En ook geen bekerwinst...

Vorige week liepen we promotie op een half puntje mis, zo kwamen we ook gisteren in de bekerfinale net een halfje te kort om ons geslaagde seizoen wat meer glans te geven.
Na de reguliere partijen stond het 2-2. Hans had klop gekregen van Desiree Hamelink. Frank won van Wilmar Meijer die te ver ging in zijn winstpogingen. In een vage laveerpartij kwam ik niet verder dan remise nadat Ricardo Klepke via een aardige combinatie eeuwig schaak had afgedwongen. In de slotpartij bood Marco bij duidelijk mindere stelling maar met een betere stand op de klok remise aan dat door Bjorn Verstraete veiligheidshalve aangenomen werd.


Het kwam dus aan op vluggeren in de speelzaal van Shah Mata. Mentale support was er door een handvol supporters voor beide teams. Voor ons waren dat Leo, die weer helemaal opgeknapt lijkt, Theo en John van de Laar, een echte fan van ons die het spelen van een interne competitiewedstrijd tegen Theo als excuus gebruikte om de verrichtingen van de grote meesters van Rokado gisteravond te mogen volgen. John, je bent sowieso altijd welkom hoor.
De barrage dan. Ook bij het vluggeren kon Hans geen potten breken tegen Desiree. Marco won netjes van Bjorn Verstraete. Ik nam al te gemakkelijk remise aan tegen Klepke. Dat had ik beter niet kunnen doen aangezien ik nog 50 seconden had en mijn tegenstander 20 en mijn stelling zeker niet minder. Ik was weer eens te laf en koos eieren voor mijn geld. Ik ging ervan uit dat Frank minimaal remise zou pakken (zonder zijn stelling op dat moment te kennen. Ik dacht: Frank verliest nooit). Het liep anders omdat Wilmar Meijer zich revancheerde voor het eerdere verlies op de avond. Frank schijnt volgens de getuigen gedurende een tweetal zetten een niet al te moeilijke damewinst over het hoofd gezien te hebben. Nou ja, kan gebeuren. Mag hij ook eens schutteren? Frank heeft dit seizoen al zoveel gewonnen. Volgens Marco komt hij op de volgende ratinglijst uit in de buurt van de 2200!
Na de reguliere 2-2, dus 2.5-1.5 bij het snelschaken. Een schlemielig slot van zo'n voortvarend gestart seizoen! Volgend jaar maar weer beter.

Tot slot uiteraard felicitaties aan Spijkenisse, en dank aan Shah Mata voor het ter beschikking stellen van de speelzaal en aan wedstrijdleider Sander de Groot voor het belangeloos opofferen van zijn vrije avond.

Bijdragen van andere spelers c.q. supporters zijn welkom

Een aanvulling van Marco:

In mijn partij tegen Bjorn Verstraate verkreeg ik met zwart al snel het loperpaar maar speelde daarna op het oog wat te passief waarna alle witte stukken gevaarlijk stonden richting de zwarte koning en mijn witte loper nog werkloos op c8. Tijdens de partij had ik ook de hele tijd het gevoel met kunst en vliegwerk overeind te blijven en was blij een dameloos eindspel te kunnen bereiken wat op het oog minder leek. Het remise aanbod op dat moment leek me goed getimd met 5 minuten tegen 3 minuten. Volgens Fritz echter bleek eerder het omgekeerde: zwart had hele tijd een klein plusje en ook in de slotstelling kon zwart op winst spelen en met tijdvoordeel. Tsja, achteraf is schaken makkelijk.
Bij Hans tegen Desiré Hamelink kwam een voorbereide stelling op het bord met een riskant paardoffer op f7. We hopen nog van Hans te horen of hij ergens de remise/winst heeft gemist.


Op de site van Spijkenisse ook een verslag:

Rick

Promotie op haar na gemist

Met name dankzij een prima avond voor de topborden werd er gisteren een degelijke 5-3 winst op Sliedrecht geboekt, maar er had nog meer ingezeten. Niet alleen een grotere overwinning, maar ook de onverwachte buitenkans op promotie naar de landelijke klasse.

