C/E 4- Rokado, best nog lastig

Vooraf hadden we er wel vertrouwen in. Weliswaar waren Frank en Marco verhinderd, maar met Sander als invaller voor Frank en Peter voor Marco was  er eigenlijk nauwelijks sprake van een verzwakking. Bovendien moesten we tegen C/E 4 en had hun eerste team enige weken geleden niet een verschrikkelijk pak slag gekregen van Rotterdam dat doodleuk  jongens als John Schell en Frans Vreugdenhil had opgesteld? Ach, waar is de tijd gebleven dat ik deel uitmaakte van Variant II met Dick en Michel de Wit, Frans, John en de hele mesjogge familie Verstappen, inclusief senior. Nu we het toch over de Variant hebben, ik schrok gisteravond van de opkomst op de interne competitie. Het is dat de Groene Hel nog een beetje gevuld werd door het postuur van Andre Osinga en het bekende rumoer van John van de Laar, anders had het er uitgestorven geleken. Zo begon het gelazer in Breda ook, een team in de meesterklasse en geen anderhalve paardenkop meer op de interne. Maar goed, niet ons probleem en genoeg geouwehoerd, de wedstrijd:

Op het eerste bord viel de eerste beslissing. Na een pionoffer in de opening had ik de volgende stelling op het bord gekregen.

Hans – Gijsbert Kamerman, stelling na 24... Dh6

25. Dd4?  Hier miste ik de winst, na 25. Td1 f4 26. exf4 gxf4 27.Dc1! is het helemaal over en zelfs 25. c5 wint na 25...bxc5 26.Lxd6!+ Kxd6 27.Dxc5+ Kc7 28.Da5+ Kd7 en het gaat hard.

 25...g4 26. Le2 Df6 27. Dxf6+ (27. Lxd6+ gaat helaas niet. Dxd6 28. Dg7+ Ke8 29. Td1 Db4+ 30. Kf1 Ld7 is beter voor zwart) 27...Kxf6 28. Lxd6 Le6 ½–½.

Naast me zat Rex te zwoegen tegen een agressieve Viktor. Toen Rex in tijdnood kwam, en hardnekkig weigerde te rokeren, werd hij er fraai afgetikt.

Gelukkig had Han daarvoor al gewonnen. Geen idee hoe, maar hij stond opeens een stuk en een stelling voor. Wilbert had een prettig eindspel op het bord en Ben stond op het punt een koningsaanval te lanceren, maar Sander en Peter stonden duidelijk slecht tot verloren. Bij Rick leek de stelling in evenwicht. Het leek even op 4-4 af te koersen.

Gelukkig behandelde Rick het eindspel duidelijk beter dan zijn tegenstander en won hij overtuigend. Toen ook Peter er in knap slaagde met een paar pionnen en een paard zijn stelling met pion minder te vergrendelen, was de winst praktisch binnen. Sander verloor kansloos, Wilbert won door een fraaie tempozet de witte a-en e-pionnen en de partij:

Ingekomen commentaar Wilbert:

"Ik wil jullie de zetdwangbuis waarin ik de witspeler in het eindspel had gestopt niet onthouden.

M. den Bleker (1960) – W. Surewaard (2085)

Charlois Europoort IV – Rokado, bord 4

De laatste paar zetten kon wit alleen een vingerkootje bewegen met Lg2-f3-g2-f3. De voor de hand liggende afwikkeling ontstaat na 44… Tb2, maar ik wilde de totale overmacht even in beeld brengen met 44…, Tg1!, waarna de patiënt geen vin meer kan verroeren. Er volgde noodgedwongen 45. Td1, Txd1 46. Kxd1, Lb1 47. Kd2, Lxa2 48. Kc3, Lxd5 0-1"

En Ben harkte vrolijk door de zwarte koningsstelling. Uitslag 5-3 derhalve en we blijven volop in de race.

