dinsdag 4 september 2018

Murphy




Zeven (7) gewaardeerde ex-teamgenoten maken zich op dit moment op voor de eerste wedstrijd van een nieuw schaakjaar. Een jaar met ongetwijfeld weer veel moeizaam, talentloos getob achter het bord. 

Onverdraaglijk is die dwanggedachte: je hersenen tot het uiterste afpeigeren en dan toch maar de -5 (of als je met zwart speelt de +5) variant kiezen terwijl je tegelijkertijd weet dat er thuis een engine is die in fracties van een seconde wél de kant en klare stellingsoplossing in de aanbieding heeft.  Het is een soort gedachte die mij achter het bord keer op keer in zijn verlammende greep nam. Je zou zeggen: zet je er gewoon overheen. Zie het schaken zoals het bedoeld is: gewoon als een dom spelletje. Maar tot op heden lukt me dat nog niet echt. 
Enfin, be that as it may. 

Recent bracht ik in Overschie een bezoek aan ons voormalig Rokado-lid (en eenmalig Kasparov-bedwinger) Murphy die ruim anderhalf jaar geleden ernstig lichamelijk malheur opliep.

Spijtig genoeg lijkt het wel alsof het altijd de zachtaardige, sympathieke gasten zijn bij  wie het noodlot op deze manier toeslaat. 

Begin januari 2017, drie weken voordat Theo overleed,  werd Murphy op zijn werk bij de RET getroffen door een hersenbloeding. Gelukkig kon er toen doeltreffend gehandeld worden en werd hij spoorslags naar het ziekenhuis overgebracht. Daar kwam er helaas nog een hersenbloeding overheen, gevolgd door twee herseninfarcten.  Zijn gezondheidssituatie werd toen dermate kritiek (“de artsen zeiden achteraf dat ze me 7% kans gaven om zoiets te overleven”) dat zijn familie bij elkaar geroepen werd om afscheid van Murphy te nemen. Wonderlijk genoeg bleef Murphy aan het leven haken, besloot gewoon door te gaan met ademhalen en luidde zo het begin van zijn herstel in.  


De voorzitter van SG Overschie, Ronald Verbeek, mailde ons vorig jaar al attent, nadat zijn situatie stabiel geworden was, dat de periode van revalidatie was gestart.
Eerst twee maanden in het Erasmus MC in Rotterdam waar hij ook geopereerd werd. Daarna eveneens twee maanden in Wijk aan Zee (het thuis van vroeger het Hoogovens-, Corus- en nu het TataSteel-toernooi) omdat er in de omgeving van Rotterdam geen plaats beschikbaar was. De revalidatie werd tot oktober 2017 voortgezet in het  Rijndam Centrum in Rotterdam.

Daarna is Murphy weer thuis gekomen en doet daar nu zijn oefeningen. Zo heeft hij  sinds kort een loopband in de woonkamer.  Twee keer per week gaat hij naar een gezondheidscentrum in de buurt om verder aan zijn herstel te werken. En als hij naar buiten gaat doet hij dat met de rollator of met zijn recente aanwinst de scootmobiel.

Wanneer je nagaat van hoever hij moest komen, is het wonderbaarlijk hoe goed Murphy hersteld is. Met zijn denkvermogen en geheugen is in elk geval niets aan de hand. Die zijn gewoon 100% zoals vroeger. Dat bleek wel uit de paar schaakpotjes die we speelden. Hij haalde daarin gewoon zijn oude niveau.  

Het probleem zit hem meer in het fysieke gedeelte en dan met name in het lopen. Omdat zijn coördinatie en evenwichtsgevoel een flinke tik hebben gekregen, is zijn manier van lopen minder gestroomlijnd. Hij loopt een beetje als Malle Pietje zoals hij het zelf met ironie zegt. Maar er is nog ruimte voor verbetering, hoewel het herstel nu wel met steeds kleinere stapjes de goede kant op zal gaan.