Hans won vrij eenvoudig op bord 1. Zijn tegenstander rokeerde op een bepaald moment door schaak heen. En dat mag niet. Toen Hans hem daarop attendeerde gaf hij het maar meteen op. De stelling was ook redelijk hopeloos op dat moment.
Ik zat toen al geruime tijd tegen een stelling aan te kijken met een stuk minder in mijn partij tegen Robert van Rekom. Gebrek aan concentratie kostte me een stuk, nadat ik met zwart net dacht de openingsproblemen van het Siciliaanse vleugelgambiet opgelost te hebben. Niet dus.

Wit: van Rekom. Zwart: Rick
1.e4 c5 2.b4 (een gevaarlijk gambietje als het je niet kent met zwart) cxb4 3.a3 d5 4.exd5 Dxd5 5.Pf3 e5 6.Lb2 Pc6 7.c4 bxc3 (beter De4 of De6 - wit krijgt nu echt compensatie) 8.Pxc3 Da5 9.Lc4 Lc5 10.0-0 Ph6 11.Pe4,


Snel even rokeren dacht ik. De weerlegging is eenvoudig:11...0-0?? 12.Lc3! met overbelasting van de zwarte dame 12...Dc7 13.Pxc5 Pd4 14.Lxd4 (de juiste manier om af te ruilen) exd4 15.Tc1 Dd6 etc.
1-0



Marco won daarna op weinig problematische wijze van probleem-componist Henk Prins. Frank werd behoorlijk op de proef gesteld door Pieter Pons. Het toreneindspel was net gewonnen voor Frank, voor het seizoen komt hij daarmee uit op een indrukwekkende 6.5 uit 7.
Ook Rex had een goede stelling. Een blunder van zijn tegenstander bespoedigde het einde. Theo verloor van Niels Mijnster nadat hij eerder goede kansen op tegenspel tegen de witte koning had gemist. Daarna waren wits oprukkende pionnen niet meer te houden.
Waar we eerder nog hoopten op een remise bij Peter, won hij met zwart zelfs nog heel knap een uitgedund eindspel van enkele pionnen en een licht stuk van Willem Kuiper.

Sfeerimpressie laatste ronde, foto van Lenniekingful via Twitter

Eens even kijken, de tussenstand is nu dus 5-2 met nog één partij te gaan, van niemand minder dan Leo die met wit een avontuurlijke partij had gespeeld tegen Tobias Dekker. Je zou zeggen: er staat niets meer op het spel. Maar intussen was bekend geworden dat Spijkenisse zeer verrassend met minimaal verschil van Shah Mata verloren had. Dat betekende dus dat bij winst van ons bordpunten de doorslag zouden geven welk team naar de KNSB ging promoveren. De partij van Leo was ineens van cruciaal belang geworden.
De stelling bij Leo was niet erg eenvoudig, maar hij had sowieso remise voor het grijpen door met zijn torens op de zevende rij schaak te blijven geven. Dat was een optie, omdat beide spelers nog maar ongeveer drie minuten hadden VOOR DE REST VAN DE PARTIJ.
Een haag van bezorgde toeschouwers had zich aan Leo’s bord gemeld. Nog drie minuten voor Leo. Leo aan zet. Nog twee minuten. Waarom zet Leo nou toch niet. Hij zal toch wel weten dat het tempo 1 uur en 30 minuut is voor de hele partij. Geen tijdcontrole. Dat speeltempo is immers als sinds dit seizoen in gebruik. Nog een minuut. Nog 30 seconden en vlag. “Ja, die 35e zet heb ik echt wel gehaald”, sprak Leo strijdlustig, voordat hij door de anderen uit de droom werd gehaald. Hij had gewoon verloren op tijd. Arme,arme Leo. Maar een black-out kan iedereen overkomen. Het is jammer voor Leo dat het zo gelopen is, maar hij hoeft het zich verder niet aan te trekken. Wanneer ik een normale partij had gespeeld of wanneer Theo een halfje gepakt had, zouden we er bij een zelfde resultaat voor Leo ook gekomen zijn.