Hans

Comfortabele bekerwinst bij Messemaker: 1-3

Vorig jaar vlogen we er in de eerste ronde van de KNSB-beker tegen Messemaker na vluggeren uit, nu waren de rollen omgedraaid en haalden we soepel de overwinning binnen.

Hans speelde op 1 met zwart tegen Karstan. Voor de geïsoleerde pion kreeg hij ruimte maar het was niet voldoende in een partij die zich steeds binnen de remisemarges bevond.

Op de 18e zet deed zich in deze partij een zeer interessant moment voor. 

Wit: Karstan
Zwart: Hans
Stelling na 18.Pc5,...

18...,Lxg3 dringt zich hier op. Commentaar van Hans: "een zet die ik in de interne competitie a tempo zou uitvoeren, maar nu nog even in de stelling wilde laten. Als je met z´n vieren 2,5 punt moet halen, kan je hier moeilijk een beetje gaan zitten hobbyen, was de motivatie om gewoon Lf5 te spelen.  Na 19.Kxg3 (19. fxg3 Txe3 20. Dd2 De8 is duidelijk beter voor zwart) 19...Dc7+ 20. Kf3 (20. Kh4 g5+ 21. Lxg5 hxg5+ 22. Kxg5 De5+ 23. Kh4 Df4#) 20...g5 redt wit zich met 21. Lxg5! (de enige) hxg5 22. e3 d4 23. Pxd7 Dxd7 en het is allemaal nog in evenwicht."

Han won met wit knap van Eduard van Dijk. Hij sloeg zijn slag op de koningsvleugel met de zwarte koning die naar g6 werd gelokt. De volgende tactische verwikkelingen pakten gunst uit voor Han en hij ging er met de volle buit vandoor.
Op bord 3 had ik met zwart de openingsproblematiek tegen Hylkema snel overwonnen en won een pion die mij min of meer in de schoot geworpen werd. In het vervolg verdwenen de stukken snel van het bord. De extra pion legde in het lopereindspel weinig gewicht in de schaal. Toen ik de stelling naast mij bij Wilbert zag besloot ik zetten te herhalen. Er zat ook niet meer in.
Wilbert speelde tegen Arjan van der Leij een razendscherpe opening met loperpenningen all over the place in een variant die Timman en Karpov in 19.. tijdens het xxxx toernooi in xxxx al op het bord hadden. Timman ging toen met wit onderuit, maar zover liet Wilbert het niet komen. Geleidelijk bouwde hij zijn voordeel uit waarbij hij zorgvuldig de kromme opstelling van de zwarte lichte stukken op de damevleugel instand hield. Ook een vol punt voor Wilbert.
Een degelijke overwinning voor Rokado en op naar de volgende ronde!

Rick

N.B.: Op de site van Messemaker de foto's van Ab Scheel

Met boter en suiker: 6-2 winst op Ivoren Toren III

De volledig mislukte exercitie in de KNSB van vorig jaar werd gisteren weggespoeld met een klinkende overwinning op het derde van Ivoren Toren: 6-2.

Waaraan het lag dat vorig jaar alles in ons nadeel uitviel? Geen idee. Wel weet ik dat het uitblijven van succes frustrerend is en op den duur funest is voor je spel.

Voor mijzelf was het laatste volle punt alweer anderhalf jaar geleden. Het punt van gisteren werd begrijpelijk ervaren als een bevrijding.

De wedstrijd tegen Ivoren Toren verliep boven verwachting soepeltjes. Op bord 1 sloeg Hans zijn slag met een kansrijk stukoffer dat Bob Hoos’ witte koning hulpeloos in het centrum vasthield. Niet accepteren van het stukoffer was in feite geen optie. Hoos pakte het stuk maar ging snel ten onder.

Han op 3 maakte gebruik van onnauwkeurigheden van zijn tegenstander Leo de Jager. Diens poging om een verloren pion te heroveren ging tactisch compleet de mist in. Ook een snel punt voor Han dus.