Murphy thuis in Overschie

Angst voor herhaling van wat hem overkomen is heeft hij totaal niet meer. De hersenbloedingen waren het gevolg van aangeboren, kwetsbare aderen. Die zijn later alle gescand en waar nodig “versterkt” (ik zeg het maar in lekentaal, voor zover ik het begrijp). Dus het risico op een herhaalde hersenbloeding is afgedekt en daarmee ook de bezorgdheid dat het nog een keer zal gebeuren.  

Hoewel Murphy in de afgelopen anderhalf jaar flink is opgeknapt zit hervatting van betaald werk er waarschijnlijk niet meer in. Maar energie (en tijd) heeft hij nog genoeg. Wanneer hij nog wat verder hersteld is zou hij zich wellicht kunnen wijden aan wat vrijwilligerswerk of iets dergelijks.

In het voorjaar en zomer verdeelt hij zijn tijd tussen Overschie en Hoek van Holland, waar hij een prachtig huisje heeft dat hij (allround doe-het-zelver en klusser als hij was) destijds zelf grotendeels verbouwd heeft. Het is nu een plek om rust te vinden. Ook zijn vrouw Brenda zoekt daar regelmatig de ontspanning na een hectische periode waarin ze continu zaken moest regelen voor Murphy en hem in vrijwel alles heeft bijgestaan.

Tussen één van de partijtjes in die we afgelopen zaterdag (1 september j.l.) speelden kwam het gesprek onwillekeurig toch op de meest opmerkelijke gebeurtenis uit de schaakcarrière van Murphy: de winst op Kasparov tijdens een simultaanseance in Rotterdam (in het World Trade Center, dacht ik) in 1987. Het recht om aan de simultaan mee te kunnen doen had hij verkregen nadat hij hoog geëindigd was in één van de zeer sterk bezette selectiewedstrijden. In 1987 bevond Kasparov zich in de kracht van zijn leven als schaker. En het lukte Murphy om de beste schaker aller tijden te verslaan! De partij was in het verre eindspel beland toen Kasparov de beslissende fout maakte.  Helaas is de notatie van de partij er destijds bij ingeschoten.

Garry Kimovich haalde bakzeil tegen Murphy

Er verschenen daarna in zowel regionale als landelijke kranten tal van artikelen met ook interviews met Murphy over de miraculeuze winst. Zijn zege op Kasparov had indruk gemaakt, zoveel was duidelijk. Zijn plakboek over die tijd puilt ervan uit. En dan te bedenken dat Murphy het schaken pas een jaar daarvoor had opgepakt. Hij had de beginselen weliswaar op zijn twaalfde geleerd, maar er pas serieus werk van gemaakt toen hij 26 was en zich tijdens een zomervakantie op een camping in Frankrijk stierlijk verveelde.


Murphy was groot nieuws na zijn winst op Kasparov
Tegenwoordig is Murphy lid van SG Overschie en speelt daar nog regelmatig zijn partijen. Bij voorkeur op de zaterdagmiddag tijdens de bondswedstrijden. Het ’s-avonds spelen van partijen valt hem toch te zwaar.

Murphy apprecieerde de aandacht. En zijn deur staat altijd open voor mensen die een keertje bij hem langs willen komen om een potje te schaken. Wilde zelfs alweer een toernooitje houden, zoals hij dat nu ruim elf jaar geleden ook al deed in zijn vorige huis in Overschie met deelname toen van Theo, Marco, Frank, Leo (2x), ik en nog zo wat figuren. Dat is misschien iets voor een volgend jaar.

Groeten van Murphy aan alle Rokadi!

Rick

woensdag 1 augustus 2018

Ratinglijst augustus 2018

In de afgelopen drie maanden o.a. een spectaculaire stijging van Sander. Met prima gespeelde toernooien in Utrecht en Maastricht pakte hij flinke ratingwinst. Leo daarentegen strooit met zijn forse ratingverlies alvast wat zand in de ogen van zijn komende KNSB-tegenstanders. Een originele strategie.



Shit, sta ik er weer niet bij. Humorloze boel zeg . (Klopt. Dikke middelvinger en oprotten jij. - red.)

zaterdag 14 juli 2018

Enfin


Blood runs through your veins
that's where our similarity ends 
Editors - Blood

Beste lezer!