Felicitaties aan kampioen Willige Dame dat dit jaar heeft besloten wel gebruik te maken van het promotierecht, en aan mede-promovendus Spijkenisse (die we volgende week nog tegenkomen voor de finale van de beker). Chess en Sliedrecht (met een half bordpuntje minder dan SO Rotterdam!)degraderen naar de 1e klasse.
Het positieve van dit resultaat (ik geef er maar een draai aan) en van het feit dat we uiteindelijk derde geworden zijn, is weer dat we ons hoofd niet hoeven te breken over de vraag of we wel gebruik willen maken van de mogelijkheid tot promotie, omdat daar toch ook weer allerlei haken en ogen aan zitten (wie willen er spelen op zaterdag, hoe zit het met de Brabantse spelers wanneer de Raadsheer ook promoveert).

Tenslotte dank aan Charlois Europoort voor de prima organisatie en de gastvrijheid, en aan John van de Laar voor zijn rol als wedstrijdleider.
Charlois Europoort komen we overigens volgend seizoen weer eens tegen in de promotieklasse. We spelen dan tegen hun tiende of elfde team geloof ik.

Rick

De partij Don Leo – Ruurd Ouwehand

Ik had me goed voorbereid, d.w.z. nog even de partij van onze laatste ontmoeting bekeken en nog wat zijvarianten. Er kwam een compleet andere variant op het bord, één die ik maar zelden op het bord krijg.
Het leek alsof ik er goed spel mee kreeg, maar Ruurd had blijkbaar de tijd om als het nodig was even een tempozet te doen om op die manier al zijn stukken te laten meedoen.
Op het einde toen ik wat minder tijd had, en dacht gezien uitslagen en de posities op de overige borden wist ik dat ik moest winnen om het team te laten winnen en offerde ik een volle toren voor een mataanval.


Stellling na .. e6-e5!?

En wit moet hier op winst spelen, want anders wordt het 4-4! (was er nu maar ergens een halfje extra gehaald!?)
Wit heeft in een partij met tot nu toe wederzijds goed spel toch nog iets van een aanval, maar slaat hier de verkeerde weg in met 29. b4?? Moedig maar kortzichtig. Er volgde Dxb4 30. Tb3 Dxd2 31. Pxb6+ Kb8 32. Pa4 Dd1+ enz wit staat nu totaal verloren. Speelbaar was hier nog wel de zet 29. g4 er zou dan bijv. kunnen volgen .. Tf6 (op .. exd4 volgt 30. gxf5 dxe3 31. Pxc3=) 30. dxe5 Dxe5 31. Te2 en zwart staat iets beter.

Mijn teamgenoten jammerde achteraf dat ik hier rapper moest spelen maar in een kompleet verloren stelling heeft dat dus geen zin.
Nee er rest hier maar één conclusie, hij heeft erg goed gespeeld, dat beoordeel ik niet maar dat kan ik stellen aan de hand van Fritz 11, het blijkt dat afgezien van mijn verkeerd ingeschatte torenoffer, ik zelf ook (gelukkig) niet slecht heb gespeeld, ik begon alweer mezelf te twijfelen, niet doen!!