In de tussentijd remiseerde de, gelukkig, teruggekeerde Frank met Fung. Ondanks het aanzienlijke rating verschil had Frank na afloop geen reden tot klagen. Fung had in de partij, zo wees de analyse uit, heel wat meer gezien dan Frank.

Tegen Alex Dabrovski werd ik door mijn tegenstander in het zadel geholpen. Hij gaf kostbare tempi weg, ja voor wat eigenlijk. Het zwarte spel speelde zich in feite vanzelf.  

Bij de andere partijen spande het er wél om: Rex kreeg met zwart in een stugge partij weinig tegenkansen. Een eerste remise-aanbod werd nog geweigerd, later bood Rex zelf remise aan hetgeen geaccepteerd werd.

Marco had met wit een superieure positie opgebouwd. Zijn wat schichtig opererende tegenstander Klijn zat lange tijd aan te kijken tegen de rokende puinhopen van wat ooit een soort Benoni opzet geweest moest zijn. Rond elf uur zocht zwart zijn heil in een meegenomen halve liter blik Amstel dat ingenomen werd als ware het koel verfrissend water in een woestijn.  Met wat minder tijd op de klok schoot Marco daarop een bok van aanzienlijke omvang. De kleine kwaliteit werd weggegeven, de aanvalskansen waren verkeken en direct stond hij compleet verloren. Een onverwachte en onnodige nul voor Marco dus.

Ben speelde met wit een complexe partij met veel dynamisch stukkenspel tegen Keetbaas. Inmiddels een stuk in de plus ging zwart door zijn vlag. Een zwaarbevochten winst voor Ben.

Wilbert zat lang aan te kijken tegen een vrij tam, dameloos middenspel.  In het eindspel ontstonden er toch wat kansjes, die Wilbert handig uitbuitte.

6-2 dus en absoluut niet geflatteerd. Er had eerder zelfs meer ingezeten.

Op 14 november a.s. gaan we op zuid op bezoek bij het sympathieke vierde team van Charlois Europoort, tevens titelkandidaat, voor onze tweede competitie wedstrijd. We kunnen onze borst natmaken! 

Rick

Lees ook het vermakelijke stukje van Keetbaas over de wedstrijd

ROKADO SLUIT AF MET GELIJKSPEL

In de laatste ronde van het seizoen stond er niets meer op het spel voor Rokado en tegenstander Charlois Europoort 2.  Rokado was al gedegradeerd en Charlois was zeker van handhaving.

Met aan beide zijden 2 invallers werd in een gemoedelijke sfeer gestart in Nieuw Beijerland.

Hans is de laatste tijd in vorm gekomen en ging direct ten aanval met wit op bord 2 tegen Peter Kemner. De laatste miste wedstrijdritme en na wat onnauwkeurigheden kwam de zwarte koning op de tocht. Hans wist daar wel raad mee.  

Marco op bord 3 met zwart zag Lendert van den Ouden ingaan op een vroege dameruil. In de resterende stelling kreeg wit wat druk maar afgezien van groot tijdsnadeel bleef de zwarte stelling goed verdedigbaar. 1/2 – 1/2.

Peter op bord 8 met wit tegen Nancy Kirana zette Rokado vervolgens op een comfortabele voorsprong. In een strakke partij met ruimtevoordeel kreeg zwart nooit kans zich los te werken en met 2 sterke centrumpionnen en een onbeschutte zwarte koning kreeg Peter een mooie mataanval met damen+toren.  Een knappe prestatie van Peter, die als enige Rokado-speler dit seizoen ongeslagen wist te blijven.

Zoals al vaker dit seizoen leek de winst Rokado niet te kunnen ontgaan. Bij de meeste borden stond het gelijk, afgezien van Leo op bord 6 met wit die tegen Jelle Wiering niet veel wist te bereiken en zijn geofferde pion niet meer terugzag. Jelle kreeg in ruil voor een kwaliteit een stoomwals aan pionnen en er was voor Leo geen houden aan. 