Sinds, grofweg, de tweede helft van de jaren tachtig van de vorige eeuw was ik lid van schaakvereniging Rokado uit Nieuw-Beijerland.

Aan die periode komt jammer genoeg een einde nu ik mijn lidmaatschap heb opgezegd.   

Het betekent dat dit weblog stopt. Helaas, maar het is niet anders. Dus op deze plaats ook geen snoeverig gebral of sentimenteel gezever meer. 

Tegelijkertijd zal ik ook veel dingen missen:  de taalgrappen & spitsvondigheid van Wilbert, de teamspirit van Marco, de flauwe grapjes van Han, de rust en het zelfvertrouwen van Frank, de scherpe analytische blik van Rex,  de schitterende partijen van Matthias, de reisverhalen van Sander, het ongebreidelde optimisme van Leo, het enthousiasme en de inzet van Jos, de gortdroge humor van Ben, om maar wat te noemen. 

Als je dit zo ziet is het eigenlijk best wel jammer. Ook helaas: Karma's a bitch.
  
Misschien  ga ik vanaf deze plaats verder met verslagen van mijn persoonlijke schaakverrichtingen. Zou wel het niveau verhogen.

Uiteraard wens ik Rokado en de Rokadi een succesvol vervolg toe, met veel promoties, kampioenschappen  en dat soort dingen nog meer.

May nothing but happiness come through your door

Groet, Rick

maandag 18 juni 2018

SNELSCHAAKTOERNOOI ROKADO


Beste allen,

Zaterdag 16 juni was het eindelijk zo ver: het snelschaaktoernooi van Rokado.
Matthias had de organisatie op zich genomen en in Breda een leuke locatie gevonden waar zowel binnen als buiten gespeeld kon worden.
Het was prachtig weer waardoor alle partijen op het buitenterras konden plaatsvinden. Met 7 deelnemers dreigde een oneven aantal, wat echter onverwacht opgelost
werd doordat Frank van schaakclub de Baronie (Frank B) toevallig langskwam en wel wilde meedoen. Dat Frank B doorgaans onderbond speelt, voorspelde voor hem een zwaar middagje.
Mijn wekenlange voorbereiding kon gelijk de prullebak in: in plaats van het gebruikelijke tempo van 5 minuten p.p. besloot Matthias tot een schema van 28 potjes met 3 minuten bedenktijd. 

Gezien Matthias zijn werkervaring met computers had ik voor het bijhouden van de scores gerekend op een beamer met een prachtig geavanceerd speelschema.
Matthias peuterde echter uit zijn broekzak een vlekkerig blaadje tevoorschijn waar alle namen en rondes op werden gekrabbeld. Het bleek evengoed effectief.