Boom boom Leo

Desillusie in Arcadia: 3.5-4.5

Gisteren bleek ook het eerste team van Erasmus, spelend in hun mooie nieuwe zaal Arcadia, een te grote horde voor Rokado. Na het eerdere pijnlijke verlies tegen de toffe gasten van de Willige Dame, konden we dus ook in de volgende competitiewedstrijd tegen Erasmus geen vuist maken.
De kampioensdromen aan duigen, hoewel de promotiekansen nog wel aanwezig zijn. Daarbij is hulp van anderen wel een voorwaarde.
Dat het lastig zou worden werd duidelijk toen Marco verhinderd bleek. Aan zijn verzoek om vooruit te spelen werkte Erasmus niet mee. Gevolg was dat Jos Visser op bord twee plaats nam tegenover van Zutphen. De honderden ratingpunten verschil bleken ondanks manmoedige inspanning van Jos niet te verdoezelen. Maar knap van Jos om er een echte partij van te maken en het tot elf uur vol te houden.
Zelf speelde ik een volstrekt oninteressante partij tegen Leo Verhoeven waarin ik met wit voor de zoveelste keer minder dan niets uit de opening wist te halen. Punt van aandacht voor mij.
Op een aantal andere borden ging het ook niet goed. Peter verblunderde juist op het moment dat hij remise aanbood een kwaliteit. Hij had niet gezien dat de wits loper ook veld h8 bestreek, het veld waarop hij juist zijn toren posteerde. Toen Peter zijn remiseaanbod deed, kon tegenstander Cander Flanders een wilde lachbui begrijpelijk niet onderdrukken. Zwarts stelling bleek niet meer te houden.
Leo was in problemen geraakt. Hij had vooral ruzie met de klok en later ook met de stelling. Op een gegeven moment stond Leo een toren achter en had nog twee minuten voor de rest van de partij. Toen zijn tegenstander een torenzet speelde die alle witte dreiging uit de stelling haalde en er dus helemaal niets meer inzat ging bij Leo het licht uit. Leo schaakt de laatste tijd een beetje zoals dit meisje zingt.
Hans was in een strijd verwikkeld tegen Pietrow, altijd een geduchte tegenstander en zeker met zwart. Hans’ pogingen om tot een koningsaanval te komen werden geneutraliseerd door een kwaliteitsoffer dat Pietrow superieur spel gaf. Ook Hans ging tenonder.
Gelukkig was er ook positief nieuws. Theo die al een tijdje in de lappenmand zit won met zwart een zeer knappe partij van Jaap van Meerkerk. Via een truc waarbij hij gebruik maakte van de zwakke onderste rij van wit peuzelde hij een pionnetje op, later volgde er nog één waarna het volgende lopereindspel simpel gewonnen was.
Puntenmachine Frank won ook, zij het niet zo eenvoudig van Olivier Vrolijk. Een eindspel met ongelijke lopers waarbij Frank het beste van het spel had kostte Olivier zo veel tijd dat hij door zijn vlag ging.
Als laatste won Rex met zwart een prima partij tegen predikant Jan Seeleman. Al vroeg in de partij had Seeleman zich vergaloppeerd, waarna Rex de hele partij voordeel had behouden en dit in de uitvluggerfase tot winst wist uit te bouwen, iets dat tot begrijpelijke maar onterechte wrevel bij Seeleman leidde. Mooie winst voor Rex!

Eindresultaat 4.5-3.5 in ons nadeel en met nog één competitiewedstrijd te gaan zijn de promotiekansen nog wel aanwezig, maar hebben we alles niet meer in eigen hand.

Update: voor Sliedrecht II zat er gisteren helaas geen stunt in: Willige Dame wint met 5-3. Zie de website van Sliedrecht voor een verslag.

Rick

Rokado moeizaam langs IJsselmonde

Vrijdagavond stond in Rotterdam de halve finale van de RSB-beker tussen Rokado en IJsselmonde op het programma. Omdat Frank met zijn hele familie een week de op de Bahamas of omgeving was neergestreken, konden we met goed fatsoen eigenlijk niet om Leo heen. We beseften natuurlijk wel dat er op de eerste 3 borden gescoord zou moeten worden, want Leo rotzooit doorgaans maar wat aan, zoals hij hier trouwens regelmatig uitgebreid en niet zonder trots laat zien.

Ingekomen commentaar van Leo over zijn partij tegen Rinus Bongers:

Tja wat zal ik er van zeggen, het leek wel of ik voor het eerst schaakte, ik schat mijn prestatie gisteren ca op 1200, het leek van het begin tot het einde helemaal nergens op. Geen idee waaraan en waaraf, links niet rechts niet, geen idee welke kant de partij op ging, al helemaal geen enkel tegenspel weten te creëren. Bongers kwam dankzij mij heel goed uit de opening met veel ruimtevoordeel en kan dan heel rustig en kalm 10 zetten niets doen in mijn ogen, maar feitelijk de stelling steeds iets verbeteren en mijn tegenspel verhinderen. Fijnzinnigheden niet aan mij besteed, doe nou eens echt wat dacht ik.


