zondag 5 februari 2017

6-2 pak slaag in Velserbroek

Nog maar vijf dagen na de indrukwekkende en massaal bezochte crematieplechtigheid voor Theo moest er door Rokado geschaakt worden. Niemand zat daar echt op te wachten, maar het was even niet anders, zoals Hans al mailde aan zijn teamgenoten.
Het sterke Santpoort, derde van de ranglijst en nog kanshebber op promotie, verwachtte ons gisteren in Velserbroek.

Kersverse vader van een tweeling Matthias mocht het op bord 1 opnemen tegen GM Harmen Jonkman (2387), die hoewel geen professioneel schaker meer toch nog steeds een geduchte speler is. Matthias leek het de eerste uren uitstekend te doen: de rustige stelling werd geleidelijk steeds meer uitgedund en er leek weinig aan de hand. Toch kon Jonkman de druk opvoeren, viel met zijn dame binnen en bracht wat nare penningen in de stelling. Het zag er verloren uit toen Matthias door de vlag ging.

Op het moment dat Matthias na ruim vijf uur spelen op moest geven, had Leo helaas al verloren van Daan Haver (2099 -over tweelingen gesproken. Santpoort heeft er ook een: Bas en Daan Haver).  Hij moet zich ergens vergaloppeerd hebben in een rustige stelling waarin hij weinig te duchten leek te hebben.  Te oordelen naar de ontdane reactie en het rood aangelopen gezicht van Leo direct na afloop zal het inderdaad een blunder geweest zijn.

Hans speelde een ouderwetse Hans-partij:  tegengesteld rokeren en met zwart meteen op zoek naar de witte koning van Martijn de Roode (2128) om die met grof geschut te belagen. Hans won toen wit groot materiaalverlies niet kon voorkomen. De partij vind je hieronder:





Wilbert verloor na zware strijd een vrij complexe partij tegen Peter de Roode (2149) en Han melkte nog heel lang toreneindspel met een pluspionnetje uit tegen Wim Laurens Gravemaker (2067). Maar het was en het bleef potremise.

Frank had Bas Haver (2205), de andere helft van de tweeling, als tegenstander. Frank had het initiatief, probeerde het serieus in een lopereindspel maar Haver kon de boel nog net bij elkaar houden. Remise dus.

Tegen Wim Eveleens (2051) offerde ik een stuk voor een drietal pionnen en dat leek wel goed uit te pakken. Het eindspel dat ontstond was ondanks het beperkte materiaal voor mij binnen de gegeven tijd en na een kleine zes uur spelen toch wat te complex. Ergens in het eindspel moet ik het hebben laten liggen, want remise moet onder handbereik geweest zijn.


Rex weigerde halverwege zijn partij met Rik Konst remise, voornamelijk vanwege de ongunstige situatie aan de andere borden, en ging daarna in de fout en moest een kwaliteit inleveren. Het ontstane eindspel met voornamelijk lichte stukken was moeilijk maar leek nog wat kansjes op remise te geven door het vrijwel ontbreken van pionnen.  Zover liet Rex’ tegenstander het niet komen, waardoor ook deze partij verloren ging.

6-2 dus. Een uitslag die enige kansloosheid suggereert maar dat is ver bezijden de werkelijkheid. Tot dik in het vijfde speeluur was het grootste gedeelte van de partijen nog volop gaande waarbij de resultaten nog allesbehalve voorspelbaar waren. Ik denk daarom dat we als team maximaal hebben gestreden, maar soms valt alles net de verkeerde kant op, zoals gisteren in Velserbroek.

Laten we uitgaan van een gunstiger uitkomst van Caïssa’s grillen bij de volgende wedstrijd: 11 maart thuis spelen we de degradatiewedstrijd tegen RSR Ivoren Toren uit Rotterdam.

Rick  

Lees ook het verslag van SV Santpoort