Als grootste kanshebber schatte ik Matthias in: hij had een sterk extern seizoen gedraaid, had natuurlijk niet voor niets arglistig gekozen voor een tempo van 3 minuten en was goed ingespeeld op zijn meegebrachte mini schaakklokje.
Ironisch genoeg bleek juist het snelle speeltempo de grote spelbreker voor Matthias: vele gewonnen stellingen vonden hun waterloo
door het voortijdig vallen van de vlag. Met een onopvallende vijfde plaats zal ons 1e bordspeler niet tevreden zijn geweest.
Invaller Frank van de Baronie had zoals verwacht een zware middag tegen de buldozers uit de KNSB maar door elke verliespartij als leermoment op te vatten, kon hij de moed erin houden.
Meer dan een 8e plaats zat er niet in. Zijn grootste wapenfeit waren 3 strakke afgetekende winstpartijen tegen Leo, die geen antwoord wist op het enigszins onorthodoxe openingspel van Frank B.
Tussendoor uitte Leo zijn verbazing hierover op karakteristieke Leo-wijze.
Op de 7e plaats komen we Leo tegen. Gezien de Elo te verwachten maar Leo kan als geen ander boven zichzelf uitstijgen, zoals hij dit seizoen al meermaals heeft laten zien.
Deze middag zat dat er echter niet in, al werd wel tegen de latere kampioen een keurige 2-2 gescoord.
Bij Marco was het vertoonde spel net als dit seizoen in de externe competitie vlak en meestal niet om aan te zien. Genadeloos werd door zijn teamgenoten het gebrek aan talent uitgebuit
met als dieptepunt kansloos 0 uit 4 tegen de kampioen. Een eerloze 6e plaats. Bagger.
Heel netjes 3e werd Rex. Onze nestor was ooit een snelschaakmonster die in zijn goede jaren zijn huidige teamgenoten zelfs geblindoekt nog met huid en haar zou verslinden.
Een speciaal belegd trainingskamp (weekendtoernooi Eindhoven en snelschaaktoernooi Baronie) zou de oude Rex-glorie moeten herstellen.  Rex kwam een eind maar kon toch geen serieus aanspraak maken op de titel.
Enigzins verassend op de 2 plaats vinden we Sander. Met 28 potten is onze benjamin natuurlijk in het voordeel, maar naar eigen zeggen is 3 minuten eigenlijk te snel. De eerste cyclus van 7 partijen liep voor geen meter,
maar daarna kwam Sander goed op stoom. De grote sprong omhoog in elo in de afgelopen maanden door 2 weekendtoernooien bleek dus niet geflatteerd. Een uitstekende prestatie en de prijs van een fles wijn voor “aanstormend talent”.
Dan blijft natuurlijk nog maar één plaats over. Winnaar en de grote snelschaakkampioen van Rokado van 2018 is FRANK. Deze dag was er geen maat op Frank, elke cyclus werd tenminste 5 uit 7 gescoord wat resulteerde in een straatlengte voorsprong op de rest.
Niemand die zo aardig en bescheiden is als onze Frank, tenminste als het gaat om zaken die niets met schaken te maken hebben. Zodra de link met schaken wordt gemaakt, verandert deze Frank in een bloeddorstige Frankenstein die maar 1 doel heeft:
de complete vernietiging en vernedering van de tegenstander, goedschiks of kwaadschiks. Dit begon al voor aanvang, want Frank besloot dezelfde tactiek toe te passen die hem binnen 15 minuten een punt opleverde tegen DD in de externe: namelijk (veel) te laat komen.
Dit werkte, want iedereen zat al ongerust hem te bellen, te smsen te mailen terwijl Frank nog lekker Frankrijk - Australië zat te kijken. Verder verdenk ik Frank ervan zijn ooglaseren als dekmantel te hebben gebruikt,
om via een chip in de ooglens continu in verbinding te staan met Stokfisch. Het schaken tegen deze Frank is als het fietsen tegen een Alpenreus met een continu stijgende hellingshoek:  je krijgt niets cadeau en hoe langer de partij duurt en hoe goed je ook staat hij komt altijd terug.
Hoogst irritant. Voeg daar aan toe dat hij er kennelijk lol aan heeft om door te blijven spelen, terwijl hij best weet dat de vlag van de tegenstander allang is gevallen. Het mag dan geen verwondering wekken dat sommigen de grootste moeite hebben om zich in te houden
om de neus van deze Frank te bewerken. Niet dat dit veel zin zou hebben want dat heeft zijn broer al reeds gedaan na hun eerste onderlinge schaakpotje toen ze 7 en 9 jaar waren.
Na afloop vertrokken Frank B en Rex en had de rest nog een lekker afsluitend diner. Onze Frank pakte aan tafel doodgemoedereerd uit een plastic tas een grote witte pot waar pillen uitkwamen van onbestemde afkomst. “Pepmiddelen zijn niet verboden en ik moet de kuur afmaken”.
In de Rokado reglementen staat inderdaad niets over het gebruik van anabolen………  


Al met al was het een prachtige middag/avond en voor herhaling vatbaar in 2019.  We rekenen dan wel ook op deelname van de rest:  
Wilbert (familieverplichtingen),  Rick (geen zin), Han (frisdrank gerelateerde maagproblemen), Ben (op strafkamp in de brandende Portugese zon na het Numansdorp-debacle) en Jos (moe van Engelandreis)  

Met dank aan Matthias voor het organiseren en de prijzen!    


