespeelde partij van Theo. Op het moment dat de vlag viel, had Theo nog alle kansen om het punt naar zich toe te halen. Jammer, jammer. Uithuilen en opnieuw beginnen. De wedstrijd was gespeeld.
Met wit speelde ik tegen Wil Sparreboom. Een paar maanden terug had ik met zwart tegen hem gespeeld en was toen met veel mazzel en een blauw oog met een halfje ontsnapt. Maar deze vrijdagavond schaakte ik iets beter. De opening speelde ik weliswaar lusteloos en het middenspel was tam, maar daarna ontspon zich toch een bijzonder aardig potje, dat ik trouwens al veel eerder had kunnen beslissen. Maar ja, dan hadden we niet zo’n spannend en zenuwslopend eindspel gehad, en dat was ook wat waard:

Wit: Rick Ensering
Zwart: Wil Sparreboom

Stelling na de 34…Tb3

35.Kg3? (Uiteraard wint 35.Txa5! eenvoudig: bxa5 36.Pc5 Tb7 37.Pxb3 Txb5 38.Pc5 of 35.Txa5 Te7 36.Pd8! Kc7 37.Pc6 bxa5 38.Pxe7 Txb5) 35...Txb5 36.Pxg5 Pc4 37.Kf3 a5 38.Pe6 Tb3 39.Pf4 Kb7 40.Ke2 Tb2+ 41.Kd3 Txa2 42.Txa2 b5 43.f3 Kc6 44.e4 dxe4+ 45.fxe4 a4 46.Kc3 Kb6 47.Pd5+ Ka5 48.Tf2 Pd6 49.Kd3 b4 50.e5 Pb5 51.Kc4

Stelling na 51. Kc4...

51...Pa3+? (Het is inmiddels zeer onduidelijk geworden en elke zet nu kan het verschil uitmaken tussen winst en verlies. Een zeer goede kans was hier (volgens het beest Fritz): 51...a3; omdat ik dan ongetwijfeld 52.e6 gespeeld zou hebben, waarna Txd5!! het ontnuchterende antwoord is: 53.Kxd5 b3 en de zwarte pionnen zijn niet meer te houden) 52.Kc5 b3 53.e6 Td8 54.e7? (54.Pb4 was hier de zet: 54…Te8 55.e7+-) 54...Tc8+ 55.Kd6 Pc4+? (55...Pb5+ hier de aangewezen zet, maar kom daar maar eens om in tijdnood 56.Kd7 Ta8 57.e8D Txe8 58.Kxe8 a3 59.Kd7 a2-+) 56.Kd7 Ta8 57.Tf8 Ta7+ 58.Pc7 Pe5+(enfin, weer de weg kwijt waarschijnlijk) 59.dxe5 59...b2 60.Tb8 en zwart geeft het op.
Zo slaapverwekkend en overzichtelijk als de opening, zo bloedstollend en ook duidelijk te moeilijk voor beide spelers was de enerverende finale van deze partij.

Eindresultaat dus: 4.5-3.5 voor Ivoren Toren 3. Eerste revanchemogelijkheid: 16 januari 2009 – zelfde locatie, maar dan voor de beker.
Een aardig verslag van de wedstrijd op de site van RSR Ivoren Toren, gelardeerd met gele kaarten e.d., valt hier te lezen

Rick

Rokado overuigend langs Zwijndrecht

Na de kansloze nederlaag in de 1e wedstrijd tegen Charlois (nou nou, we moesten er gewoon een beetje inkomen. red.), diende er nu gewonnen worden tegen Zwijndrecht om aansluiting te houden met de kanshebbers voor de twee promotieplaatsen. Zwijndrecht heeft op papier het team met de laagste gemiddelde rating, maar wist in haar eerste twee wedstrijden goed tegenspel te bieden tegen de veel sterker ingeschatte teams als Rotterdam en Charlois. Het wedstrijdverloop van vanavond was al snel in het voordeel van Rokado. Marco speelde op bord 4 met wit tegen Wim van Dijk (2024)en kreeg na 14 zetten de volgende stelling:


Zwart is aan zet en na bijvoorbeeld 14… Ph5 is er niet veel aan de hand. Er volgde echter 14..b6? en na 15. a4 zit de zwarte Dame in de knel. Zwart had nu natuurlijk 15.. pe4 of 15..b5 moeten spelen. Hij verliest dan een pion met slechte stelling. Wim had hier echter geen zin in en na 15. La6? 16. Pb3 Lxd3 17. Dxd3 1-0

Dit werd al snel gevolgd door een remise van Leo op bord 6. Met wit had hij niet veel bereikt en koos voor zetherhaling i.p.v. een risicovolle winstpoging.

Vervolgens zette Murphy Rokado op een comfortabele voorsprong door fraai te winnen met wit op bord 8. Na de hele partij duidelijk beter te hebben gestaan, maakt Murphy het met een mokerslag uit.


Er volgde Txe6!! En na Kxe6 Te1 hield zwart het voor gezien. Na Kd7 volgt Df5 en de stukken kunnen in de doos.

Hierna ontsponnen zich op de andere borden een aantal prachtige gevechten. Frank stond op bord 3 met zwart lange tijd passief, maar wist zich in zijn karakteristieke stijl onder de druk uit te werken en leek het eindspel overtuigend naar zich toe te trekken. Terwijl de toeschouwers het punt al telden kwam zijn jonge tegenstander met een fraaie counter:


De zwarte stukken staan prachtig centraal en er dreigt mat in twee. Er volgde echter zeer sterk Lxf7! Frank ging hier lang nadenken, terwijl de toeschouwers hier dachten dat Kg7 eenvoudig zou winnen. Frank pakte echter de loper via Kxf7 en na Dxb7 houdt wit remise met eeuwig schaak. Na de partij legde Frank geduldig uit aan de –minder talentrijke- toeschouwers waaronder Marco en Leo dat na Kg7 wit prachtig Lc4 speelt en remise is onafwendbaar.

Met een 3-1 voorsprong en nog 4 partijen te gaan leek de overwinning een kwestie van tijd. Rick stond echter op bord 1 niet lekker met zwart en wist zich inderdaad niet onder de druk uit te werken. Een zeldzame nederlaag voor Rick (laten we het daar verder niet over hebben - red.) De cruciale partij van de avond speelde zich af op bord 2, waar Hans met wit als altijd grof ten aanval was getrokken. In de messcherpe openstelling waren de toeschouwers het met elkaar eens dat het na Pg5 met aanval op de zwarte dame en schaak uit was. Hans speelde hier echter Pd6 en liet na de partij zien dat zwart zich op Pg5 inderdaad fraai kan redden door Pe3! Er ontstond een knotsgekke open stelling met ongelijk materiaal waarin de zwarte kansen zeker niet minder waren. Gelukkig voor Hans had zijn zeer jonge tegenstander vrijwel geen tijd meer op de klok en na een bok vlak voor de tijdcontrole kon Hans alsnog een zeer belangrijk punt pakken.

Ons aller voorzitter Theo haalde daarna op bord 5 met zwart het beslissende halfje binnen. Op de 18e zet zou hij nog stukwinst gemist hebben. Nu resulteerde een eindspel met ongelijke lopers waarin Theo ondanks een pion minder terecht op winst speelde, maar uiteindelijk moest afwikkelen naar een remise stelling.

Peter wist als laatste op bord 7 met zwart knap remise te houden tegen M. Vos (1902). In het middenspel stond Peter gedrukt maar in een zeer fraai gespeeld eindspel met pion minder wist hij door een actieve koning de remisehaven te bereiken.

Een 5-3 overwinning waar we tevreden mee mogen zijn.

Marco