De sleutelpartij van de dag vond plaats op bord 1. Rex speelde met zwart tegen het jeugdige talent Robin Lecomte een wilde partij waarin de offers en tegenoffers elkaar om de zet volgden. Toen de kruitdampen waren opgetrokken zagers de toeschouwers een gewonnen eindspel voor Rex, die echter verraste door remise aan te bieden vlak voor de tijdcontrole. Dit werd door Robin dankbaar geaccepteerd. 

Op bord 7 met zwart had Han met zwart lange tijd een wat passieve stelling moeten verdedigen met een pion minder tegen Arjen Kouwenhoven.  Han heeft zich echter na een slechte seizoensstart helemaal hervonden en 

wist de partij te doen kantelen en in het toreneindspel een pion voor te komen. Met nauwkeurig spel werd het volle punt binnengehaald.  

Ben op bord 4 had toen de lastige taak om zijn mindere stelling met wit te keepen tegen Marcel Schroer.  

Met minus-pion en het loperpaar tegen leek het een hopeloze missie, maar Ben kwam nog een heel eind. Helaas lag de tijdsdruk na de tijdcontrole de hele tijd bij Ben en een iets te optimistische pionnenmars werkte als boemerang. 

Met 4-4 verdubbelt Rokado haar score en is er een eind gekomen aan een seizoen waar we vooraf toch wel heel wat meer van verwacht hadden. Met dezelfde spelersgroep moeten we komend seizoen in de promotieklasse een gooi kunnen doen naar het kampioenschap.

Marco

DRIE MAAL RADEN…

Met de degradatie al op zak speelden wij afgelopen zaterdag in Zoetermeer tegen De Promotie I. Wilbert en Marco waren verhinderd, waardoor Peter zijn debuut in de KNSB mocht maken en ook Theo weer eens achter de stukken kon plaatsnemen. Met 2 stevige 1600-spelers in de gelederen hadden wij overigens niet de illusie dat we ditmaal wel tot een overwinning zouden komen . Dat gevoel werd versterkt toen Rick meer dan  een uur te laat kwam, omdat hij naar een andere speellocatie  was gereden.  Rick was echter nog maar net op de fiets naar Rotterdam teruggekeerd of ik slaagde erin de stand weer gelijk te trekken. Een aangeboden stukoffer dat geforceerd tot remise zou leiden, werd door Bannink afgeslagen. Iets waar hij een paar zetten laten zichtbaar spijt van had toen ik als een boer door de zwarte lange rokadestelling heen kon harken. Vervolgens slaagde Peter erin zijn debuut af te sluiten met een fraaie remise. Peter kan derhalve voorlopig als enige van ons bogen op een fraaie ongeslagen status in de KNSB. Daarna was het Ben die een vol punt binnensleepte. Ben zette op zijn bekende wijze druk, won een paar pionnen en maakte de boel foutloos af.  

Het zag er zoals gebruikelijk dus halverwege helemaal niet slecht voor ons uit. Zowel bij Rex, Han en Leo was de stelling in evenwicht en hoewel Theo een minder eindspel had, leek het daar nog niet beslist.  Theo maakte echter uiteindelijk de fout de laatste stukken te ruilen,  waarna het pionneneindspel verloren bleek. Bij Rex werd een moeilijk eindspel met ongelijke materiaalverhouding remise gegeven, zodat met een 3-3 stand alleen Leo en Han nog  speelden.

Helaas blunderde Leo echter een vol stuk weg en nadat Han in een betere stelling een mooie winstcombinatie over het hoofd had gezien, slaagde hij er zelfs nog in te verliezen. Ik moet zeggen dat je na 8 ronden wel aan dat scenario gewend raakt, dat is wel prettig. 

Maar goed, volgend jaar gaan we weer eens gezellig een jaartje  huishouden in de promotieklasse en we zullen het seizoen nog even leuk afsluiten door de reserves van die profclub uit Rotterdam op onze eerste overwinning te trakteren.

Hans