Marco

maandag 23 april 2018

Wijker Toren - Rokado : 3-5


Afgelopen zaterdag was alweer de laatste ronde van de KNSB-competitie.
Op het spel stond alleen nog een 3e of 4e plek in de eindrangschikking
dus er kon vrijuit gespeeld worden. Er werd gespeeld in Wijk aan Zee en
wel dáár waar ook het befaamde Tata Steel gespeeld wordt. Nu was ikzelf
wel benieuwd naar " de zaal " waar dat beroemde toernooi wordt gespeeld
en zodoende het verzoek aan de bardame om even te mogen kijken in de
sporthal. En dat was het, een lege sporthal, niks bijzonders te zien verder
maar als je er toch bent dan neem je dat even mee.

Er waren helaas wel verdacht (?) veel (4!) afzeggingen voor deze wedstrijd
maar laat ik daar niet te veel woorden aan vuil maken behalve dat het wél
een beetje jammer is (jammer zijn ook andere dingen, Han, bijvoorbeeld .... laat maar zitten ook - red.)

Gelukkig waren Jos en Sander bereid in te vallen zodat
we met een volledig team aan de wedstrijd konden beginnen. Niet onvermeld
mag blijven dat er een heuse supporter was meegekomen - een vroegere buurman
van Jos - namelijk de (voor mij) welbekende Carel den Boer, vader van Ber.
Ber was zo'n 30 jaar geleden een sterke jeugdspeler die te vroeg gestopt is
maar zijn vader Carel ging dóór en bleef door de jaren heen overal aanwezig
waar wat te schaken viel - en zo ook vandaag.

Dan nu de wedstrijd zelf. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat er geen moment
was dat we konden hopen op de winst. Na een uur of 2 spelen zagen de meeste
stelling er wat verdacht uit, behalve Frank die goed stond en Leo die vrij
snel na de opening tot remise kwam.

bord2:
wit       B.Veltkamp     2113
zwart   Matthias          2147

Matthias koos een wat passieve opening en wit leek de beste kansen te hebben.
Er dreigde een pion verloren te gaan maar Matthias vond een slimme verdediging
die de pion terugwon en waarbij de stelling werd " platgelegd ".
Na een hoop afwikkelingen ontstond een eindspel van wit paard tegen zwarte loper
met zelfs een extra pion meer, maar zonder enige kansen op winst. Remise.

bord 4:
wit       J.van Zutphen 2170
zwart   Rex                 2080

De tegenstander van Rex koos voor een soort " beton-opstelling " met d4/Pf3/Lf4
en na wat nadenken koos Rex toch maar voor het Hollands. Op zich niet verkeerd
maar resulteerde wel in een wat gedrukte stelling die nooit echt loskwam. Wit
kwam langzaam naar voren op de damevleugel en hield alles goed onder druk waarna
deze een kwaliteit won. Dat was teveel en de partij ging voor ons verloren. 1-0

bord5:
wit       Frank              2034
zwart   H.C Duijker     2186

Zoals gezegd was het enige lichtpuntje halverwege de wedstrijd de stelling
van Frank. Ik meen dat het een soort van Trompovsky met een snel b5 was, die
de zwartspeler nou niet echt goed behandelde. Frank kwam overweldigend te staan
in het centrum en na de nodige doorbraken kon er jacht gemaakt worden op de
zwarte koning die nooit tot rokeren kwam. Prima gespeeld, prima resultaat! 1-0

bord 6
wit       B.P Mulder      2162
zwart   Jos                  1365

Jos speelde weer eens mee en hoewel hij een klein rating-nadeel van slechts
800 punten had kwam hij aardig uit de opening. Het ging allemaal goed totdat
er een aantal pionnen met elkaar clashten met materiaalverlies tot gevolg.
Dat was niet meer te redden en de partij ging verloren. 1-0

bord 7
wit       Leo      1919
zwart   C.Cok 2100

Leo speelt alweer geruime tijd 1.e4 en bereikt daar goede resultaten mee.
Was het vroeger onvermijdelijk een Blackmar-Diemer gambiet, tegenwoordig speelt
hij met wit de scherpste varianten van het Frans en Schots alsof het niets is.
Deze keer het kwam het Schots op het bord, maar heel scherp werd het echter niet.
Al snel werden dames geruild en bleef een droge remise-stelling over.
Gezien de beide ratings is dat natuurlijk (wéér) een prima resultaat. Remise