Geen bord 4, maar meer kernreactor 4, de stelling na 31. a5 beton storten komt te laat en blussen helpt niet meer. Het alarm werd hier van fase 4 naar 5 verhoogd. Niemand durfde nog in de buurt van de stelling te komen.
Het was dus een grote lijdensweg, ik durf het wel een van mijn slechtste partijen ooit te noemen, ik schaamde me kapot, en foeterde naderhand hardop ‘een wanprestatie’. Het enige leuke afgezien van de overwinning van ons team, was het optreden van Chef (zie foto)

bezig baasje Chef

Een heel bijzonder schepsel, hij blaft niet , chef weet niet dat hij een hond is. Dit is hem echter niet aan te rekenen, het heeft de mens immers duizenden jaren gekost voordat hij er via Henry Descartes achter kwam dat hij dacht en dus was.
Wat een handige draagriem heeft ie aan dacht ik, je kunt hem oppakken als een koffer als het even nodig is, hetgeen ik dan tijdens de partij waaraan ik toch niet vond eens uitprobeerde. Dus ik pak hem op, maar een vervaarlijke blik van Chef overtuigde me snel dat ik dat beter kon laten. Dus deed ik het tegenovergestelde, ik duwde hem wat naar beneden, waarom weet ik ook niet, zat in één keer mijn hand achter in zijn keel of is het strot bij een hond, ik weet het niet. Later bij een gesprek aan de bar kwam ik er van zijn baasje achter dat het helemaal geen draagriem is maar een korset dat Chef nodig heeft omdat hij een nekhernia heeft gehad, tja had ik dat maar geweten.
Verder speelt met een oude tennisbal zoals een kat dat doet, pakt hem dan wel op in snuit, waardoor hij geluiden maakt die veel weg hebben van een varken dat een voerbak leegschrobt.
Volgens zijn baasje was hij onverzadigbaar als het op activiteit aankwam, ze wist te vertellen dat dit soort ras tot op het laatste doorging om dan plots neer te vallen en niet meer op te staan. Ik wens Chef nog vele jaren bij zijn speurtocht.

Chef begreep weinig van Leo's partij

Chef doet me trouwens een beetje denken aan die goede ouwe tijd van bij De Variant, waar we in een oud muf zompige zaal achter in een café in Breda speelden en daar hadden ze zo’n Labrador, die ze te weinig uitlieten. Je moest echt uitkijken aan welke tafel je ging zitten. Eénmaal kwam er een blinde vrouw schaakspelen bij ons op de club, vergezeld van de blinde geleide hond. Terwijl zij (ik bedoel de hond) de zetten soufleerde, werd deze en passant door de Labrador genomen (wie en wat dat laat ik even in het midden). Er kwamen verder geen zetten meer??! We hebben die vrouw nooit meer gezien.

E.L.L. en de Naar jr. Tot zover Leo.

Leo en Marco aan het zwoegen

Op het derde bord zag het er kort na aanvang goed voor ons uit. Marco zat weer eens stevig in zijn theorie en dat resulteerde al snel in pionwinst met mooie stelling. Ook Rick slaagde er op bord 2 in het zwarte nadeel om te buigen en uiteindelijk het 2e punt te scoren.
Zelf zat ik dankzij een ontzettend frivool gambietje tegen Steef Bergakker al vanaf de opening tegen een zeer bedenkelijke stelling aan te kijken. Het besef dat ik kompleet verloren stond werd door Fritz bevestigd, gemiddeld zo´n beetje -3 en dat zonder materiële achterstand. Alsof ik een partij van Leo zat na te spelen, dat idee.


Hier speel zwart 22… Df6 wat goed genoeg is voor de winst, maar Pxb3! Had de witte stelling direct gesloopt. Op 23. Dxb3 Dc5 24. Dc2 wint Lf4 de dame en op 23. axb3 is Tc8 moordend.
In de partij moest ik een stuk voor een pion geven om mat te voorkomen en maar hopen dat ik er in het uitvluggeren nog een halfje uit kon toveren. Dat lukte dankzij een blunder.


Stelling na 37. Tc7

Hier speelde zwart Kg6 waarop ik direct Le4 met remise-aanbod liet volgen, dat geaccepteerd werd. We hebben de slotstelling niet geanalyseerd en dachten dat wit de b-pion kon ophalen en moest kunnen winnen. Dat valt echter tegen want na Pf4 is deze pion indirect verdedigd en is het nog steeds zwart die winstkansen heeft.

Hans vs. Steef Bergakker

Maar goed, het mag ook wel eens meezitten. Nu de finale tegen Spijkenisse, die vermoedelijk de 3,5 -0,5 uitslag op de eerste 4 borden uit de competitie wel willen rechtzetten.


Hans