maandag 23 januari 2017

Bij de dood van Theo


Je kunt jaren en mensen tot terugkeer bewegen,
En ook liefde – wat zeg ik, er is nog zoveel.
Ik ging weg voor altijd, maar terug zal ik komen
En dan reis ik met jou naar de zon en de zee

Boris Ryzji





Onze voorzitter is er niet meer. Theo is overleden. Hij stierf op een kille winterdag, in de middag van maandag 23 januari 2017, aan de gevolgen van uitgezaaide kanker.
Dat Theo er nu niet meer is, is voor mij en voor veel anderen, vrienden, clubgenoten, bijna niet voor te stellen.   

Theo was er namelijk altijd. Bij Rokado waar ik hem ruim 30 jaar geleden leerde kennen was hij tot zijn overlijden het hart en ziel  van de vereniging. Hij runde de vereniging zowat in zijn eentje: hij was zowel voorzitter als teamleider, maar ook penningmeester die jarenlang de bondscontributie voorschoot van veel leden en daar vervolgens zonder een spoortje van wrok werkelijk nooit meer op terugkwam. 

Theo wàs Rokado. En zonder Theo’s onbaatzuchtige inzet was Rokado zonder twijfel al lang geleden opgedoekt, ter ziele gegaan en nu niet meer dan een mooie, maar vage herinnering uit het verleden geweest.

Maar ach, dat is maar schaken. Theo was een mens die positief in het leven stond. Ik herinner me hem als opgewekt, goedgehumeurd en altijd bereid tot een praatje. Praatjes die vaak overgingen in lange gesprekken, aan de telefoon of tot midden in de nacht in de kroeg onder het genot van de nodige biertjes.  

Theo was een graag geziene persoon. Niemand mocht Theo niet. Theo was makkelijk in de omgang, had geen groot ego en kon wel tegen een stootje. Hij was daarom ook heel goed in staat om met moeilijke mensen, zoals ikzelf bijvoorbeeld, langdurig vriendschappelijk om te gaan en om andere karakters met een gebruiksaanwijzing zelfs tot zijn beste vrienden te mogen rekenen.

Zijn positieve levenshouding begon barstjes te vertonen toen begin 2015 de diagnose maagkanker werd gesteld.  Hij herstelde snel van de schrik en nam zich heilig voor de strijd met de ziekte aan te gaan en deze te overwinnen. Theo onderging een operatie en kreeg chemokuren en leek inderdaad op weg naar een volledig herstel.

Toen later in 2016 de ziekte terugkwam, leek Theo’s eerdere verzet plaats gemaakt te hebben voor een soort berusting en acceptatie van een onvermijdelijke uitkomst.

Het laatst zag ik hem op een zondag, half december 2016, de dag na onze laatste thuiswedstrijd in Nieuw-Beijerland. Op de één of andere manier voelde ik dat ik bij hem langs moest gaan. Ik wist gewoon dat dit een van de laatste keren was om Theo te zien en nog te kunnen spreken.

Ik ben blij dat ik dat ook gedaan heb. Theo was sterk vermagerd, had  veel moeite had met ademhalen en was er overduidelijk lichamelijk bar slecht aan toe. Maar toch was hij was hij geïnteresseerd in de partij die ik de dag ervoor had gespeeld en suf in remise had laten verzanden en hem nu demonstreerde.  Hij sprak daarna heel open en realistisch over de ziekte die hem in zijn greep had en die hem volgens de artsen nog 7 maanden respijt zou geven. Theo wist ook wel dat dit getal maar een slag in de lucht was.

Iets meer dan een maand later overleed Theo, niet meer in staat om nog zin te kunnen geven aan zijn leven dat beroofd was van elk perspectief.

Theo was een geweldig mens, we zullen hem verschrikkelijk missen.

Rick

Op de site van Charlois Europoort

en ook van SV de Raadsheer uit Zundert wordt Theo herdacht.

Op pagina 6 van het Kompas van 27 januari vind je enkele rouwadvertenties van familie, vrienden en de tafeltennisclub

Theo's rouwkaart 

6 opmerkingen:

Arno Luinenburg zei

Gecondoleerd! Volgens mij speelde hij vorig jaar mee met schaken tegen kanker waar ik ook speelde. Hij was een rustig en vriendelijk persoon. Precies 8 jaar geleden speelden we een teamwedstrijd in jullie clubgebouw en heb ik ook met hem gesproken.

Peter Kemner zei

Een zeer aimabel mens! Heel verdrietig nieuws, ik wens jullie veel sterkte. Mooi geschreven stuk Rick.

Kresna Soerjadi zei

Onvoorstelbaar dat zo een enthousiast en tegelijkertijd rustig maar wel bevlogen persoon als Theo ons is ontvallen. We hebben een bijzonder sympathiek persoon verloren. Ik wens Theo's dierbaren alle sterkte toe.

Si Tumbuk zei

Als er iemand was op wie het woord aimabel van toepassing was, dan was het wel Theo. Een echte gentleman is ons ontvallen. Namens Charlois Europoort wens ik Rokado, vrienden en nabestaanden veel kracht bij het verwerken van dit verlies.

Anoniem zei

Ik denk dat wel iedereen van Rokado zich betrokken voelde bij Theo. Zelf was ik in het begin nog hoopvol en stuurde hem een leesboek op met de gedachte om tijdens ‘herstel’tijd wat te lezen te hebben. Nadat zijn maag verwijderd was ben ik er heen gefietst vanuit Breda om hem een hart onder de riem te steken, ik wist amper of ik dat wel zou halen heen en weer, ik hoopte wellicht ‘af te dwingen’ dat het met hem opnieuw beter en dus de goede kant uit zou gaan. Het mocht helaas niet zo zijn.

Ik heb vele herinneringen aan Theo één ervan is dat als hij met ons meespeelde, en het kwam op de beslissende partij aan en als het dan Theo was, had ik er altijd veel voor over om hem te ‘helpen’, dat mocht en kon natuurlijk niet(buiten de vraag of hij wel iets aan mijn eindspeltechniek gehad zou hebben J ), maar het onzekere, het bang zijn het fout te doen voor de club kon ik slecht aanzien, daar had ik veel voor over gehad om dan toch maar de schaakwetten te overtreden.

Don Leo

Aart Kraak zei

Op de Facebookpagina van Giel van Strien las ik het bericht van het overlijden van Theo. Wat een vreselijk nieuws. Ik moet ergens nog een notitieboekje hebben liggen met een partij tegen Theo. Die hij won, uiteraard. Een zacht, sympathiek mens. Ik wens alle familieleden, vrienden, en uiteraard de leden van SV Rokado heel veel sterkte. Aart Kraak.