bord 8
wit       R.Schelvis      2086
zwart   Sander            2015

Ook Sander viel weer eens in en hoewel iedereen overtuigd is van zijn kwaliteiten
zijn de resultaten wat matig. Hij krijgt dan ook steevast elke keer ZWART.
Sander speelde een goede partij en bleef lang bij, maar enkele foutjes zorgden
er voor dat wit de partij uiteindelijk won. Mocht je nog eens willen invallen dan
stem ik ervoor dat je eens met WIT speelt Sander! Maar goed, 1-0.

En dan m'n eigen partij aan bord 1. Zoals men weet ben ik ook een " stukkenjager "
(Tilburg) waar ik o.a af en toe intern speel. Deze gelegenheid ben ik echter de
" stukkenschrijver " - is dit humor? - en omdat het seizoen nu afgelopen is heb
ik m'n partij maar eens geanalyseerd. Niet te diep en uit de losse pols, dat wel.

bord 1
wit       Han
zwart   E.Schoehuijs

1.d4 , Pf6 2.Pf3 , g6 3.c4 , Lg7 4.Pc3 , 0-0 5.e4 , d6 6.Le2 , e5 7.0-0 , Pbd7
8.d5 , Pc5 9.Dc2 , a5

Dit is allemaal theorie. Zwart gaat uiteraard wat proberen met f7-f5 en wit heeft
een traag plan met b3/a3/Tb1 en uiteindelijk b3-b4 om het paard te verjagen en
de damevleugel te slopen. Ik haal nu de zetten door elkaar en speel:

10.Pd2?! , oke dit is een zet die vaak wel wordt gespeeld maar niet op dit moment.
Normaal is 10.b3 , Ph5 11.Te1, Pf4 12.Lf1, f5 en pas nu ergens een Pf3-d2.

10....Ph5 , goeie zet. Slaan op h5 is zeker niet goed en omdat Pd2 de c1-loper
in de weg staat zijn de zwarte aanvalszetten nu gevaarlijker.

11 g3 , Lh6 , op meteen f5 volgt 12.ef5: Lf5: 13.Pde4 en wit komt er aardig uit.

12.b3 , Lh3
13.Te1, Pf6
14.Tb1,           ik doe maar net of m'n neus bloed en voer het gebruikelijke plan uit.
Ondertussen is f2 een zwak puntje in de stelling aan het worden.

14...., Pg4
15.Pf1, toch maar wat proberen te ruilen. f5 met opening f-lijn wordt vervelend.

15...., Lc1:
16.Dc1:, f5
17.ef5:, gf5:
18.f3?!, dit berust op een lichte hallucinatie. Ik had wat vage ideeen om m'n dame
op h6 te planten (na Pg4-f6) om zo de zwarte aanval te frustreren. Zwart moet dan
z'n witte loper ruilen op f1 en dat leek me wel zo fijn op dit moment.




18...., f4! 

Mais non! Ik dacht heel even dat ik na m'n geklungel nog redelijk weg zou komen
maar nu begon ik me wat teleurgesteld te voelen over m'n stelling.
19. fg4: f3! en zwart dreigt zowel f2+ als ook fe2: met een gatenkaas als gevolg.
Dat veldje f3 is blijkbaar mijn achilleshiel als ik met wit konings-indisch krijg
hoewel dit veld in deze opening doorgaans 287 keer gedekt is. Na goed nadenken
kwam ik nog met de enige die het een beetje bij elkaar houdt:

19.Pd1(!) , veld f2 moet gedekt worden en ik was blij dat ik deze zet vond want
m'n tegenstander had dit blijkbaar overzien en raakte nu ietwat van slag.

19....e4? , dit lijkt een zet in de geest van de stelling, maar resulteert vrijwel
geforceerd in een betere stelling voor wit. Beter was simpel Pg4-h6 waarna zwart
echt wel iets bereikt heeft op de koningsvleugel.

20. fg4: , f3
21. Pf2 , fe2:
22. Te2:, wit heeft nu een pion meer en druk tegen e4 terwijl de koning veilig
staat , na bv. 22...Lf1: 23. Kf1: gevolgd door De3 en Kg2. Wat zwart in de partij
doet is echter niet beter.

22......Tf2:
23.Tf2:, Pd3
24.De3 , Pf2:
25.Kf2:, Df6+
26.Kg1 , Te8
27.Pd2 , Te5
28.Te1 , zwart is gebonden aan e4 en heeft in feite slechte loper tegen goed paard.
Als wit dames kan ruilen, dan is de stelling technisch gewonnen omdat de witte
koning pion e4 wel kan aanvallen maar de zwarte koning deze niet kan dekken.

28...., Lg4:
29. Tf1, niet 29.Pe4:? De7 en het paard gaat eraan na Lf5.

29....., Dg6
30. Tf4, Lf5 



Het staat nu goed voor wit maar hoe verder? Wit heeft ideeen met Tf4-h4-h6
om de stelling binnen te komen met als doel dameruil. Ook torenruil is goed
omdat wit dan de dame op d4 en de koning op e3 kan krijgen, waarna pion e4 valt.
Dat kan nu niet want als de dame weggaat volgt meteen e4-e3. Ook de diagonaal
a1-h8 moet wit in de gaten houden want alleen zo kan zwart voor problemen zorgen.
En dan het paard op d2. Het hangt aan e4 maar doet voor de rest niet veel.
Dit alles overdenkende zijn de volgende zetten eigenlijk logisch.

31.Pb1! , op c3 staat het paard veel beter en dekt bovendien de diagonaal af.
Daarnaast kan het springen naar b5 met soms aanval op c7 en mogelijkheden om
naar d4 te springen. Zoals u uit het bovenstaande al wel kunt raden was ik
uitermate tevreden met dit idee.

31....., Lg4
32.Pc3 , Lf3
33.Kf2 , Tf5  Heeee, torenruil aangeboden! Dat is verdacht. Neem ik dat aan met
iets als 34.Tf5:,Df5: 35.Df4 , dan volgt echter sterk Dh3!. Ik dacht dat ik dan
de dames kon ruilen met 36.Dg5+ en uiteindelijk een schaak op e6 , maar zwart heeft
36....Kf7! en " white is in a world of hurt ".

34.h4 , verhindert zwarte tegentruken maar het idee met Tf4-h4-h6 is weg.

34...., Te5
35.Pb5, Dg7
36.Pd4, Te7 op zowel Pe6 als Pf5 komt nu Db2+ met pijn, en ook op f3 slaan
en de pion winnen is daarom niet goed. De diagonaal moet gesloten blijven.

37.Dc3, Tf7? dit is echt de beslissende fout. Het lijkt wel aardig vanwege
de positie van Kf2 maar er is geen goede aftrek met de loper. Ondertussen
komt de witte dame nu makkelijk binnen om dameruil af te dwingen waarna de
stelling makkelijk wint.

38.Tf7:, Kf7:
39.De3 , wit beheerst nu alle velden en komt via f4 binnen

39....., Lh1
40.Df4+, Df6
41.Ke3 , Df4:+
42.Kf4:, Ke7
43. g4 , Kd7
44. Pe6, h6
45. g5 , h5
46.Pc7: 1-0


En zo eindigde de wedstrijd uiteindelijk in een verdiende overwinning
voor de Wijker Toren. Een goed team in de breedte - net als wij eigenlijk -
maar met een hogere gemiddelde rating. Zij 3e , wij 4e , ik kan er mee leven.

Zo sluiten we een goed seizoen af met een 4e plaats. Overall hebben we als
team prima gespeeld met goede overwinningen tegen de lagere teams en kleine
verliezen tegen de hogere teams. Daarbij nog een 4-4 gelijk tegen de kampioen.
Bij deze wens ik ieder ( en ook namens alle teamleden denk ik ) een goede
vakantietijd toe al waren er plannen om binnenkort nog iets te organiseren.

Han

Lees ook dit stuk namens de Wijker Toren, met foto's, een analyse van de partij van Marco en dat soort dingen nog meer.